Woensdag 02/12/2020

Kunst aan het Kanaal

De derde editie van Festival Kanal, 'Playground', animeerde de Brusselse Kanaalzone vier dagen lang met evenementen en installaties. Een initiatief dat doet nadenken en dromen over een betere toekomst voor dit gebied.

Even in het boekje turen en dan om je heen kijken, op zoek naar de evenementen van Festival Kanal. Die vinden plaats langs een parcours van zo'n vier kilometer langs het Kanaal, van de slachthuizen in Anderlecht tot de Zwaaikom van het Becodok.

Over Saturn II - City Scape zijn de bezoekers opgetogen. Karl Van Welden stelde acht telescopen op het dak van een gebouw in de Birminghamstraat op. Ze doen je letterlijk met andere ogen naar de stad om je heen kijken. Ook Benjamin Vandewalle oogst succes met Inter-View. Als je je hoofd in een kapblok steekt krijg je een merkwaardig spiegelbeeld te zien. Bezoekers raken meteen aan de praat. Even verder bots je op een erg geestig werk: op drie plekken plaatsten Laura Muyldermans en Arian Schelstraete een extra leuning aan trapjes naar de onderdoorgang van enkele bruggen. Ze wijst doelloos omhoog, alsof hier een trap verdwenen is.

Verhalenmachine

Tussen de installaties in is er minstens zoveel te beleven. Alsof ze slechts een hefboom waren om mensen te verleiden eindelijk eens te komen kijken naar deze plekken, die zo'n slechte reputatie hebben. De tocht voert langs een kleurrijk, druk bewoond lappendeken van oude en nieuwe gebouwen. Bezoekers verdwalen er met plezier. Er ontstaat een leuke samenhorigheid als je op steeds dezelfde mensen botst. Het lijken op de duur wel oude bekenden.

Op de driehoekige parvis van Molenbeek zitten alle bankjes vol mensen die genieten van de nazomer. Kinderen spurten met hun fietsjes over het plein. In het midden is een afdakje van zeildoek en bamboe vastgemaakt aan een brede bank. Dit is de Verhalenmachine. Kinderen luisteren er met of zonder ouders naar verhalen en sprookjes uit alle windstreken. "Het heeft behoorlijk wat succes", vertelt festivalmedewerkster Anne-Sophie Van Neste, "maar we moeten de kinderen wel met zachte aandrang lokken". Ik zie inderdaad weinig buurtkinderen. Dat merk je overal: hoewel mensen met Maghrebijnse roots hier de meerderheid vormen, kijken die de kat uit de boom. Maar ze kijken wel...

Overmaats klimrek

Aan het einde van het parcous belanden we in het Festival Centrum, dat onderdak vond in een lege loods. Binnen ontdek ik Piste Redux, een mini velodroom van Pieterjan Ginckels. Je hoort de fietsen virtueel voorbij suizen over de vervaarlijk schuine piste. Even verder ligt de berg zand waarmee elk jaar Brussel-Bad, het artificiële strand langs de Akenkaai, aangelegd wordt. Tussen gebouw en zandberg werd met steigermaterialen een gigantisch trappenplateau opgebouwd.

Vlak daarachter O/S Vertikal, een overmaats klimrek. Het zou eerst in de Arteveldestraat staan, maar burgemeester Yvan Majeur verbood dat: "Te onveilig." Kinderen laten het niet aan hun hart komen. Ze leven zich volop uit terwijl de ouders van de zon genieten en uitkijken over de spectaculaire Temporary Bridge van Gijs Van Vaerenbergh.

Het sluitstuk van de dag is een optreden van Ultima Vez, het gezelschap van Wim Vandekeybus. In het midden van de Diksmuidelaan voeren negen dansers fragmenten van What the Body Does Not Remember uit. Zonder muziek, te midden van het drukke verkeer, met slechts één spot als verlichting. Een paar honderd omstaanders genieten er volop van. De stad blijkt het ideale decor voor de branie van Vandekeybus.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234