Zondag 24/01/2021

Kom uit uw kot

Verbonden door een diefstal

Drie acteurs, een danser en een scala aan personages. Ze staan afgezonderd op het podium, maar voeren dialogen met hun vrienden en familie. Die kunnen we niet zien, maar ze zijn er wel degelijk. Met minimale gesprekken wordt een hele wereld gecreëerd, zonder dat de leegte gaat opvallen. Ze wonen in een grote stad, hebben niets gemeen, en toch raken hun werelden ver-vlochten met elkaar door de simpele ver-dwijning van een fiets.

De vier personages in De fietsendief zijn allemaal door een cursus met elkaar verbonden: de eerste organiseert de lessen, de tweede geeft ze, de derde volgt ze en de vierde verpest ze.

En hoe zit het dan met de diefstal? Het publiek ziet het gebeuren. Ze weten wie het gedaan heeft en verder doet het er niet toe. Het gaat over de mensen: gaan ze naar elkaar kunnen toegroeien? Het verhaal gaat veel verder dan de diefstal. Veel dieper. Al-les wat ze zeggen, zouden wij zelf kunnen zeggen. Het zijn geen vergezochte dialogen, het is de dagelijkse realiteit.

De fietsendief van het MartHa!tentatief-gezelschap ontstond in het hoofd van regisseur Bart Van Nuffelen, nadat hij hoorde dat de stad Antwerpen fietslessen organiseerde voor vrouwen van een andere origine. Hij ging kijken, zag dat het goed was en begon te schrijven.

De fietsendief, tot 8/5 in Bourla, Antwerpen, daarna op tournee, marthatentatief.be

In iedereen zit een kunstenaar

Het moeten niet allemaal Picasso's en Breugels zijn, vindt Benny Van den Meulengracht-Vrancx, kunstenaar en curator van het project Divers Pluimage. Onder de nieuwe naam L'amateur mogen amateurkunstenaars en liefhebbers van beeldende kunst hun werken aan het publiek tonen. Toch liever een spannend muziekduel? In de Amai-menne-frak-show van Compagnie Amai gaan twee families de strijd met elkaar aan. Het improvisatietheater gaat aan de slag met de suggesties van het publiek.

Van Antwerpen tot de gemeente Assenede in Oost-Vlaanderen, de komende tien dagen kun je in heel Vlaanderen en Brussel terecht voor diverse kunstdisciplines: van beeldende kunst en muziek tot woord en dans. De Week van de Amateurkunsten (WAK) heeft één duidelijke boodschap: kunst in de vrije tijd leeft.

Het thema van dit jaar is MATCH. Voor het eerst valt het project immers samen met de Week van de Academies, en dat moet gevierd worden met een unieke samenwerking En jawel, ze 'matchen' goed, de WAK en de Academies.

Terug naar de kunstenaars: of je nu thuis werkt of geregeld naar een kunstschool afzakt, kunst verbindt. In alle tijden en in alle culturen. En ver moet je het niet gaan zoeken: een op de twee gemeenten neemt alvast deel.

Week van de Amateurkunsten nog tot 8 mei, wak.be

Een grot om te woelen, spitten en graven

Kun je een dansopvoering brengen zonder deze dans ooit ingestudeerd te hebben? Takao Kawaguchi doet alvast een poging. Hij leerde nooit butoh en woonde nooit een voorstelling van Kazuo Ohno bij, de grondlegger van deze oer-Japanse 'dans van de duisternis' bij. Het enige dat is overgebleven van deze overleden grootmeester zijn oude videobanden. Niet veel, maar genoeg om aan de slag te gaan. Kawaguchi werpt zich op de gebaren en gelaatsuitdrukkingen uit de video's en wordt één met Ohno.

Kunstenfestivaldesarts zet hedendaagse creaties in de spotlights. Theater, dans, performance, film en beeldende kunst krijgen de komende drie weken een bijzondere plek in Brussel, de enige stad waar de twee grote gemeenschappen van het land samenleven. Een tweetalig project, waarbij iedereen in dialoog staat door de kunst.

Het kloppend hart is het Festivalcentrum, dat zijn intrek neemt in Les Brigittines, een ontmoetingsplek vormgegeven in samenwerking met Philippe Quesne. Het project bestaat enerzijds uit de poëtische voorstelling La nuit de taupes en anderzijds uit een grot met installaties, Caveland. Noem het een ideeënlaboratorium, waarin we kunnen woelen, spitten en graven. Een plek waar onze dromen tot leven komen.

Kunstenfestivaldesarts, 6-28 mei, Brussel, kfda.be

Dromen zijn bedrog in Congo

Een stad in puin, en toch beloven de ontelbare billboards een fantastische toekomst met futuristische gebouwen. De helft van de bevolking heeft nauwelijks of geen stromend water, en toch beloven de politici een metropoolstad.

Congo droomt. Ze willen zijn zoals pakweg Dubai: groot, machtig, luxueus. Maar het enige dat deze ideologie oplevert, zijn scheefgetrokken situaties. De satellietsteden die gerealiseerd worden, zijn weggestoken achter een omheining en uitsluitend bestemd voor de hogere middenklasse. In schril contrast met de oude infrastructuur, die grotendeels in verval is geraakt. 'Onze dromen van gisteren worden vandaag gerealiseerd, voor een betere toekomst morgen.' De beloftes die de billboards schreeuwen, staan lijnrecht tegenover de gebroken dromen uit een koloniaal verleden.

Fotograaf Sammy Baloji en antropoloog Filip De Boeck trokken naar Congo om de stad in beeld te brengen. Samen tonen ze wat leven - en samenleven - betekent in de diverse wereld van de stad. Hun tentoonstelling Urban Now: City Life in Congo laat een stadsuniversum zien, waar de dromen van een toekomst onophoudelijk worden verkend. Wat doe je als de stad een donker hol is geworden? En hoe kun je er een licht op laten schijnen om er iets levendig te maken?

Urban Now: City life in Congo 8/5-14/8, Wiels, Brussel, wiels.org

Britpop-iconen vieren jubileum

Twintig jaar geleden krabbelden de Manic Street Preachers moeizaam maar glorieus recht, nadat gitarist en tekstschrijver Richey Edwards in rook was opgegaan. Begin '95 verdween die even plots als finaal van de aardbodem. Na maandenlange twijfels besloot de band om als trio verder te gaan. Maar hoe ga je om met zo'n verlies?

Zij vonden hun antwoord in een tijdloze classic. Met Everything Must Go gaven James Dean Bradfield en co hun stormachtige emoties een plaats, en goten ze die in hun meest toegankelijke werk tot op vandaag. 'A Design for Life' groeide zelfs uit tot een hymne, hoewel ze evenveel wanhoop als doodsverachting herbergde.

Plots waren de Manics niet langer die coole cultband van je oudere broer, maar schopten ze het tot een van de vaandeldragers in de britpop, die in 1996 zijn hoogtepunt had bereikt.

Naar aanleiding van de 20ste verjaardag van hun vierde langspeler ondernemen de Preachers dezer dagen een groots opgezette tournee. In de Ancienne Belgique beloven ze een tweedelig concert. De eerste helft van de show staat in het teken van hun inmiddels mythische plaat. In het laatste luik passeren zowel onuitgegeven pareltjes als grote hits à la 'Motorcycle Emptiness' en zelfs een paar nieuwe songs.

Manic Street Preachers 1/5, AB, Brussel

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234