Donderdag 28/10/2021

Klaar voor wat eerste dingen

Mijn gezicht werd de kleur van verkeerd gewassen lakens. Mijn huis vulde zich met vieze slipjes en bekruimelde bordjes

Ik schrijf dit in het vliegtuig. Terwijl ik het zeg wou ik dat het een Herman Brusselmans-zin was, dat mijn volgende zin zou zijn: maar dat is natuurlijk niet zo, ik zit gewoon thuis op de bank en straks komt Tanja thuis en dan gaan we plietsen-pletsen (een verdomd mooi gebruik waarbij de borsten van de vrouw ritmisch in het gezicht van de man slaan. Ik leer veel van Herman.) Maar ik zit in een vliegtuig. Stewardessen van Emirates hebben een rood hoedje met een witte sluier. Ik voel me misselijk.

Ik wilde al sinds een paar jaar ergens anders wonen. Ik stelde me dat vooral voor als boodschappen doen op je slippers terwijl er een vriendelijke kraanvogel op je schouder landde en hordes mensen -allemaal buren- je zangerig in de lokale taal begroetten (waarna ik soepel antwoordde, natuurlijk, want een plotseling gevoel voor tropische talen hoorde net zo bij mijn fantasie als op-schouder-passende kraanvogels.) En dan zou ik Schrijven. Want ik was immers Schrijver, en Schrijven kon overal, en als dat zo was, waarom dan in godsnaam op een koud kamertje met een cracker sandwichspread tijdens Dr. Phil als hoogtepunt van de dag. Nee, ik zou de buitenlandse gearriveerde auteur zijn, die sabbelend aan een vulpen vanuit de schaduw van een zonnehoed naar het papier tuurde.

Dit plan hoorde in het mapje: JA: Als Je Iemand Zo Gek Krijgt (samen met 'een musical schrijven' en 'een lat-rat nemen'.) Want alleen zag ik het toch niet helemaal voor me, in verband met het wegrotten door de allesverterende heimwee. En plots wilde Jan met me mee. (Jan, beste vriend, coauteur van de instant-klassieker Ja/Nee, ex-hoofdredacteur van Spunk, liefhebber van eten zo heet dat je huig wegsmelt, fobie voor zwarte krabben.) Samen zouden we een tijd ergens anders gaan wonen. Afrika, bedachten we. En we zouden er iets gaan opzetten, iets waar we goed in dachten te zijn. Een tijdschrift.

We hebben het een jaar voorbereid. Ingrediënten waren: wij, Dar es Salaam, onbepaalde tijd en geld om ons plan (een cultuurgids voor toeristen) te onderzoeken en uiteindelijk uit te voeren. En toen brak opeens de laatste maand in Nederland aan. Een maand vol dingen die we voor het laatst gingen doen.

De totale Verelendung begon. Ik liet vuile was achter alsof het mijn voetstappen betrof, ik werkte tot diep in de nacht waarna ik uitging, om -deinend door muziek en uitputting- nog wat mensen te zien. Mijn gezicht werd de kleur van verkeerd gewassen lakens. Mijn huis vulde zich niet alleen met vieze slipjes en bekruimelde bordjes, maar ook met talloze DOEN OF STERF-lijstjes, lijstjes die maar doorgingen, vol praktische problemen en grenzeloos geregel. Ik werd een realiteitsverlater. Zoals je mensen hebt die besluiten minder vlees te eten besloot ik minder realiteit te beleven en negeerde ik stelselmatig e-mails, opende mijn post niet meer en verstopte me het liefst onder het dekbed met Zombie: the Holocaust. Het zombieleven leek me een fijn leven. Een geordend leven.

Waar het slipper-en-kraanvogelleven me eerst helder voor ogen had gestaan, leek nu enkel een zwart gat te gapen, waar geen vrienden, geen liefde en geen Hollandse kaas nog het meest duidelijk door de duisternis kierden. En iedereen zei: "Wat stoer, wat een avontuur." Ik knikte dan heftig en durfde niet toe te geven dat tijdens het knikken mijn lijf schreeuwde: je bent ACHTERLIJK en je gaat DOOD. De angst van het missen.

Maar nu in het vliegtuig denk ik vooral: ik heb genoeg van het laatste dingen doen. Ik ben nu wel klaar voor wat eerste dingen doen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234