Zondag 18/04/2021

Kruideniers in hart en nieren

Noem het een metamorfose. The Gap op elke straathoek, Chez Flo in elke wijk. Nieuwe namen, nieuwe winkels. Parijs bouwt aan zijn etalages. Een overzicht van 's winters trendy adressen.

Jesse Brouns / foto's tordoir

Parijs beweegt. De crisis van het begin van de jaren negentig lijkt eindelijk voorbij. De Parisiens kopen weer. Maar ze kopen anders. In alle arrondissementen zijn werken aan de gang. Grote merken, van Dior tot Agnès b, renoveren hun vitrines en zoeken naarstig nieuwe adressen. Muji, de Japanse keten met merkloos designspul, maakte eindelijk de oversteek vanuit Londen. Zoals het er op dit ogenblik naar uitziet, telt Parijs binnenkort ongeveer evenveel vestigingen van The Gap als New York, één per straathoek, wat net iets van het goede te veel is. Parijs verliest stilaan zijn scherpe kantjes: chic heerst.

De meest besproken zaak van het najaar is een klerenwinkel annex galerie annex salon met de naam L'Epicerie, gevestigd in een achterhuis van rue du Temple, in de Marais. Het merk L'Epicerie bestaat al een goed jaar. Ramdane, Artus en Antoine lanceerden toen een lijn T-shirts met opschrift Polette, een parodie op het favoriete adres van fashion victims uit de hele wereld, Colette. De winkel zelf lijkt op het eerste gezicht antiglamour: de muren kunnen een lik verf gebruiken en de versleten fauteuil in het salon zit verstopt onder een zeildoek van camouflagestof. Maar achter de ogenschijnlijke trash (een vitrine met niets dan Kiss-parafernalia) gaat een flinke dosis snobisme schuil. En uiteindelijk ga je naar buiten met een indruk van: rijkeluiszoontjes die de Beastie Boys achterna willen.

Behalve het eigen merk met basisstukken, dat tot het logo toe een absolute kopie is van A.P.C., worden op dit ogenblik alleen enkele obscure Japanse labels verkocht, plus T-shirts van Mini, het nieuwe label van Kim Gordon. Vanaf januari levert een aantal ontwerpers exclusieve stukken voor de winkel, telkens in beperkte oplage - Gaspard Yurkievich, Jérôme Dreyfuss, Jeremy Scott, Erik Halley, de Nederlanders Oskar & Suleyman, en waarschijnlijk ook A.F. Vandervorst.

De zaakvoerders van L'Epicerie rolden elkaar tegen het lijf in de skateboardscène. Artus had zijn eigen tijdschrift, Tricks, en Ramdane lanceerde nog in zijn tienerjaren het skatemerk King Size in Frankrijk. De derde man, Antoine, begon op zijn vijftiende als assistent bij Issey Miyake en was ook een gepassioneerde skater. "Bij L'Epicerie zijn we onszelf", zegt Artus, verantwoordelijk voor de galerie. "Over die Polette-T-shirts is destijds enorm veel gepraat. Het idee was: val een reus aan en je wordt onmiddellijk zelf een reus. Op Colette na gebeurde er niet zoveel in Parijs. Zeker niet als je vergelijkt met Londen of New York. We wilden echte ruimtes voor L'Epicerie. De galerie, het salon en de klerenwinkel zijn even belangrijk. Er is geen hiërarchie, zoals in andere zaken, waar de kleren meestal de overhand hebben."

"Onze belangrijkste invloed komt van Andy Warhol, van The Factory in New York. Vandaar ook het belang van ons salon. Iedereen mag hier tijdschriften komen inkijken of video's komen bekijken. Niemand moet zich verplicht voelen om iets te kopen. De tijdschriften zijn trouwens niet te koop. Fotografen kunnen hun castings hier organiseren. We willen vooral een losse sfeer. Niet gewoon een boetiek zijn. Elke zaternamiddag hebben we een gereputeerde kapper. In de galerie tonen we momenteel foto's van mensen die eigenlijk geen fotograaf zijn."

L'Epicerie werd in september geopend met een couscousavond, bereid door de moeder van Ramdane. Het succes is, volgens Artus, overweldigend. Voor onze eerste evenementen verwachtten we zo'n driehonderd mensen en uiteindelijk kwam er tweeduizend man op af. Om elf uur was alle drank op, maar om vijf uur 's ochtends was er nog volk.

De wereldvermaarde stijlsupermarkt krijgt het regelmatig hard te verduren. Maar lachen met fashion victims is gemakkelijk. En hoe je het ook draait of keert: Colette is - en blijft nog even - de meest toonaangevende winkel ter wereld. En een stimulans voor de Parijse mode-economie. Voor kleren van Alessandro DellAqua, Costume National, Prada Sport, Viktor & Rolf, Saskia Van Drimmelen, Jeremy Scott en een handvol Belgen. Plus alle boeken en tijdschriften die tellen, in de mezzanine. Snacks en water in de kantine onderaan. Kijk alvast uit naar de tentoonstelling What Does Family Mean To You? Met foto's van Mark Borthwick, Terry Richardson, Mario Sorrenti, Wolfgang Tillmans en een leger andere fotografen. De moeite!

Het coole merk A.P.C. heeft zijn hoofdkwartier in de schaduw van Jardin du Luxembourg. De winkels voor mannen en vrouwen liggen aan weerszijden van rue de Fleurus. Rue Cassette, vlakbij, verbergt A.P.C. Surplus, waar onverkochte stock wordt verkocht - in hoofdzaak aan koophongerige Japanners. En dan is er nog Magasin Général A.P.C., in rue Madame. Een grootwarenhuis op miniatuurformaat en heel duidelijk de grote inspiratiebron voor L'Epicerie. De inrichting van de winkel is minimalistisch cool, met veel licht en weinig koopwaar. Een schap met cd's (waaronder enkele in huis gemaakte producties), een hoopje jeans, wat kartonnen dozen met ondergoed, enkele flessen olijfolie, Bose-luidsprekers en een voorraadje Chinees waspoeder. Plus de jongste editie van het Amerikaanse tijdschrift Index. Een geniale voorloper.

Eerst was er het kunsttijdschrift Purple Fiction. Daarna kwamen de modebijbel Purple Fashion, het seksblad Purple Sexe en de overkoepelende structuur van het Purple Institute. En nu hebben trendwatchers-filosofen Elein Fleiss en Olivier Zahm een café en boekenwinkel aan hun imperium toegevoegd. De zaak, een kamer groot, ligt enigszins verloren tussen Canal Saint-Martin en Gare de l'Est, ver van het modeparcours. Voorin twee tafels, achterin een rekje boeken, twee kleine toonbanken en de bar. Tussen het aanbod: oude nummers van Purple Fiction en Purple Fashion, een handvol cd's, enkele andere tijdschriften (waaronder onze favoriet Hanatsubaki), originele maar veel te dure foto's van fotografen als Anders Edström en Mark Borthwick, en een rekje kleren - onder meer van de Koreaanse ontwerper Sun Young Song. Wij voelden er ons niet echt thuis, maar het lijkt ons een uitstekend clublokaal voor ingewijden. Open van 14 u. tot 19 u., 's maandags gesloten.

Galerie 213 deelt met Colette een huisnummer: 213. En een passie: modefotografie. Sinds de opening, ongeveer een jaar geleden, werd op de eerste verdieping plaats geruimd voor uitstekende tentoonstellingen van onder anderen Mario Sorrenti, Paolo Roversi en, recenter, Elaine Constantine, wier werk onder meer verscheen in The Face en Arena. Op de benedenverdieping, een oude winkelruimte, werd plaats vrijgemaakt voor een boekhandel, gespecialiseerd in fotoboeken - met een klein maar interessant assortiment waardevolle tweedehandse titels.

Wie zegt Karl Lagerfeld, die zegt megalomanie. Zijn nieuwe zaak, in het hart van rive gauche, is een zoveelste verbuiging van het concept half galerie, half kledingzaak (plus een rekje met boeken en tijdschriften). De kleren zijn van Lagerfeld, de flacons parfum zijn van Lagerfeld en de foto's aan de muur, redelijk belegen, zijn van Lagerfeld. Het pand, een oude uitgeverij, gaat gebukt onder ouderdom, maar werd eervol gerenoveerd door Andrée Putman. Sleutelwoord? Sepia.

Parijs is een paradijs voor liefhebbers van tweedehandsspul. Vinden althans Japanners en Amerikanen, die met koffers vol oud spul naar huis vliegen. Summum van recyclagewear? De keten Guerrisol, die in zowat elke ongure buurt een vestiging heeft. De zaak van boulevard de Clichy, op loopafstand van Montmartre, is een absolute aanrader. De meest toonaangevende tweedehandszaak van Parijs is echter een zakdoek groot: Kult, eigendom van een Japanner, handelt alleen in kleren met verzamelwaarde, zoals sportschoenen, vintage jeans, en trainingpakken. Er zitten prachtige stukken tussen, maar de prijzen liggen hoog. Geen wonder dat Kult vooral door buitenlandse fashion junkies wordt bezocht. Ook enkele nieuwe merken, waaronder Yamane Deluxe, de duurdere lijn van het Japanse jeansmerk Evisu.

Flower, een piep- maar dan echt wel piepkleine winkel tussen de Bon Marché en Paul Smith, is in enkele jaren tijd een van de belangrijkste trendbepalers in Parijs geworden. Aanvankelijk een mannenzaak (met hoofdzakelijk Raf Simons en Alexander McQueen), nu uniseks, met onder meer Veronique Branquinho en Gaspard Yurkievich. De uitbater is een Japanner, veel klanten zijn dat ook. Tijdens drukke periodes is er een slaafje dat je jas helpt uit te trekken en de deur voor je openhoudt, en wij geraken nooit buiten zonder iets gekocht te hebben (zodat we nu niet meer binnen durven). Ingehouden klasse, een tikje claustrofobisch.

Wie in Brussel woont, heeft niet echt behoefte aan een zaak als Comptoir de l'image: waarom fortuinen betalen voor klassieke nummers van Vogue of Interview die je met een beetje geluk voor twintig frank kan vinden in de papierbazaars van de Lemonnierlaan? In Parijs wordt de selectie voor jou gemaakt. Je verliest geen tijd, maar je verliest wel een stuk van de pret (het zoeken naar spreekwoordelijke naalden in de al even spreekwoordelijke hooiberg). Comptoir de l'image, dat wordt gerund door een ex-assistent van Avedon en Bourdin, heeft behalve oude tijdschriften ook alle belangrijke fotoboeken, nieuw en tweedehands. Perfect voor diehards.

De Japanse keten met de door David Lachapelle gefotografeerde reclamecampagnes tracht al een tijd in Parijs door te breken met een Europese, in België ontworpen collectie. De winkel zelf, met een gevel van opvallend blauw, is een perfecte mix van kitsch en cool, in de loungesfeer van een paar jaar terug (wit-met-rode tulpstoelen van Eero Saarinen). De kleren zijn leuk - en dan vooral de T-shirts -, maar de accessoires - draagtassen, horloges - zijn leuker.

Parisiens die wel eens de Britse deco-bladen lezen, krijgen gemakkelijk een zenuwinzinking als ze de meubels en voorwerpen uit de glossies effectief in hun salons willen. Want in Parijs betekent interieur ofwel klassiek, ofwel Habitat. Daar komt traag verandering in. Colette verkoopt af en toe een meubel en onlangs opende in rue Saint-Sulpice de eerste vestiging op het Europese vasteland van de Japanse Muji. Al iets ouder, van begin dit jaar, is If Home in rue Jacob, vlakbij Lagerfeld, de homewaresatelliet van een kledingbedrijf uit Taiwan. De ruimte werd ingericht door Andrée Putman. En de koopwaar is wit, grijs, zwart of doorzichtig. Voor bestek, kaarsen, stoelen van Arne Jacobsen of Charles Eames, en een beetje kleding. Zwaar chic.

L'Epicerie, 30 rue du Temple, 75004 Paris

Colette, 213, rue Saint-Honoré, 75001 Paris

Magasin Général A.P.C., 45 rue Madame, 75006 Paris.

Purple Boutique & Café, 9 rue Pierre Dupont, 75010 Paris

Galerie 213, 213 boulevard Raspail, 75006 Paris.

Karl Lagerfeld, 40 rue de Seine, 75006 Paris

Kult, rue Tiquetonne, 75001 Paris

Flower, 7 rue Chomel, 75007 Paris

Comptoir de limage, 44 rue de Svign, 75003 Paris

Transcontinents Continentales, 101 rue de Seine, 75006 Paris

If Home, 20 rue Jacob, 75006 Paris

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234