Donderdag 19/05/2022

Kroniek van een overspelige passie

Een toevallige ontmoeting. Een lichte flirt. Een tijdje later gevolgd door stomende seks. Anna en Domenico verliezen zich in de passie van hun leven. Maar ze kunnen toch niet helemaal voluit gaan. Hun schaarse ontmoetingen moeten immers geheim blijven in het boeiende relatiedrama Cosa voglio di piu? van de Italiaanse scenarist-regisseur Silvio Soldini.

Drama > ‘Cosa voglio di piu?’ exploreert de elementen van ontrouw

Thirtysomething Anna (uitstekend vertolkt door Alba Rohrwacher) werkt als boekhoudster bij een verzekeringsfirma in Milaan. Ze leeft al een tijd samen met Alessio (rol van Soldini’s fetisjacteur Giuseppe Battiston). Ze lijken op een alledaagse manier gelukkig. Tevreden met elkaar. Tijdens een personeelsfeestje op kantoor maakt Anna vluchtig kennis met Domenico (rol van Pierfrancesco Favino), die daar de catering verzorgt. Als hij even later de factuur komt brengen, worden telefoonnummers uitgewisseld. Om puur praktische redenen, zo lijkt het wel. Een beetje tot haar eigen verbazing neemt Anna het initiatief om Domenico een persoonlijk sms’je te sturen. Hun eerste clandestiene afspraakje resulteert in een intense vrijpartij. Latere ontmoetingen vinden plaats in een motelkamer. De seks is passioneel en wordt ook als dusdanig in beeld gebracht. Intussen heeft Domenico reeds duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is en vader is van twee kleine kinderen.

Gemakshalve kan Cosa voglio di piu? (‘Wat wil ik nog meer?’) samengevat worden als de kroniek van een overspelige verhouding. Gedoemde passie. Verboden liefde. Hebben we wel al vaker gezien en klinkt als uitgangspunt misschien gewoontjes. Een beetje banaal zelfs. Maar dat is het natuurlijk niet voor de betrokkenen. En al zeker niet voor hun directe omgeving. De film exploreert rustig en zorgvuldig de diverse elementen en etappes van die ontrouw: de passionele aantrekkingskracht en de lichamelijke extase, maar ook de verwarring die zoiets teweeg kan brengen. De onvermijdelijke leugens en schuldgevoelens. En dan is er ook nog de ultieme vraag die in de titel sluimert: waarom doen Anna en Domenico wat zij doen? De film geeft geen pasklaar antwoord, maar suggereert vooral, zonder een uitgesproken oordeel te vellen. Het is dus eigenlijk aan de kijker om uit te maken welke suggesties hij of zij valabel vindt. Of juist niet.

Wat Cosa voglio di piu? ook bijzonder goed doet, is de personages uitdrukkelijk plaatsen in hun voorstedelijke omgeving en hun socio-economische context. Eén voorbeeld slechts, maar wel frappant, omdat het zelden in dit soort passionele overspelverhalen aan bod komt: Anna en Domenico zijn niet bemiddeld. Ze moeten allebei werken voor een bescheiden inkomen en moeten dus op hun centen letten. Extra tijd en dito uitgaven voor verliefde wensdromen zijn in dergelijke omstandigheden dus niet evident. Zelfs overspel blijkt zo zijn eigen regels te hebben. (Jan T.)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234