Zondag 31/05/2020

Kompany balanceert op slappe koord

"The gentleman in the middle." Thierry De Backer, de media officer in Maracanã, wees naar Sammy Neyrinck, en vroeg de hostess om hem de microfoon te geven. Marc Wilmots was inmiddels onderuitgezakt in zijn stoel - de persconferentie daags voor de wedstrijd tegen Rusland was zo goed als afgelopen, en de bondscoach had geen lastige vragen gekregen. "Sammy Neyrinck, Sporza België: Marc, hoe reageer je op de sluimerende kritiek dat je te weinig op tactiek traint?"

Hè? Wilmots krabbelde recht, als door een wesp gestoken. "Wie zegt dat?"Journalisten geven evenwel hun bronnen niet prijs en collega Sammy gebaarde van krommenaas. De mediadienst van de KBVB was alvast 'not amused', maar de vraag had ons wel geprikkeld. Nu heeft een speler uit de Premier League wel eens uit de biecht geklapt dat de tactische patronen van Wilmots haaks stonden op die van zijn clubmanager, en een makelaar vertelde al een keer dat zijn speler zijn bondscoach in de eerste plaats een uitstekende peoplemanager vindt, veel meer dan een tactisch bevlogen trainer, maar dat dit alles hier weer naar boven was gekomen, verraste ons - tot de vraag van collega Sammy.

Terwijl Wilmots niet echt een duidelijk antwoord gaf om het bommetje te ontmijnen, zat naast hem een speler die onbewogen voor zich uitkeek. Geen grimas. Geen gelaatsuitdrukking. Vincent Kompany zweeg. Kompany is een hoger intellectueel wezen. Hij, zo horen we, schippert momenteel op meesterlijke wijze tussen spelersgroep en de technische staf. Tuurlijk had de kapitein de vraag van de Sporzareporter goed begrepen. Maar Kompany ziet ook uit welke hoek die 'sluimerende kritiek' momenteel komt: van grotendeels bankzitters of jongens die balanceren tussen de bank en de basisploeg. Witsel, Hazard of Kompany zelf hebben intern nog geen ruchtbaarheid gegeven aan hun gedachten. Die laatste lacht, luistert en denkt er het zijne van. Vooralsnog ziet Kompany geen reden om zijn trainer te confronteren met de groep.

Tegelijkertijd is Kompany het eerste maar ook het enige aanspreekpunt van de bondscoach. Wilmots betrekt Kompany in de analyse van de defensieve aanpak van elke tegenstander. De rest van de spelersgroep weet dat, praat erover onder mekaar, maar ergert zich niet omdat Kompany zijn aparte status niet benadrukt en op geen enkel moment de groep laat vallen.

'Vriend' zijn van de jongens en van de staf kan enkel als Kompany de perfecte Clijsters-spreidstand uitvoert. Hij beschermt Wilmots genoeg tegen de kleine irritaties in de kleedkamer, maar blijft loyaal aan zijn medemaats. Het doet denken aan de wijze waarop Wilmots zich gedroeg tijdens het WK in 2002 - 'geadopteerde zoon' van toenmalig bondscoach Robert Waseige en toch een betrokken stem geven aan andere leiders in de selectie, zoals Verheyen en Simons toen.

En nog een parallel: je kunt niets afdoen aan de prestaties op het veld van Kompany op dit WK - gezien wie naast Origi opduikt op het moment dat die scoort? -, zoals ook Wilmots een van de beste Duivels was in Japan en Zuid-Korea. Leading by example.

Kompany kent de gaven en de gebreken van zijn bondscoach, hij kent zijn pappenheimers naast zich in de kleedkamer als zijn broekzak -met de meesten deelde hij de douches tijdens de Spelen in 2008 -, en die kennis bespeelt hij verstandig, als een echte aanvoerder. "Kompany maakt dat de sfeer uitstekend blijft in het hotel", aldus een speler.

Rest de vraag: wanneer confronteert Kompany de bondscoach eens wél met de oprispingen vanuit de spelersgroep? Wij vinden ook dat aan de bal de ploeg weinig inspiratie en automatismen toont. De Rode Duivels weten precies niet hoe aan kansen te komen, behalve dankzij het genie van Hazard. Daartegenover staat evenwel een defensieve organisatie die weinig weggeeft. De Rode Duivels panikeren niet als ze gedomineerd worden. Ze blijven compact. Solidair. En ze staan in de achtste finale. Ere wie ere toekomt: Marc Wilmots.

Kompany is een verdediger en hij ziet dat de defensieve omschakeling goed zit. Voorts redeneert hij waarschijnlijk als zijn trainer: "Voorin creëren we altijd vier kansen per wedstrijd." Het is een broze gedachte, en het is wachten tot de partij waarin Kompany achterin in zijn presidentiële zetel eens langs alle kanten wordt beschoten. Tot dan geeft 'The Captain' geen krimp. Tot dan danst hij als een Cirque du Soleil-artiest op de evenwichtskoord. Tot dan krijgt hij iedereen mee in de fanfare.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234