Zondag 17/10/2021

Knappe kop als handicap

Acterende schoonheden als Rob Lowe en Monica Bellucci, maar ook dichter bij huis de veelgevraagde Koen De Bouw: allemaal vinden ze dat hun mooie snoet meer nadelen dan voordelen oplevert. 'Als tieneridool was ik zo verdomd mooi, dat ik mezelf niet eens serieus zou hebben genomen.'

Zonnebankbruin. Een afgetraind lijf. Hagelwitte tanden. En - ondanks zijn recente vijftigste verjaardag - nog steeds een mooie bos haar in de wind. Zijn foto doet bij het grote publiek veel meer belletjes rinkelen dan zijn acteerprestaties. Nochtans: midden jaren tachtig was Lowe op weg om een van de groten der aarde te worden. Als tieneridool in The Breakfast Club of St. Elmo's Fire deed hij menig meisjeshart sneller slaan. Op latere leeftijd gleed hij af naar de zogenaamde B-list. Enkel als Sam Seaborn in de bejubelde reeks The West Wing brak hij nog potten.

Daar is volgens de Amerikaan overigens een belangrijke reden toe. Té knap, luidt het oordeel. "Een nadeel in de entertainmentbusiness", zegt hij in The NewYork Times. "Er is een ongelooflijk vooroordeel tegen de zogenaamde 'aantrekkelijke mensen'. Dat ze geen pijn kunnen hebben, dat ze geen hard leven kunnen leiden, dat ze niet diep of interessant kunnen zijn. Je kunt geen van die dingen zijn die je zo graag wil spelen als acteur. Nu kan ik die rollen wel spelen, en ik hou ervan. Als tieneridool was ik so goddamn pretty. Ik zou mezelf ook nooit serieus hebben genomen."

Veel geklaag voor iemand die in elke kamer doorgaans andere mannen doet verbleken. Al is Lowe zeker niet de enige die treurt om zijn fysieke troeven. Ook Monica Bellucci, het welgevormd Italiaanse supermodel en actrice noemde 'mooi zijn' ooit een nadeel. "Doordat ik mooi ben, denkt iedereen dat ik dom ben."

Niet erg consequent

In Vlaamse velden is het Koen De Bouw die treurt om het schoon van moeder natuur. "Mijn uiterlijk neemt een apart hoofdstuk in mijn leven in", zei hij onlangs in deze krant (DM 29/03). "De onrust om als prins of Romeo gepercipieerd te worden, is nooit weggegaan. Meer zelfs, het is nog altijd vechten tegen windmolens. Terwijl ik intussen wel bijna vijftig ben hé. Vijftig! Ik kan het soms niet hard genoeg roepen, in de hoop dat er ooit eens door het uiterlijk van mijn kop gekeken wordt."

Het is blijkbaar het vreselijke lot van acteurs die er goed uit zien: gecast worden als superheld, romantische Romeo of weerloze prinses. "Ik vind het raar dat ze hun uiterlijk als een soort handicap ervaren", zegt regisseur Jan Verheyen. "Iemand als Philip Seymour Hoffman of Gene Hackman hoorde je ook nooit klagen dat hen nooit werd gevraagd om hun T-shirt uit te trekken of sensueel de zee uit te stappen. Al begrijp ik wat Koen zegt. Hij is erg interessant ouder geworden. Twintig jaar geleden had ik hem niet gevraagd voor films zoals Dossier K of Het vonnis."

Wat niet betekent dat depretty boys & sexy girls van deze tijd geen rollen met vlees aan kunnen krijgen. Verheyen: "Denk maar aan de meer getalenteerde knapperds, genre Brad Pitt, Jared Leto of Matthew McConaughey. Je ziet hoe die jongens zich regelmatig uitgebreid op hun bakkes laten kloppen of helemaal transformeren. McConaughey bijvoorbeeld, werd pas serieus genomen nadat hij extreem vermagerde en excentrieke rollen koos. Ironisch eigenlijk. Je hoort die mannen nooit klagen als ze een miljoen dollar krijgen om in een ijle reclameboodschap een parfum aan te prijzen. Hypocriet is misschien een te sterk woord, maar heel erg consequent is het niet."

Hoort bij het vak

Acteurs en actrices mogen nog zo moeiteloos het oeuvre van Sartre kunnen citeren of La Bohème van Puccini uit het hoofd kennen, finaal is het hun lichaam die op beeld plakt. "Je moet het doen met de looks en het lichaam dat je gekregen hebt", stelt Verheyen. "Iemand als Benny Claessens (bekend van Het geslacht De Pauw) bijvoorbeeld zal zelden gebeld worden om de romantic lead te doen. Tenzij je een buitengewone dramatische anti-typecasting wil. Hoe je eruit ziet, zal af en toe een beperking zijn. Dat is inherent aan het vak dat je hebt gekozen."

In het geval van Rob Lowe is er volgens de Vlaamse regisseur dan ook weinig reden tot klagen. "De claim dat zijn carrière gehinderd zou zijn door zijn looks, vind ik lastig. Zonder die looks had hij wellicht niet zo'n carrière gehad."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234