Woensdag 16/10/2019

KNOCK-OUT

Profboksers Floyd Mayweather en Manny Pacquiao vechten vannacht om de wereldtitel, maar de kamp tussen deze twee bejaarde boksers komt vijf jaar te laat. De nobele kunst van de zelfverdediging lijkt niet meer te redden van de marginaliteit.

Altijd was er wel iets dat belette dat de zwarte Amerikaan Floyd Mayweather en de Filipino Manny Pacquiao samen op het canvas stonden. Tot ze toevallig courtside tijdens een basketbalwedstrijd in Miami bij elkaar haast op de schoot zaten. Voor de wereld het wist, was er een nieuw 'Gevecht van de Eeuw'. Althans, dat is het officiële verhaal.

Wie vannacht het meeste verdient, is bekend: dat is de Amerikaan, die van zichzelf zegt dat hij de beste ooit is. Wie zal winnen, daarover zijn de meningen verdeeld. Mayweather en Pacquiao zijn de twee beste weltergewichten ter wereld. Pond per pond - dus alle klassen meegerekend - staan ze op één en drie, met tussen hen in het Oekraïense zwaargewicht Vladimir Klitsjko.

Mayweather is de enige van de twee die ongeslagen is: 47 keer gebokst, telkens gewonnen, 26 keer met knock-out. Niet verwonderlijk, zegt bokskenner en -trainer Jef Van Driessche: "Mayweather is een specialist in verdedigen en counteren vanuit de verdediging. Hij neemt weinig risico, maar is een stilist. Net als Pacquiao, maar dan in aanvallend opzicht. Pacquiao kan winnen als hij de eerste vijf ronden het verschil kan maken. Hoe langer de kamp duurt, hoe meer Mayweather in het voordeel is."

Maar, we hebben het over boksen, de sport waarin je niet altijd krijgt wat je ziet. Pacquiao kan erover meespreken. Hij verloor op 9 juni 2012 - in de MGM in Las Vegas, waar het straks ook allemaal gebeurt - van Timothy Bradley na een controversiële beslissing van de scheidsrechters. Hij had moeten winnen, maar was daar niet eens zo verbaasd over.

Gearrangeerd verlies om economische redenen behoort tot de geplogenheden van het boksen, de laatste Amerikaanse sport waarbij de maffia met haar illegale gokbusiness nog volop garen spint. De rematch zat al in de package deal: vorig jaar won Pacquiao in Las Vegas naar boksnormen makkelijk in twaalf ronden van Bradley. De Filipijn, die ook parlementslid is in zijn land, heeft 63 keer gevochten en toch al vijf keer verloren waarvan zelfs twee keer door ko; 38 keer in zijn 56 winstkampen ging de andere plat en twee keer was het onbeslist.

Bokskenners zijn het erover eens dat deze kamp vijf jaar te laat komt. De Gentse ex-bokser Freddy De Kerpel vergeleek het in Het Laatste Nieuws met Kim Clijsters en Justine Henin die vandaag tegen elkaar zouden tennissen. Van Driessche: "Toch kan dit een interessant gevecht worden, want geen van beiden heeft nog de punch om de ander snel ko te slaan. We zullen twee verschillende stijlen zien: de meesterverdediger tegen de furieuze aanvaller."

Geïnteresseerden nemen snel een abonnement op de Franstalige betaalzender BE.sport, de enige die in België de kamp live uitzendt.

Floyd Mayweather hoeft nooit meer te werken na vanavond, maar dat moet hij al een tijdje niet meer. Hij krijgt gegarandeerd 120 miljoen dollar (110 miljoen euro), maar dat kan ook de helft meer zijn, als de verkoop van tv-rechten de verwachtingen overstijgt. Pacquiao krijgt in de 60-40 split deal altijd 20 procent minder dan zijn collega en moet ook niet meer werken. Beide boksers hebben in hun carrière elk meer dan 300 miljoen dollar bij elkaar geslagen.

Winner takes all

Mayweather was vorig jaar al de meest verdienende sporter van de planeet, maar ook dat is niet nieuw. Boksen heeft door zijn aparte economie steeds gestreefd naar een allesoverheersende winnaar - winner takes all, vooral het geld - en zodoende altijd al grootverdieners gehad. In de jaren 90 stonden ze soms met drie in de top 10 van Forbes. Daarbij ook Mike Tyson, die in 1996 75 miljoen dollar kreeg voor drie kampen. Dat was kort nadat hij drie jaar cel had uitgezeten voor verkrachting en in 1997 zou hij een stuk uit Evander Holyfields oor bijten.

In 2000 stonden met Oscar de la Hoya, Holyfield, Tyson en Lennox Lewis vier boksers in de top 10. Nadien ging het met de boksers steil bergaf bij Forbes, op twee lichtere jongens na: Manny Pacquiao en Floyd Mayweather. De tijd van de grote zwaargewichten was definitief voorbij toen Vladimir en Vitali Klitsjko, twee Russisch sprekende broers uit Oekraïne die schaak speelden en hadden gestudeerd, alle titels onder hen beidjes verdeelden. Helaas weigerden ze op moeders verzoek om tegen elkaar te boksen. Vladimir bokste twee weken geleden in Madison Square Garden en won. Geen haan die ernaar kraaide.

Pay per view

Het grote geld wordt vandaag verdiend door een techniek die 40 jaar geleden voor het eerst in de VS werd uitgeprobeerd: pay per view. Op

1 oktober 1975 vocht Muhammad Ali in de zogeheten 'Thrilla in Manila' tegen Joe Frazier, de man die in 1971 tot vreugde van veel blanke Amerikanen de tot moslim bekeerde dienstweigeraar had geklopt. Die kamp in 1971 was de eerste die niet op de openbare zenders, maar op betaalzenders te zien was in de VS en als gevolg daarvan braken rellen uit in de zwarte wijken van Chicago.

De economische logica was duidelijk: creëer een schaars goed en vraag een meerprijs. Vier jaar later in Manilla konden zelfs alleen Amerikanen met kabeltelevisie en met een creditcard tijdelijk toegang tot een apart kanaal kopen. Of er nu 200, 300 of 500 miljoen dollar wordt verdiend vanavond, het bedrag zegt veel over de kunst van het hypen, maar niks over de droevige toestand waarin het boksen zich bevindt.

Vraag het aan uw ouders (als u te jong bent) hoe het eraan toeging in de jaren 70 en 80, al veel minder in de jaren 90 en nooit meer na 2000. Hoe we voor het slapen gaan de antenne juist hadden gedraaid, de wekker hadden gezet en om vier uur uit bed strompelden om beneden tv te gaan kijken.

Allemaal de schuld van Muhammad Ali. Ooit heette hij Cassius Clay en onder die naam redde hij het boksen van de ondergang. Toen al, begin de jaren 60, werd gesproken over de neergang van de bokssport. Clay werd Ali, een icoon van de burgerrechten- en de anti-Vietnambeweging. "Waarom moet ik gaan vechten tegen jongens die mij nooit nigger hebben genoemd?" Met zijn grappen en zijn elegante stijl maakte hij de wreedste aller sporten én zichzelf aanvaardbaar in elk huishouden.

Franstalige titel

Ali wordt vanavond niet in het MGM in Las Vegas verwacht, want Ali loopt op zijn laatste benen of wat daar nog voor moet doorgaan. Hij lijdt aan degeneratie van de hersenen, een aandoening die alles heeft van een vergevorderde Parkinson, veroorzaakt door te veel slagen op het hoofd.

U zult het deze week niet hebben gemerkt, maar boksen wordt door de media niet meer serieus genomen en dat ligt dan weer aan de verschillende wereldbonden. Daarvan zijn er twaalf (12!), zonder de amateurbond AIBA, die het olympisch boksen overziet. De WBC is de meest ernstige en voor die bond wordt ook vanavond gebokst, maar zelfs binnen de WBC is er een wildgroei aan titels. De meest recente is de WBC Francophone, die een titel uitreikt voor - u raadt het vast - de beste bokser die Frans spreekt.

En dan de refereeing, de scheidsrechters. Ook vannacht zal de uitslag mee worden bepaald door de promotoren. "Corruptie is niet alleen een Amerikaans verhaal", zegt Jef Van Driessche. "Scheidsrechter Jean-Pierre Van Imschoot heeft ooit de toorn van de grootste Europese bokspromotor Wilfried Sauerland over zich afgeroepen, omdat hij hem niet de score gaf die hij had vooropgesteld."

Duitsland is samen met enkele Oost-Europese landen een van de laatste powerhouses van het boksen: in sneltempo worden Oost-Europeanen genaturaliseerd en zelfs verduitst. Adnan Catic komt uit Bosnië, maar bokst als Duitser onder naam Felix Sturm. Het Duitse publiek vindt het allemaal oké.

Het Amerikaanse publiek niet langer. De middenklasse heeft allang afgehaakt en die ene kamp van vannacht zal daar niks aan veranderen. Dit is het laatste kunstje van twee boksers die hun eigen citroen nog eens uitwringen en langs de kassa passeren, maar tegelijk ook de zwanenzang van een hele sport.

Er zit ten slotte nog een vreemd dopingluchtje aan deze kamp. Boksen ís natuurlijk een dopingsport. In 2009 verklaarde de vader van Floyd Mayweather dat hij niet dacht dat Manny Pacquiao zijn zoon zou kunnen kloppen, zelfs niet "met al zijn steroïden". Waarop Pacquiao een rechtszaak aanspande tegen de familie. Die werd in 2012 gesetteld.

In de VS wordt bij elk apart contract onderhandeld over hoe en wanneer er wordt getest. Voor deze kamp is 'random drug testing olympic style' overeengekomen, wat betekent dat beide boksers in hun voorbereiding onaangekondigde controles mogen krijgen van USADA (U.S. Anti-Doping Agency) en er wordt zowel getest op urine als op bloed. De onderhandelingen daarover zijn wel pas een paar weken geleden definitief afgesloten. Tot dan kon alles nog.

Een brug te ver

Boksen appelleert aan het perverse in de mens. Niet dat de mens minder pervers is geworden, het internet leeft van wreedheden, maar vooral openlijk vertoond geweld wordt steeds minder aanvaard. Jan Mulder heeft gelijk dat er vroeger brutaler werd geschopt op voetbalvelden. Vroeger werd er ook brutaler gebokst en net dat aspect -doelbewust hersenen van de ander proberen te raken waardoor bij hem/haar het licht uitgaat en dat een sport noemen - is voor veel mensen een brug te ver.

Boksen was de eerste helft van de 20ste eeuw vooral een kijksport voor de lagere en middenklasse en voor de vips uit de showbizz. Bij een van de Ali-kampen was Frank Sinatra ooit geaccrediteerd als fotograaf, om toch maar dichtbij te kunnen zitten. Alles wat na Ali kwam, was minder of alvast minder aantrekkelijk dan de mooie, welbespraakte jongen uit Louisville, Kentucky.

De primitief Mike Tyson deed zelfs veel kwaad voor het imago van het zwaargewichtboksen met zijn wangedrag in en naast de ring. Daarnaast zijn ook de boksfilms verantwoordelijk voor het afhaken van de middenklasse. In de Rocky-films spatte het bloed over het scherm en in de meest recente kaskraker over boksen - Million Dollar Baby - werd de vrouwelijke hoofdrol lam geslagen.

En wat dan met die berichten als zou boksen aan een revival toe zijn omdat ineens een handvol Vlerickboys en vrouwelijke executives de bokszaal als trainingsoord hebben ontdekt? Die zijn compleet naast de kwestie: boksen als competitiesport is een marginaal fenomeen geworden en in België een toevluchtsoord voor Oost-Europese migranten.

En Gentenaar Jean-Pierre Bauwens dan? Hij is een uitzondering. Bauwens is ook kampioen van de Europese Unie in een achterafbond, de EBU. In de WBC is hij alleen in de categorie lichtgewichten geranked, op een weinig florissante 31ste plaats.

Delfine Persoon is een ander paar mouwen: zij is de pond-per-pond nummer één en dus de vrouwelijke Floyd Mayweather, zij het aan een honderdduizendste van diens beurs. Ook hier een randbemerking: onbetwiste nummer één Holly Holm verkaste van het boksen naar het kooivechten.

Vermoord in 30 seconden

Toch is er nog steeds een markt voor perversiteit, vooral in de VS en Azië, en die heeft zelfs een naam: Mixed Martial Arts of MMA, het nieuwste Amerikaanse event voor wie bloed wil zien. Er wordt gevochten in een achthoekige kooi en alle vechtstijlen zijn toegelaten. Verliezers belanden vaak in de kliniek en veel geld gaat er ook niet in om. Cage fighting werd tot eind de jaren 90 vooral illegaal georganiseerd, maar als sport geregulariseerd juist om het uit de illegaliteit te halen. De vrouwelijke wereldkampioen Ronda Rousey wilde maar wat graag in de kooi om 'Money' (Mayweathers veelzeggende bijnaam) te slopen en Conor McGregor, haar mannelijke collega, poneerde in de glossy Esquire Magazine subtiel dat hij de bokser binnen de dertig seconden zou vermoorden.

Boksen is uiteraard nog veel meer dan MMA onderworpen aan regels en niet alleen daarom blijft het een ontzettend moeilijke en misschien zelfs de meest veeleisende sport. Alleen fysieke supertalenten hebben enige kans op succes. Oog-handcoördinatie, snelheid van handelen, stabiliteit, periferisch zicht, conditie, kracht-snelheid zijn vaardigheden waar ook andere, minder brutale sporten naar op zoek zijn.

De met voedselbonnen opgegroeide inner city kid die over al die vaardigheden beschikt, weet al snel dat er pakweg in het basketbal een mooiere en veel veiliger toekomst ligt: eerst krijg je je studies betaald en als je het tot de NBA schopt, is het minimumsalaris een half miljoen dollar. De inner city kid die op de boksmarkt van de losers terechtkomt, weet niet hoe hij zijn carrière afsluit. Eén slag te veel kan het einde betekenen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234