Dinsdag 22/09/2020

interview

Kunstenares Charlotte De Cock: "Meestal dwing ik mezelf om te stoppen"

Charlotte De Cock legt de laatste hand aan een schilderij in haar kasteel/atelier, gelegen in de bossen van Tremelo.Beeld Illias Teirlinck

Kunstenares/dj/model Charlotte De Cock woont in een kasteel en heeft op haar 28ste al een heftig leven achter de rug. Met haar nieuwe expo My California verrast de blonde rebel opnieuw.

"Sorry als ik wat warrig praat. Ik heb maar anderhalf uur geslapen." Daags voor de opening van haar nieuwe tentoonstelling is Charlotte De Cock nog druk bezig met de afwerking van de laatste schilderijen. "Ik overleef momenteel op cafeïne en sigaretten. Ik werk altijd het best onder deadlinedruk, maar ditmaal is het toch nipt."

Inspiratie komt in vlagen. Soms werkt ze een schilderij in twee dagen af, soms heeft ze weken nodig. "Meestal dwing ik mezelf om te stoppen. Ik ben nooit écht 100 procent content over een werk dus ik kan blijven doorschilderen. Maar het resultaat is mooier als het wat ruw oogt."

De Cocks vorige expo The Thirteen Masters leverde de jonge Antwerpse kunstenares twee jaar geleden instantfaam op. Haar grote zwart-witportretten van bekende karakterkoppen als Jan Decleir, Tom Barman en Fred Bervoets konden overal op lof en interesse rekenen. De werken, toen ter waarde van enkele duizenden euro's, waren in een mum van tijd uitverkocht. Bekende schilders als Koen Van Den Broek en Luc Tuymans uitten zich als fan. In de pers werd De Cock zelfs uitgeroepen tot 'de nieuwe Tuymans'.

De verwachtingen voor de nieuwe expo zijn dus hoog. Toch oogt De Cock opvallend relaxed. "Ik ben vooral nieuwsgierig naar de reacties. Deze werken zijn totaal anders dan de vorige. Al wilde ik, achteraf bekeken, misschien onbewust tonen dat ik meer kan dan enkel portretten schilderen."

Met succes. Voor My California schilderde ze naast karakterkoppen ook witte sokken in teenslippers, muren vol kogelgaten en de verroeste truck van seriemoordenaar Charles Manson. Gebaseerd op foto's die ze maakte tijdens een wilde roadtrip door Californië. "Mijn hart ligt in de woestijn. Sinds ik door de VS trok ben ik verliefd op de Amerikaanse westkust. Ik voel me het gelukkigst in the middle of nowhere. Daar heb je tenminste rust, tijd en ruimte om na te denken."

Bij gebrek aan woestijn in België woont en werkt De Cock in de bossen van Tremelo. In een gigantisch kasteel nog wel, met dito vijver en 24 hectare grond. "Ik huur dit hele pand voor een appel en een ei van een vastgoedorganisatie die het tegen krakers wil beschermen. Het kasteel is verkocht, en ik mag er nog een jaar in wonen."

Dat ze daarna op straat wordt gezet verontrust haar niet. Integendeel. Van de mogelijkheden van een wit blad krijgt ze net goesting en energie. "Misschien ga ik wel in de VS wonen, of dient er zich nog een opportuniteit of samenwerking in Europa aan."

Beeld The Lost Art Of Keeping A Secret - Charlotte De Cock

Hippie-allures

Ze streeft naar zo veel mogelijk vrijheid, zegt ze. Net als de mensen uit Death Valley die terugkomen in haar expo. Een man die ergens in de woestijn in panne viel en dan maar besloot op die plek een ondergrondse woning te bouwen. Een kunstenaar die zijn dagen vult met bellen blazen en constructies bouwen van colaflesjes. "Sommigen zouden hen marginaal noemen. Maar waarom hoeft dat negatief te zijn? Ze zijn tenminste echt gelukkig. Ze conformeren zich niet aan de druk en regeltjes van de maatschappij."

Als ze niet aan het schilderen is loopt De Cock rond in zwarte glimmende legging en lederen petje, en heeft ze meer weg van een model dan van een kunstenares. Dat is ze ook in haar vrije tijd, naast dj en organisator van hippe muziekevenementen. Maar als ze praat komt er eerder een oude ziel met hippie-allures bovendrijven.

Op haar 28ste heeft De Cock dan ook al een heftig leven achter de rug. Ze was vier toen ze haar vader verloor. Hij benam zich van het leven toen hij net uit de gevangenis kwam. De Cock leerde hem kennen uit de vele verhalen van haar moeder, zijn vrienden, de brieven en dagboeken die hij achterliet.

In gesprekken over haar vader omschrijft ze hem "als een fantastische mens en een bandiet. Hij is heilig voor mij." Zijn aanwezigheid laat zich voelen in elke 'vaderfiguur' die ze schildert.

Ze steekt niet weg dat het verlies haar mee heeft gevormd. De Cock groeide op als een rebelse, eigenzinnige tiener. Op school verzamelde ze onvoldoendes. "Docenten vonden mijn werk maar niks", zegt ze. "Technisch maakte ik te veel 'fouten'. Maar ik schilder gewoon zoals ik de dingen voel."

Ze stopte met school om thuis in de keuken te schilderen. Het resultaat hing ze op in de kledingwinkel van haar moeder. Zo werd ze ontdekt door kunstkenner Frank Van Laer, die haar meteen een eigen expo voorstelde.

"Ik grijp de kansen die zich aandienen zonder te veel te plannen. Pas op, ik ben wel ambitieus. Ik wil de wereld veroveren met mijn kunst. Maar dat hoeft niet per se door in de grote bekende galerieën te hangen. Want dan conformeer je je uiteindelijk toch ook aan een bepaald idee van wat kunst moet zijn. Koen Van Den Broek zei ooit al lachend dat ik gewoon een grote fuck you zeg tegen de kunstwereld. Maar ik volg gewoon mijn gevoel. Mij gevangen voelen, vastzitten in een welomlijnd plan is mijn ergste nachtmerrie."

My California opent vanavond om 18 uur in PAKT, Antwerpen. De expo loopt nog tot en met zaterdag.

Charlotte De Cock.Beeld Illias Teirlinck
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234