Woensdag 11/12/2019

'Kom, schrijvertje, doe iets met me!'

Veronika heeft van die momenten waarop ze zich verwant voelt met Flauberts Madame Bovary. "Met iemand die groteske en romantische ideeën heeft opgedaan na al dat lezen en zo veel te hoge verwachtingen koestert tegenover de wereld." Als lezer is ze gulzig, nieuwsgierig en wispelturig. De ene keer leest ze een boek in één ruk uit, de andere keer knapt ze erop af, maar bij elk boek heeft ze steeds dezelfde gedachte: "Kom maar op jij schrijvertje, en doe iets met me!"

"Wat flauw. Wat een verspilling van het lezen, wat een anticlimax. In hoeveel boeken is een einde trouwens geen echt einde maar een mooie afronding van de vertelling? Het lijkt me romantischer om te sterven zonder het einde van een boek te lezen. Wat een hoop symboliek kunnen je naasten dan rond je sterfscène weven."

"Of misschien ook omgekeerd, bij hele goede poëzie. Hoewel taal onze manier van denken bepaalt, is het uiteindelijk ook maar één manier om datgene wat we ervaren en voelen te uiten. Het is een goed systeem, maar het is zeker niet ideaal, want vol met gaten. Beelden kunnen dat in zekere zin opvangen en zeggen wat niet te zeggen valt, al is die rol zeker ook voor muziek weggelegd."

"Goede kunst vernietigt de heersende paradigma's en baart weer nieuwe. Of die nieuwe blik de waarheid omvat, weet ik niet. Misschien is de enige waarheid dat er helemaal geen waarheid is. Wat goede kunst doet, is onze perceptie langzaam verschuiven en veranderen, zodat we niet vastroesten in een of andere visie en niet te lang monsters hoeven te aanbidden. En goede boeken zijn kunst."

"Mensen zijn wat ze lezen. Een boek heeft altijd een bepaalde impact op je geest en blijft ook een tijdlang nazinderen. Ik 'werk' ook graag in een boek, duid passages aan die ontroerend mooi klinken of mijn intellect prikkelen. Het is alsof ik bijna in dialoog treed met de auteur. Eigenlijk verandert je wereld telkens als je van boek verandert. Filosofische werken hebben de meest directe invloed op mij. Dan zit ik met theorieën in mijn hoofd die niet in een paar zinnen te vatten zijn. Ik zou met plezier een cover ontwerpen voor een werk van Kant. Misschien schrijf ik zelf weleens een boek met als uitgangspunt 'de droevige zaak van het leven' of verkondig ik een of andere gekke filosofie."

"Boeken zijn een verrijking van het leven, ze geven een diepere dimensie aan wie je bent doordat je telkens nieuwe manieren van denken ontdekt. Als mens wil ik niet bestaan omdat ik toevallig besta, als een plant. Wat eigen is aan de mens is zijn bewustzijn en boeken kunnen helpen om de vanzelfsprekendheid om je heen te doorbreken en verwondering teweeg te brengen. Een kamer vol met boeken vertelt iets over de persoon die erin woont en die vast al die boeken in zijn of haar hoofd heeft steken. Naar zo iemand kun je uren luisteren denk je dan."

En tot slot, haar lijfboek?

"Bij elke titel denk ik meteen aan een andere. Alle boeken zijn even belangrijk in mijn leven, ook degene die ik slecht vind. Maar toch. Louis Paul Boons Mieke Maaikes obscene jeugd heb ik 'per ongeluk' in één ruk uitgelezen. Ik voelde mij ongemakkelijk omdat ik dat met zoveel drift had gedaan, maar het heeft mijn horizon absoluut breder gemaakt."

Volgende week: Rob Jacobs (23), student filmstudies en visuele cultuur aan de Universiteit van Antwerpen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234