Vrijdag 27/01/2023

Kopiëren is begrijpen

Het Stedelijk Museum in Amsterdam ruimt de erezaal in voor de installatie 'Something They Have To Live With' van de in Brussel wonende Schotse kunstenares Lucy McKenzie (1977). Een bewijs te meer dat haar werk ook in België meer aandacht verdient.

Belgen vragen haar altijd waarom ze in Brussel is gaan wonen, zegt Lucy McKenzie. "Ik snap dat nooit. Brussel is een fantastische stad voor kunstenaars. Je hebt er musea, kunstverzamelaars, ambachtslieden en een prachtig cultureel verleden. Horta, Hergé, het platenlabel Les Disques du Crépuscule... Redenen genoeg, toch?"

In België is McKenzies werk nog relatief onbekend, maar in de rest van de wereld niet. Haar schilderijen en installaties waren de laatste jaren te zien in het Londense Tate, museum Ludwig in Keulen en het MoMA in New York. Voorlopige kroon op haar werk is de installatie die vanaf deze week te zien is in het Stedelijk Museum in Amsterdam. Het werk wordt getoond op een prominente plek: in de oude erezaal waar alle routes in het museum naartoe leiden.

McKenzies installatie beslaat de hele ruimte, en bestaat voor het grootste deel uit twee monumentale sculpturen. Aan de ene kant van de zaal hangen drie grote schilderijen met abstracte patronen uit het Alhambrapaleis in Granada. Aan de andere kant staat een model van een interieur uit de Praagse Villa Müller van architect Adolf Loos. De wanden zijn met trompe-l'oeil voorzien van realistische marmerstructuren. Samen vormen de werken een harmonieus ensemble, dat even mooi als intrigerend is.

McKenzies kunstwerk vloeit voort uit bezoeken die ze bracht aan het Alhambra en de Villa Müller, en de recente tentoonstelling van kunstenaar Sol LeWitt in Leuven. "LeWitt heeft me geïnspireerd met zijn muurtekeningen. De twee gebouwen maakten zoveel indruk op me dat ik ze beter wilde begrijpen. Hoe doe je dat beter dan door ze te kopiëren?"

Toch is er geen sprake van een willekeurige confrontatie. Zowel Loos' modernistische meesterwerk als de Arabische architectuur zijn voorbeelden van bouwkunst waar de binnen- en buitenruimte streng zijn gescheiden. Ook vrouwen leidden er een afgeschermd bestaan, zegt McKenzie: "Bij Loos zaten ze in een boudoir dat uitkeek op de ruimte die ik heb nagebouwd. Zijn huis was een luxegevangenis vol marmer, hout en zijde."

Boze e-mails

Het gebruik van marmertechnieken en trompe-l'oeils leerde McKenzie aan de meer dan honderd jaar oude Brusselse privéschool Van der Kelen Logelain. Haar klasgenoten waren huisschilders en Parijse rijkeluiszoontjes, maar McKenzie vond de praktijkgerichte opleiding een verademing. Ze ziet zichzelf als ambachtsvrouw, die in allerlei disciplines en samenwerkingsverbanden opereert. De installatie in Amsterdam maakte ze samen met twee oud-studiegenoten. Eerder begon ze met vrienden onder meer een platenlabel, een modemerk en een bar in Warschau.

McKenzies sociale inslag kwam ook van pas bij het maken van vier kleine architectuurmodellen die tussen de grote sculpturen in staan. In deze fors uitgevallen kijkdozen laat ze de invloed van binnenhuisarchitectuur op het leven van alledag zien. Daartoe tekende ze de interieurs van vrienden na, onder wie een fietsfanaat en een liefhebber van origamikunst.

Mode en de integriteit van het menselijke lichaam vormen de derde component van McKenzies installatie. In het midden van de zaal heeft ze twee metalen paspoppen geplaatst. Aan de muur ertegenover hangt een boze e-mail die ze ooit schreef toen iemand ongevraagd foto's publiceerde uit haar tijd als softpornomodel.

Oorspronkelijk was het McKenzies bedoeling om ook een aantal modeontwerpen te tonen van Atelier E.B., het label dat ze in 2008 lanceerde met de in Edinburgh werkende textielontwerper Beca Lipscombe. Maar daar zag ze op het laatste moment van af. Geïnteresseerden moeten nu wachten tot 15 mei, als de kleding in een pop-up store in Amsterdam zal worden geëxposeerd en verkocht. Later dit jaar wil McKenzie haar collectie ook in haar Brusselse atelier tonen, zodat ook Belgische liefhebbers kunnen kennismaken met haar werk.

Plannen om België te verlaten heeft ze niet. "Ik voel me er goed, werk steeds meer samen met mensen uit de Antwerpse modewereld. Het zou wel kunnen dat ik binnenkort een uitstapje naar New York maak. Ik heb gezien dat je daar een opleiding kunt volgen tot misdaadschrijver. Dat lijkt me een geweldige manier om me weer eens in een totaal andere wereld te storten."

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234