Donderdag 15/04/2021

Standpunt

Kinderen van 8 zetten zich niet af tegen meisjes die voetballen. Dat doen hun ouders en hun trainers. Ook in 2017

An Goovaerts. Beeld Eva Beeusaert
An Goovaerts.Beeld Eva Beeusaert

An Goovaerts is hoofdredacteur van De Morgen.

“Ooit zou ik graag de volledige verantwoordelijkheid hebben over een bedrijf in een CEO-functie.” Dat ze zonder schroom haar ambitie durft uit te spreken, vindt Ann Caluwaerts niet meer dan normaal. “Want als ik het zelf niet durf uit te spreken, hoe kan ik dan andere vrouwen aanmoedigen om voor hun ambitie uit te komen”, argumenteert de chief corporate affairs van Telenet in een gesprek met De Morgen.

Caluwaerts is een van de duizenden vrouwen die zich lieten horen in de #metoo-beweging die in 2017 furore maakte. Niet alleen riepen vrouwen wereldwijd grensoverschrijdend gedrag een halt toe, de hashtag raakte ook bij velen de feministische snaar.

Feminisme is zowel een rekbaar als een categorisch begrip. Het verbindt miljoenen mannen en vrouwen, maar verdeelt hen eveneens. Zo riepen in de VS enkele feministes van het eerste uur hun jonge generatiegenoten op te stoppen met de hele #metoo-overdrijving en zich niet te wentelen in een zogenaamde 'slachtofferrol'. De jonge generatie antwoordde daarop dat #metoo slechts het begin is van een veel bredere opmars van de vrouw.

Kijk naar de statistieken vandaag en het valt te hopen: in sommige ontwikkelingslanden is er nog steeds geen sprake van vrouwenrechten, in veel ontwikkelde landen lopen vrouwen carrièrekansen mis, verdienen ze minder, zijn ze vaker slachtoffer van geweld of dreigen ze als alleenstaande moeder sneller in de armoede terecht te komen.

Lang dachten we dat de tijd, sensibiliseringscampagnes en emancipatiebewegingen de verschillen zouden wegwerken. En dan staat je dochter van acht op een voetbalveld en wordt ze door de helft van haar tegenstanders aangestaard en uitgelachen. Krijgt ze na de match niet de hand die ze verdient. Vragen haar vriendinnen op de speelplaats of ze toch niet beter mee zou gaan dansen.

Kinderen van acht zetten zich niet spontaan af tegen meisjes die voetballen. Dat doen hun ouders en hun trainers. Dat doet een maatschappij die niet in het reine is met gelijkwaardigheid tussen de seksen. Ook anno 2017 niet.

Ann Caluwaerts beseft dit jaar meer dan ooit dat meisjes meer rolmodellen nodig hebben. Ze wil dat ook zijn. Voor mijn dochter zijn de dames van K3 dat. Omdat ze succesvol zijn én vooral omdat ze het volgende zingen:

Waarom mag een jongen nooit prinsesje

Waarom mag een meisje nooit superman zijn

Elke vogel bouwt z'n eigen nestje

Hier bij ons mag iedereen zijn wie ze zijn

Van hen mag zij een voetballer zijn. Voor haar speel ik vandaag hun lied op de Winter van 2017 op Radio 1. Samen met nog heel wat andere songs van powervrouwen. Ooit vond ik het een soft idee, rolmodellen. Ik was mis.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234