Vrijdag 30/10/2020

ColumnJohn John & Missy

Kinderen moeten leren om zich te vervelen. Juist, maar aan alles zijn limieten

Beeld Damon De Backer

Bart Eeckhout is hoofdredacteur bij De Morgen en papa van John John (10) en Missy (7).

De bel gaat. De kinderen stuiven joelend naar de voordeur. Missy is, zoals vaak, het meest ­opgewonden. “Zou het mijn basketbal zijn? Zou het mijn basketbal zijn?” John John is rustiger, ook al omdat hij weet dat er voor hem vandaag niks te ­verwachten valt.

Het zijn vreemde tijden, als het rinkelende geluid van een deurbel zoveel enthousiasme kan veroorzaken. Niet het vooruitzicht van een materiële aanwinst in de vorm van een basketbal maakt je kinderen enthousiast. Wel het vooruitzicht dat er eindelijk nog eens iets onverwachts gebeurt.

Nu ja, onverwacht. De deurbel kan ook maar om twee redenen rinkelen. Pakjesbezorger of vrienden die de grenzen van de samenscholing opzoeken om bij de deur even bij te praten. De stad zucht zich door de aanslepende lockdown. Mensen doen nog wel hun best, maar het valt lastig. Je merkt het aan de pleintjes die weer wat voller lopen, je merkt het aan groepjes die wat langer bij elkaar blijven staan.

Beeld Damon De Backer

Er is zoveel dat nu niet meer gebeurt. Er is zoveel geluid dat er nu niet meer is dat plotseling belgerinkel al een stroomstootje van opwinding bezorgt. Geluiden die je nu mist: het kenwijsje van de ijskar in de vooravond, net wanneer jullie van school thuiskomen. De muziek van je Spotify-afspeellijst, die je op de trein door de ­ochtendsleur loodst. De zachte tik van een bierglas op een cafétafel die zegt: ‘Chill nu maar, het is weekend.’

Er is zoveel geluid dat er niet meer is, dat je in de tuin opschrikt als er toch nog een vliegtuig overvliegt op de Kanaalroute waar je wijk anders zo driftig tegen protesteert. Met de hand boven de ogen tuur je de lucht in. ‘Ethiopian Airlines’, lees je. Zoals een landbouwer vroeger verrast naar de allereerste trein moet hebben gekeken, bedenk je: hoe vreemd, beweging.

Missy kijkt beteuterd. De pakjesman had geen basketbal voor haar bij. Wel een ­minivoetbal aan een touwtje. De pomp om de bal op te blazen is nog onderweg. Net als de basketbal, de set nieuwe badmintonracketjes en een paar skeelerschaatsen voor je zoon.

Denk nu niet dat jullie gezin een club onlineshop­verslaafden geworden is – veeleer integendeel. Maar een mens moet iets. Telkens dezelfde rondjes lopen rond het park gaat ook vervelen.

“Nog vijf dagen”, zucht je zoon. Elke ochtend telt John John de dagen af tot wanneer het pakje met zijn skeelers zal aankomen. Het is zowat het enige dagoverschrijdende perspectief dat hij heeft, en dat maakt je een beetje ­treurig.

Afgelopen week maakte je de fout om hem te melden dat de kans wel erg klein wordt dat hij dit schooljaar nog naar de klas mag. Over zijn leerjaar wordt nog in duizend talen gezwegen, en straks begint de zomer. Het besef hakte er meer in dan je kon vermoeden. Dan maar hopen op skeelerschaatsen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234