Zondag 05/12/2021

straatblog

Kon ik mij maar laten adopteren door Marnix Peeters

null Beeld Geert Simonis
Beeld Geert Simonis

Geert Simonis is een geletterd mens, een gewaardeerd popkenner, een amateurknutselaar en zelfverklaarde minister van Staat.

"Columns zijn (...) een soort van schijnjournalistiek die niet langer meer in haar huidige vorm zal bestaan, want er zijn intussen zoveel columns dat haast niemand ze nog leest, ze staan veelal krom van de verveling en ze rammelen van de vergezochtheid", aldus orakelde Marnix Peeters zaterdag in de weekendkrant. Op Apache vervolgde Wendy Kroy maandag dat de toekomst van de column lag in "minder, maar beter, diepgaander en bovenal scherper". Gisteren vatte Tommy Wieringa de kwestie nog eens netjes samen in de boekenbijlage: "Tussen columns zit veel vuilnis."

In principe geef ik dit eminent triumviraat overschotten van gelijk. In de praktijk blijf ik toch maar woordjes op elkaar stapelen tot de zin instort en voor de sport spring ik er achteraan. Ik heb nu eenmaal graag iets om handen. Ledigheid is een duivel die ik best op afstand houd.

Zo trok ik bijvoorbeeld zondagmiddag het centrum in terwijl mijn verloofde een middagdutje deed. Leuven was naar jaarlijkse traditie om en bij de acht uur autovrij om te tonen dat de hegemonie van Le Bon Roi Voiture wel degelijk kassiewijle is. Ik verkoos toch maar het voetpad boven de rijweg. Uit gewoonte én voor de veiligheid. Automobielen hoor je van ver afkomen. Fietsen, steps en skates niet.

Tegen mijn verwachtingen in bereikte ik ongehavend Huisje van Overvloed, de Leuvense weggeefwinkel. Een toppie initiatief waar brave burgers hun overbodige doch nog bruikbare spullen kunnen doneren. Vervolgens kunnen mensen die het moeilijk hebben er gratis komen winkelen om - ik zeg maar iets - een koude winternacht alsnog te upgraden naar een gelukzalige kerstavond. Zeg eens eerlijk: hebben we niet allemaal een halve woonst vol overbodige doch nog bruikbare spullen? Ik schonk vijf dvd's en een Afrikaans masker weg. De man die mij hielp, grijnsde tussen zijn rotte tanden en claimde alvast drie films voor zichzelf.

Met de batterij van mijn karma terug op honderd procent zette ik koers naar een hoekje van de Mechelsestraat waar - dixit het Leuven Autovrijfoldertje - een tweedehandsboekenmarkt was verrezen. In de praktijk kwam dat neer op vier povere kraampjes en een man met een sitar. Vreemd hoe voor sommige boeken zelfs vier euro een te hoge prijs is. Misschien hebben de mensen die zeggen dat het slecht gaat met de literatuur toch gelijk.

Onderweg naar huis werd ik gespot door een neef van me die tussen herexamens door de tijd had gevonden om met zijn ouders op een terras te zitten. Ik mocht aanschuiven en iets bestellen. De ober droeg teensletsen, had onderarmen vol tatoeages, was veel te familiair en kon mij geen Duvel serveren. Vier kapitale blunders. Toen ik nog ober was, wist ik wel beter.

Terug thuis had mijn verloofde haar middagdutje afgerond. Helaas zat ze middenin haar ochtendhumeur en was ik het enige beschikbare doelwit. Mijn karma schoot tekort als buffer. Kon ik mij maar laten adopteren door Marnix Peeters. Hij zou mij vast troosten en probleemloos een Duvel uitschenken in zijn woonst halfvol overbodige doch nog bruikbare spullen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234