Vrijdag 22/10/2021

Kristien Hemmerechts/ Clinton

Monica Lewinsky weet het niet, en het zal haar waarschijnlijk ook slechts matig interesseren, maar er loopt in Vlaanderen iemand rond die Don Quichote gelijk het systematisch voor haar opneemt, die telkens wanneer op etentjes of in kroegen minachtend over haar wordt gepraat, geduldig misverstanden en onwaarheden weerlegt, en die iemand ben ik. Monica, waar je ook bent, hoe je je ook voelt, wanhoop niet, ik sta aan je kant!

Dit zijn de meest gehoorde vooroordelen betreffende Monica Lewinsky:

1. Ze is een slet, ze doet het met iedereen.

2. Ze wist waar ze aan begon, met zo'n vrouw heb ik geen medelijden.

3. Ze heeft het gedaan voor de poen.

4. Ze is te dik. En dat haar! Dan had Kennedy betere smaak, die rommelde tenminste met Marilyn Monroe.

Vooroordeel drie zou het makkelijkst uit de wereld te helpen moeten zijn. Welnee, zeg ik, Lewinsky heeft over de affaire haar mond gehouden, het is die Tripp, Linda Tripp, die haar heeft verraden. Het enige wat je Lewinsky kunt aanwrijven is dat ze haar vrienden niet weet te kiezen, eerst Bill Clinton, dan Linda Tripp. Maar goed, om bizarre redenen was Tripp de vrouw bij wie Lewinsky haar hart uitstortte en met wie ze uren aan de telefoon hing om elk detail uitgebreid te bespreken. Tripp werd hoorndol van Lewinsky's obsessieve gezeur, maar in plaats van haar dit te zeggen moedigde ze Lewinsky juist aan en begon ze heel geniepig hun conversaties op te nemen zodat ze de tapes aan Starr zou kunnen overhandigen. With friends like these, who needs enemies.

Lewinsky, zeg ik op dit punt, heeft nooit geprobeerd munt uit haar verhaal te slaan. Schouderophalend ongeloof bij mijn publiek. Blikken die zeggen: nou, als ze het nog niet heeft gedaan, dan zal ze het allicht heel binnenkort gaan doen. Wacht maar af. Al die vrouwen zijn hetzelfde. Eén pot nat. Een uitdrukking om in dit geval niet te veel over na te denken.

Lewinsky, zegt Don Quichote, is pas gaan praten toen ze zelf voor meineed dreigde te worden vervolgd. Op dat moment hebben haar advocaten met Starr onderhandeld en verkregen dat zij vrijuit zou gaan in ruil voor een volledige bekentenis. Dat kan nu eenmaal in de VS. Zij heeft dat systeem niet bedacht.

Opnieuw sceptische blikken. Ga dat aan iemand anders vertellen. En hoe dan ook, ze wist waaraan ze begon. Nee, nee, medelijden heb ik met zo'n vrouw niet.

Komaan, zeg ik, ze was eenentwintig en Bill bijna vijftig. Stel je voor, eenentwintig en de president van de Verenigde Staten blijkt interesse voor jou te hebben! Dit is niet alleen een geval van een baas die met zijn secretaresse stoeit, dit is een superbaas en een secretaresse die hij zelfs niet hoeft te betalen. Lewinsky liep in het Witte Huis rond om er werkervaring op te doen zodat ze dat bij latere sollicitaties zou kunnen vermelden. Wat moet het arme kind nu in 's hemelsnaam in haar cv zetten? Hij had meer verstand moeten hebben. Hij had moeten weten dat hij zijn macht niet mocht misbruiken, dat hij haar desnoods tegen zichzelf in bescherming moest nemen.

Op dit punt gekomen zegt men meestal, alweer ongelovig: was ze werkelijk maar eenentwintig?

Ja, ja, ja.

Voor alle duidelijkheid, ik vind niet dat Clinton ontslag moet nemen omdat hij met Lewinsky in zijn kantoor heeft gerotzooid, maar tegelijkertijd verbaast het me telkens opnieuw hoe hardvochtig over Lewinsky wordt geoordeeld en hoeveel begrip men uiteindelijk voor Clinton heeft. Een man is een man. Hoe zou je zelf zijn. Boys will be boys. Is het omdat Lewinsky zo'n grote mond heeft, een mond die gemaakt lijkt om er blow jobs mee te geven? Is het vanwege al dat haar, of het overtollige lichaamsgewicht, of het licht vulgaire uiterlijk? Is het omdat ze er uitziet als iemand die van seks houdt? En is dat op zich een misdaad?

Over twee jaar is ze vergeten, zei iemand me, alsof dat alweer een argument is om haar te veroordelen. Vroeg of laat wordt iedereen vergeten. Aan de nieuwe generatie moet vandaag worden uitgelegd wie Richard Nixon was en waarom hij moest opstappen. Ook Clinton zal worden vergeten en zal, zo vrees ik voor hem, een pijnlijk oninteressante president blijken te zijn geweest. Hij blijft dapper buitenlandse staatshoofden ontvangen en je kan hem om de haverklap op televisie over perfect gemaaide grasvelden naar zijn wachtende helikopter zien stappen, en af en toe slaagt hij erin staatshoofden het zoveelste vredesakkoord te laten tekenen dat vervolgens toch met de voeten wordt getreden, maar eigenlijk is zijn presidentschap afgelopen. De Lewinsky-affaire interesseert de mensen niet, blijft het Witte Huis herhalen. De mensen willen dat Clinton het land leidt, daar is hij tenslotte voor verkozen. En het is waar, de hele affaire is banaal en afgezaagd, een president niet waardig. Maar helaas tekent ze Clinton veel meer aan dan het Witte Huis wel zou willen. Als ik hem voor de zoveelste keer over een grasveld zie lopen, dan denk ik: wat een absoluut oninteressante man. Dan had Marilyn Monroe meer smaak.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234