Zondag 27/09/2020

'Kinderen zijn het eerlijkste publiek'

Als Koning Lou smokkelt hij een vleugje absurditeit binnen bij VTMKZOOM, als Pretman deed hij al hetzelfde bij Ketnet. 'Kindertelevisie met een hoek af', noemt Kevin Bellemans het zelf. 'Het is niet omdat je iets voor kinderen maakt dat het ook kinderachtig moet zijn.'

Verhalen vertellen, dat is wat Kevin Bellemans het liefste doet. Een erfenis van zijn grootvader, zo blijkt. "Mijn opa was matroos en kon daar uren over vertellen. Zo spectaculair waren zijn avonturen nochtans niet. Hij was gewoon tijdens zijn dienstplicht bij de Belgische marine beland. (lacht) Maar hij kon de verhalen die hij aan die periode overhield op zo'n manier vertellen dat ik als kind aan zijn lippen hing. Die vertelsessies, geïllustreerd door een hele collectie vergeelde zwart-witfoto's, heeft mijn liefde voor verhalen gewekt."

Een liefde die hij nu aan de jongere generatie door probeert te geven. Bellemans was tot nu immers vooral in kinderproducties te zien. Hij debuteerde als acteur in de Ketnetsoap En daarmee Basta!, mocht daarna als Pretman de superheld uithangen en is nu te zien als Koning Lou in de gelijknamige kinderserie. "Toeval eigenlijk", vertelt hij. "Toen ik afstudeerde wou ik vooral acteren. Dus toen ik hoorde dat de VRT audities hield voor een nieuwe Ketnetreeks waagde ik mijn kans. Mijn eerste televisieauditie, maar ondanks de zenuwen bracht ik het er blijkbaar toch goed van af. Op de set van En daarmee Basta! heb ik Frans Van der Aa leren kennen. Hij heeft een kindertheater in Gent en vroeg me of ik geen zin had om daar eens mee te komen spelen. In diezelfde periode sprak regisseur Damien Nieuborg me aan over Pretman, en nog later kwam Lieven Rossignol aanzetten met Koning Lou. Bij die laatste twee kreeg ik de kans om ook de scenario's mee te schrijven. Die kon ik niet laten liggen.

"Kindertelevisie is ook gewoon leuk om te doen. Het is een wereld waarin je volledig loos kunt gaan. Dat is zeldzaam op tv. In een Vlaamse televisiereeks zal het niet snel over piraten gaan. En ook ridders zijn eerder zeldzaam. Ik zou het fantastisch vinden om mee te spelen in een Vlaamse versie van The Tudors, maar daar is hier gewoon geen budget voor. Maar wanneer je kindertelevisie maakt, zijn piraten en ridders plots geen probleem meer. Ik ben blijkbaar niet de enige die dat fantastisch vindt, kijk maar naar de hoeveelheid topacteurs die je in kinderreeksen ziet opduiken. Heel veel acteurs vinden het fantastisch om eens helemaal uit de bol te kunnen gaan."

Spelen er ook hogere doelen mee? Wil je een alternatief aanbieden voor de commerciëlere kinderprogramma's?

"Wat mij betreft mag iedereen zijn zin doen. Het gaat er niet om of iets commercieel is of niet, voor mij ligt de uitdaging erin om een extra laag toe te voegen. Wij proberen iets fijnere, minder voorgekauwde humor te brengen.Ik geloof graag dat je kinderen op die manier meer prikkelt. Dat moet ook, die kinderen zijn je toekomstige televisiekijkers en de mensen die je later in het theater terug zult zien. Wat je hen voorschotelt, moet gewoon goed zijn. Kindertelevisie wordt nog steeds stiefmoederlijk behandeld. Je speelt in een andere klasse dan wanneer je TV voor volwassenen maakt. De productionele mogelijkheden zijn een stuk minder. Vaak met als enige argument 'het is maar voor kinderen'. Ik word daar ambetant van."

Je hebt dus toch een missie?

"Missie is een groot woord. Ik wil gewoon tonen dat je creatief kunt omspringen met die budgettaire beperkingen. Ik wil goede programma's maken, fijn geschreven en met fijn acteerwerk. Het moet toch altijd het streefdoel zijn om iets te maken wat je zelf goed vindt. Op het einde van de dag wil je niet naar huis gaan met de idee 'wat we hebben gedaan zal wel goed genoeg zijn om te kunnen verkopen'. Neen, je wil naar huis met een programma waar je zelf om kunt lachen."

Moet een kinderprogramma ook voor volwassenen grappig zijn?

"Het is niet omdat je iets voor kinderen maakt dat het ook kinderachtig moet zijn. Of het nu een theaterstuk of een televisieprogramma is, je moet altijd zorgen dat het zowel voor ouders als kinderen aantrekkelijk is. Geen enkele vierjarige zegt tegen zijn ouders: 'Ma en pa, ik ben naar het theater. Tot vanavond.' En dus moet je zorgen dat ook die ouders een leuke namiddag beleven. Voor televisie geldt hetzelfde. Het zijn vaak ook de ouders die beslissen naar welke programma's hun kroost mag kijken. Daarom proberen we in Koning Lou ook een vleugje absurditeit binnen te loodsen. Kinderen zijn vooral aangetrokken door de figuren, het decor en de stommiteiten die we in het scenario verwerken. Volwassen hebben het eerder voor de absurdere grappen. Wanneer ik nadenk over de de programma's die ik als kind leuk vond, kom ik toch ook altijd bij programma's terecht die net wat absurder waren. De Grote Meneer Kaktus Show op Nederland bijvoorbeeld. Of The Muppet Show. Dat programma vind ik trouwens nog steeds hilarisch. Ik vind humor een zeer fijn gegeven om mee te werken."

Verklaart dat ook je voorliefde voor cabaret? Twee jaar geleden won je met het trio Ongericht Enthousiasme het hoog aangeschreven cabaretfestival Cameretten in Nederland.

"Opnieuw toeval. (lacht) Ik heb Michel en Philippe Verkinderen, de twee andere leden, leren kennen tijdens een theaterproductie. Zij hadden zin om daarna cabaret te gaan doen en vroegen me of ik geen zin had om dat ook eens te proberen. Ik stond daar aanvankelijk wat huiverig tegenover, maar nadat we een paar dingen hadden uitgeschreven hebben we ons toch ingeschreven voor Cameretten. Niet met de ambitie om ver te raken, maar vooral om bij te leren. Maar we doorspartelden een aantal voorrondes en moesten plots voor de finale het podium van de zaal Oud Luxor in Rotterdam op. Een vreemd gevoel. De technici hadden ons vooraf nochtans gewaarschuwd, in een zaal van die grootte - er kan 1.500 man binnen - duurt het een tijdje voor de reactie van het publiek het podium bereikt. Maar toch was het even schrikken toen het na onze eerste mop een paar seconden lang stil bleef.

Uiteindelijk heb jij daar de persoonlijkheidsprijs gekregen en ging Ongericht Enthousiasme met de juryprijs lopen. Daarmee volgden jullie in de voetsporen van mensen als Kommil Foo, Hans Teeuwen en Theo Maassen. Toch is het sindsdien oorverdovend stil rond jullie gezelschap.

"We zijn na die prijs op tournee gegaan met de andere finalisten. Er zijn toen ook wel gesprekken geweest met een aantal theateragenten. Alleen wilden die allemaal dat we het jaar nadien met een totaal nieuwe show zouden komen. Dat lag moeilijk. We hadden alle drie onze eigen projecten lopen en we wilden niet snel snel zo'n show in elkaar boksen. Wanneer je zo'n festival wint, moet je nadien met iets kunnen uitpakken dat minstens even goed en liefst nog beter is. Anders raak je meteen de helft van je publiek kwijt. Die prijs blijft op ons cv staan en het is absoluut de bedoeling om de draad weer op te pikken maar voorlopig heb ik het te druk met mijn lopende projecten."

En dat dreigt nog wel een tijdje zo te blijven. Bij VTMKZOOM wordt al hardop nagedacht over een tweede seizoen van Koning Lou. Raak je die kinderen en de bijhorende programma's nooit beu?

"Neen. Kinderen zijn het eerlijkste publiek dat er is. Als ze het niet goed vinden, dan weet je het meteen. Wanneer zo'n kind na een opname van Koning Lou komt vragen of ik samen op de foto wil, is dat een geweldig compliment. Het is een beetje het Sinterklaasgegeven. Met grote ogen en een beetje schrik poseren. Wie ben ik om dat van die kinderen af te pakken?"

Koning Lou loopt elke zaterdag om 9.30 uur op VTMKzoom.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234