Zondag 22/05/2022

Kotmadam Kristin De Troyer: 'Ik wil studenten met een passie'

Kristin De Troyer (49) werd op haar 33ste kotmadam. Sindsdien passeerde er van alles in haar huis: van Chinese wasserettes tot pasgetrouwde stelletjes die er intrekken. Haar verhalen zijn nu, met het nieuwe academiejaar in zicht, gebundeld in een boek.

In de gang van het grote huis in de buurt van de Leuvense ring staat een bed dat stuk is. "Een student is er doorgezakt", zegt Kristin De Troyer. "Zijn lief bleef slapen. Toen zijn moeder arriveerde, heb ik ze snel naar de keuken geleid voor een kop koffie. Ah ja, ik wist niet of zij al van dat lief af- wist." Haar eigen slaapkamer is momenteel een opslagplaats voor de spullen van een student die van de ene naar de andere kamer verhuist.

Het mag duidelijk zijn: De Troyer is een kotmadam van het zorgende soort. "Ik ben bezorgd, ja", zegt ze. "Ooit had ik een koppel dat direct na hun afstuderen ging trouwen. Alles hadden ze geregeld: jobs, een huwelijk, een huwelijksreis... maar op haar trouwdag zei de bruid dat ze nog geen huis hadden. Ik heb ter plekke mijn sleutel gegeven en gezegd dat ze maar een tijdje in mijn kamers moesten gaan wonen. Ik ging toch naar het buitenland."

De eerste twee jaar woonde De Troyer fulltime bij haar studenten in. Daarna vertrok ze naar het buitenland voor les-opdrachten. Momenteel woont ze in Schotland, waar ze doceert aan de universiteit van St.Andrews.

Flierefluiters

"Maar in de zomer, met Pasen, Kerstmis en tussendoor voor congressen ben ik hier", zegt ze. "Ik vind het niet erg om altijd tussen de studenten te zitten. In Schotland woon ik samen met mijn zoontje David in een eigen huis, maar ook daar zijn constant logés. David vindt het fantastisch. De studenten hier zijn grote broers en zussen. Privacy? Dat mis ik niet. Sommigen vinden het vervelend om in pyjama door de gang te wandelen. Ik niet. Mijn moeder vond het in het begin vreemd als ze kwam logeren. Maar nu vindt ze het fantastisch. 'Johan ziet wat bleek, geef hem fruit', zegt ze. Dat doe ik dan."

Ze heeft in al die jaren de studenten zien veranderen. "Ouders moeten stoppen met hun kinderen te geven wat ze zelf niet gehad hebben. Je moet geen eigen studio hebben. Op kot gaan, gaat over leren in een gemeenschap leven. En over zelfstandig leren worden.

Er zijn nu veel meer zakjes en doosjes met maaltijden die mee van huis komen. Ik heb er zelfs een extra diepvriezer voor moeten zetten. Ik twijfel nog altijd of ik wel had moeten toegeven."

Op 'haar' studenten is ze trots. Er staan trouwfoto's op de schouw en ze spreekt met liefde over haar pupillen. "Elk jaar in april zijn mijn kamers verhuurd", zegt ze. "We zitten in een doodlopende straat maar twee weken nadat ik het blad met 'te huur' heb opgehangen, kan ik er al eentje hangen met 'sorry, alles is verhuurd.'

"Maar ik selecteer. Ik wil studenten met een passie. Geen flierefluiters die niks doen. Dit jaar komt er een meisje dat een jaar vrijwilligerswerk in het buitenland gedaan heeft. Zo iemand heeft bij mij een streepje voor. Ik neem ook veel buitenlandse studenten in huis. Je zou eens moeten weten hoeveel kotbazen dat niet willen."

Slechts een keer ging het echt mis. "Er kwam een Chinese die ik zelf niet gezien had. Ze had het 's nachts koud, zei ze. Dat verwonderde mij. De verwarming gaat wel in nachtstand, maar in je bed voel je daar niks van. Mijn buurvrouw Diane ging op mijn vraag 's nachts eens kijken. Heel mijn living stond vol droogrekjes en zij was kleren aan het wassen in de badkamer. Ze runde een volledige Chinese wasserette vanuit mijn huis."

Verwennerij

De Troyer gaat de trap op om de kamers te tonen. Bijna geen enkele deur is op slot. "Hier woont een studente uit Uruguay", zegt ze. "Ze had zo weinig spulletjes dat ik hier een tapijt en wat beddegoed gelegd heb. Voor de zekerheid had ik ook shampoo en douchegel gekocht. Ik wist niet of ze dat zou bij hebben", zegt ze.

"Mijn klusjesman is ook kotbaas. Hij vindt mij gek dat ik mijn studenten zo verwen. Maar ach, je kunt ze toch niet aan hun lot overlaten. Als haar moeder komt, slaapt die gewoon in mijn bed. Ik zou wel gek zijn om een vrouw uit Uruguay op hotel te sturen."

'Op kot. Kippen, skeletten en katte-kwaad. Straffe verhalen van een kotmadam' wordt uitgegeven bij Van Halewyck en kost 10 euro.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234