Zondag 17/01/2021

Koketteren, kijken en kopen op kunstbeurs Brafa

Wie zelfs in crisistijd 1,5 miljoen euro overheeft, krijgt dat snel gespendeerd op de Brussels Antiques & Fine Arts Fair (Brafa). Wij neusden rond zonder budget. In tegenstelling tot medebezoeker prins Filip. Door Sjoukje Smedts / foto's Tim dirven

Rechts een met goud ingelegde staande klok. Links, een stand verder, een uit roze plastic opgetrokken konijn. Antiek is niet meer wat het is geweest. Om nog te zwijgen van het ongedierte. Ja, ook het werk van Jan Fabre wordt op Brafa te koop aangeboden. Niet erg, vindt alvast de Financial Times. De krant concludeert dat Brafa zich de voorbije vijf jaar hervormde tot een van de aangenaamste evenementen op de internationale beurskalender. Chique, maar ingetogen.

Al rijdt er toch behoorlijk opvallend een mobiele champagnebar door de beurslanen, die voor de gelegenheid zijn genoemd naar Bruegel, Rubens en Van Eyck. Al is er ook aan sommige vrouwelijke bezoekers evenveel geboetseerd als aan de kunstwerken. Al zie je hier gemiddeld meer foulards dan in de Nieuwstraat. Toch is Brafa geen typisch m'as-tu vu-evenement.

"België telt veel verzamelaars, maar ze zijn vaak heel discreet", verklaart fair manager Beatrix Bourdon. "Je kunt hier dus niet afgaan op iemands uiterlijk, je moet iedereen op dezelfde manier behandelen." En dus worden de twee metalheads die op Brafa rondtoeren met evenveel eerbied behandeld als kunstenaar Arne Quinze.

Galeriehouder Oscar De Vos veert toch net dat tikkeltje enthousiaster recht uit zijn zetel wanneer prins Filip plots in zijn stand staat. De Vos heeft dan ook wel wat waardevols te verpatsen. Een getekend schilderij van Rik Wouters, richtprijs bijna 1,5 miljoen euro, om maar iets te noemen. Wie op Brafa koopjes hoopt te doen, blijft er beter weg. Daar verandert de crisis volgens Bourdon niets aan. "De prijzen van de topstukken blijven niet alleen hoog, ze stijgen zelfs nog", vertelt ze.

Buitenlandse budgetten

Wie kan zoiets nu nog betalen? Aziaten. Zij bestuderen tegenwoordig het Europees erfgoed - wat zijn een paar eeuwen meer of minder voor hen? Kazuto Morita van galerie Tamenaga (Tokyo, Osaka en Parijs) is niet helemaal overtuigd. "Japanners zijn al langer geïnteresseerd, maar het is te vroeg om echt veel aan Chinezen te verkopen. Zij moeten eerst nog leren wie bijvoorbeeld Cézanne is."

Het gerucht wil dan ook dat het geen Chinees is, maar een Zwitser die de omzet van de standhouders al serieus omhoog dreef. Hij zou zijn ingevlogen na het lezen van een krantenartikel over de beurs en zich meer dan tien stuks hebben aangeschaft. De Japanse Morita richt zich daarom ook niet op het Aziatische publiek. "De Belgen zijn tenminste selectief op kunst. Ze speculeren niet, zoals bijvoorbeeld Amerikanen wel doen."

Bovendien houden de Amerikanen momenteel, net als de Fransen, de vinger op de knip met het oog op de nakende verkiezingen. Ze houden rekening met mogelijke maatregelen die hen bij de komst van een nieuwe regering zullen treffen. Welke dat in ons land zijn, wordt ondertussen duidelijk. Onder andere het idee om aankopen met contant geld te beperken tot 5.000 euro zint Michel Rooryck van Miroart niet.

"Ach, we passen ons wel aan. Van de inval in Koeweit tot de val van Fortis, er is elk jaar wel een reden om te zeggen dat het slecht gaat", analyseert de ondervoorzitter van Brafa. Terwijl de verkoop naar zijn mening altijd blijft lopen. "Ook jonge mensen kopen nu. Zelfs als veertigers twee studerende kinderen hebben, kan een kunstwerk er nog af. Gelukkig, want de ouderen die jarenlang klant waren, leven niet eeuwig."

Hoewel wij veel broeken in felle oranje- en roodtinten spotten, verbergen die meestal toch een paar oude benen. Niet zelden begeleid door een paraplu die dienst doet als wandelstok. Maar ook andere standhouders gaan er prat op dat de jongere generatie de kunsthandel nu al veilig stelt. Omdat ze willen uitpakken bij hun vrienden? Of omdat ze het zien als een veilige investering?

"Omdat ze iets authentieks willen, al is het misschien maar iets heel kleins", merkt Tin De Backker van Medieval Art. "De veertigers groeiden op tussen wegwerpvoorwerpen en meubelen uit Ikea. Zij willen nu terugplooien op hun eigen erfgoed." Ze hebben de keuze. Een met bladgoud ingelegde staande klok of een uit roze plastic opgetrokken konijn.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234