Dinsdag 13/04/2021

Column

'Kroost' over Eddy Wally was een mooi, sereen testament

null Beeld DM
Beeld DM

Bart Steenhaut is chef muziek bij De Morgen.

Nadat onlangs het halve land in rep en roer stond omdat onze premier een stukje van zijn rug blootgaf tijdens het wisselen van hemd - kennelijk was het een openbaring dat Di Rupo een rug heeft - hing ook rond de volgende aflevering van het op Vier uitgezonden 'Kroost' een zweem van sensatie. Of juister: de berichten waarmee het programma werd aangekondigd, hadden het over een verhaal zoals dat nooit eerder was verteld. Eddy Wally - want dit keer stond de koning van Zelzate centraal - zou op de koop toe een deel van zichzelf openbaren dat tot nog toe verborgen was gebleven. Hoeveel meer redenen heb je nodig om prompt je digicorder in te stellen?

Het duurde weer even voor ik Vier gevonden had - een probleem waar, zo blijkt uit de kijkcijfers, kennelijk wel meer mensen mee kampen - maar mijn nieuwsgierigheid was van die aard dat ik me daar niet door van de wijs liet brengen. En kijk: daar had je Eddy al. Zoals geweten gaat het niet goed met hem, en dat is jammer. Figuren als Eddy Wally kleuren het bestaan, dus ik ben er de man niet naar om geringschattend te doen over het levenslied, de discipline waar hij zich van jongsaf in bekwaamd heeft. We zagen de volksheld ongemakkelijk in de kamer van het rusthuis waar hij sinds enige tijd zijn intrek heeft genomen. Lopen gaat niet meer, en na zijn hersenbloeding van drie jaar geleden wordt ook spreken stilaan een opgave. Het verklaarde waarom vooral anderen aan het woord kwamen. Er werd stilgestaan bij de getroubleerde relatie die Wally met zijn kleindochter heeft gehad - verhalen die in de gespecialiseerde pers lang geleden al breed waren uitgesmeerd -, we zagen zorgzame dochter Marina. Maar meer dan wie ook liep de manager in beeld, die trots bevestigde dat zijn aftakelende vriend goed geboerd had.

Zelf heb ik Eddy Wally ooit gesproken. In Gent, toen de musical over zijn leven in première ging. En ja: ook tijdens het interview bleef de échte Voice van Vlaanderen aanvankelijk keurig in zijn rolletje zitten. De fotoshoot achteraf zorgde zowaar voor file in het verkeer omdat Wally -opzichtige glitterjas, deukhoed, roze zonnebril - blééf zwaaien naar elke auto die voorbij reed. Maar eens de beelden gemaakt waren en het werk erop zat, werd Eddy Wally een gewone man. Iemand met een scherp zakelijk instinct, en vooral: een nauwelijks in te tomen energie. Iemand die erop stond om zowel mezelf als mijn fotograaf uit te nodigen voor een etentje in een duur restaurant, speciaal daarvoor een aparte ruimte had afgehuurd, en vond dat ook onze partners moesten meekomen. Ik zag geen dorpsgek, geen schertsfiguur, geen karikatuur. Wel iemand die wist dat succes niet uit de lucht komt vallen.

Achteraf betaalde niet, zoals gebruikelijk in dit milieu, de platenfirma of de organisator de rekening. Dat deed hij zelf. Discreet. Zoals het een man van de wereld past. Rond een uur of negen stond Wally recht. Er moest nog gewerkt worden. Om tien uur had hij een optreden. Om middernacht ook. En dan nog een laatste, om halftwee in een discotheek. "Allemaal in 't zwart", klonk het met een knipoog. Die nacht alleen al verdiende hij 3.000 euro.

'Kroost' schetste een portret van een man die zich letterlijk een beroerte had gewerkt. Een mooi, sereen testament, alleen ontsierd door de holle promopraat waarmee dit fraaie stukje televisie werd aangekondigd.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234