Dinsdag 01/12/2020

Klasbak speelt klasbak

Admission: One Shilling, op 7/12 om 20u in Capitole Gent en op 8/12 om 17u in Zuiderkroon, Antwerpen. www.sherpa.be.

Soms kan theater zo simpel zijn, of liever: zo simpel líjken. Een steengoede actrice, eendito pianist en een verhaal dat tot de verbeelding spreekt. Meer ingrediënten zijn er niet nodig voor een muzikale theater-voorstelling die je in één klap terug in de tijd katapulteert, naar het Londen van de Tweede Wereldoorlog. Een piano met kruk aan de ene kant van het podium, een zetel en een tafeltje met een glas water aan de andere kant. Op de kruk zit Piers Lane, de Australische klassieke toppianist die mee deze voorstelling heeft geïnitieerd. Aan de overkant neemt Patricia Routledge plaats in de zetel.

De legendarische Britse actrice, bij ons vooral bekend door haar rol als Hyacinth in de komische serie Keeping Up Appearances, is intussen 84 en wat moeilijker te been. Maar vanaf het eerste woord is duidelijk dat haar dictie, timing en spel nog steeds overtuigen. Het is dan ook geen enkel bezwaar dat er geen vertaling voorzien is.

Zonder daar schijnbaar enige moeite voor te moeten doen, kruipt Routledge in de huid van de Britse pianiste Myra Hess (1890-1965). Deze opmerkelijke dame verwierf vooral bekendheid door haar initiatief om tijdens de Tweede Wereldoorlog, maar liefst zes jaar lang, lunchconcerten van hoog niveau te organiseren in de National Gallery op Trafalgar Square. De theaters en concertzalen mochten immers 's avonds niet gebruikt worden, omdat men bang was dat de Duitse bommenwerpers op het licht zouden afkomen en de gebouwen bombarderen.

Wat begon als een paar kleinschalige concerten om de Londense bevolking een hart onder de riem te steken en af te leiden, groeide uit tot een reeks van 1.700 lunchconcerten, waarvan Hess er zelf 150 speelde. Ze vond het belangrijk dat alle lagen van de bevolking van de concerten konden genieten en vroeg daarom een symbolische toegangsprijs van één shilling per persoon.

Het scenario van Admission: One Shilling werd bedacht door de achterneef van Myra Hess, componist Nigel Hess. Hij baseerde zich daarvoor op brieven, boeken en interviews van zijn groottante. De voorstelling is opgevat als een dagboek, waarin Hess vanuit haar zetel vertelt hoe de concerten ontstonden, met welke praktische problemen ze te maken kreeg en wat de reacties van het publiek waren.

De flarden tekst worden afgewisseld met pianomuziek van Schubert, Schumann, Brahms, Beethoven en Bach. De combinatie van twee toppers in hun vak levert een sterk staaltje verteltheater op, mét een brede muzikale rand. Deze voorstelling is, voor deze tijd van snel flitsende en hippe beelden, ongewoon maar heerlijk langzaam. En laat dat nu ook een minpunt zijn: Routledge neemt je met elke tekstpassage - op haar eigen, onnavolgbare wijze - verder mee naar het Londen van zestig jaar geleden.

De zwart-witfoto's die op de achtergrond worden geprojecteerd, helpen om het je nog beter voor te stellen. En opeens, na een dik uur, is het al afgelopen en sta je weer met beide voeten in 2013. Wij wilden nog wel wat meer horen over Dame Hess.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234