Woensdag 21/08/2019

Klassiek Belgisch

De Belgische stripklassiekers blijven het goed doen. Zopas verscheen Ieder voor zich van Lucky Luke en De vloek van de amethist van Yoko Tsuno.

Het is Joe, de kleinste van de beruchte Daltons, die na een opstand van zijn broers voorstelt om uit elkaar te gaan. Aan zijn voorstel hangt een weddenschap: de eerste die, op welke manier dan ook, een miljoen dollar weet te bemachtigen, wordt de nieuwe leider van de Daltons. Lucky Luke draaft nog maar eens op om de broertjes opnieuw achter tralies te krijgen. Voor één keer is dat moeilijker dan verwacht. Joe, William, Jack en Averell Dalton zijn ieder een andere windrichting op gegaan. En zowaar, enkele van de broertjes slagen er zelfs in op een eerlijke manier rijk te worden. Lange slungel Averell leidt een keten van Italiaanse restaurants, Jack wordt na een mislukte carrière als ontvoerder burgemeester en William gokt zich een weg naar het miljoen. Enkel Joe doet wat hij best kan: banken overvallen.

De reeks Lucky Luke werd in 1946 opgezet door Kortrijkzaan Morris en werd een internationaal succes toen de Franse René Goscinny zich met de scenario's ging bemoeien. Sinds enkele jaren is de tekenpen in handen van Achdé, die bewijst dat hij alle personages in de vingers heeft. Scenaristen Pennac en Benacquista hebben een verhaal gebrouwen dat weinig afwijkt van Goscinny's aanpak.

Net daar wringt het schoentje. Ieder voor zich is een onderhoudend album, maar deze reeks is zo weinig geëvolueerd dat ze nog amper verassingen in petto heeft. De Daltons ontsnappen, Luke gaat er achteraan, Jolly Jumper geeft als vanouds kritiek op zijn baasje en de broertjes Dalton via gedachteballonnen. Niets nieuws onder de zon, kortom. Never change a winning team, meent de uitgever klaarblijkelijk, maar of dat goed zal blijven gaan is maar de vraag. Luky Luke is bijna zestig jaar oud. Er mag best wel eens in de stijl van Robbedoes een nevenreeks komen waar verschillende auteurs hun artistieke ding kunnen doen. Je moet iéts doen om een reeks interessant houden en/of het jonge grut voor je te winnen.

In De vloek van de amethist, oftewel Yoko Tsuno 26, reizen Yoko en haar vriendin Emilia via een tijdmachine naar de jaren dertig. Daar krijgen ze af te rekenen met Russische samenzweerders die net als hen op zoek zijn naar een mysterieuze edelsteen. Roger Leloup, die vroeger als Hergés assistent heel wat technische tekeningen maakte voor de Kuifje-albums, is ondertussen tachtig jaar, maar blijft hardnekkig deze reeks tekenen en schrijven. Een diepe buiging voor zijn gedetailleerde tekenwerk (in 43 jaar maakte hij 26 albums, zonder een andere reeks te hebben getekend), maar voor zijn scenario krijgt hij enkel een beleefde handdruk. Album 26 neemt een lange aanloop die met het verhaal verder weinig te maken heeft, maar waar het enkel lijkt alsof Leloup zijn geliefkoosde vliegtuigen wilde tekenen. De rode draad kan ook niet echt boeien wegens te ingewikkeld en te voorspelbaar. Het fenomeen tijdreizen is al zo vaak beschreven in menige strip, film en roman, dat niemand nog onder het hoge déjà-vu gehalte onderuit kan. Dat is, driewerf helaas, ook zo voor dit verhaal.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden