Dinsdag 19/11/2019

Kim & Kelley smelten in het oor

rock

the breeders als de dag van gisteren in de botanique

Oudere jongeren die in hun jeugd een potje gitaarmuziek konden smaken herinneren zich als de dag van gisteren die zaterdagavond in 1988 dat Luc Janssen in Domino 'Gigantic' draaide, uit Surfer Rosa, de eerste volwaardige elpee van de Pixies. Ze stonden de daaropvolgende maandagochtend allemaal lang voor openingstijd aan de deur van de dichtstbijgelegen platenwinkel te ijsberen. En eergisteren gaven ze present in de Botanique op het concert van The Breeders.

Brussel / Van onze medewerker

Christophe Verbiest

The Breeders: de groep van Kim Deal, wier stem, zowel kinderlijk als sensueel, 'Gigantic' onsterfelijk heeft gemaakt. En ja hoor, een nostalgische eenzaat krijtte donderdag om het liedje, maar het gros van de aanwezigen in de al maanden uitverkochte zaal was echt voor The Breeders gekomen.

Die band heeft onlangs zijn eerste cd in negen jaar uitgebracht (title TK) en bestaat tegenwoordig uit Kim, haar eeneiige tweelingzus Kelley - K&K voor de vrienden - en drie leden van de Amerikaanse punkgroep Fear. Niet dat er in Breeders City veel is er veranderd, niets eigenlijk. title TK sluit bijna naadloos aan bij de vorige plaat Last Splash en als iemand ons donderdagavond om kwart voor elf had verteld dat we in pakweg 1994 zaten, dan hadden we dat blindelings geloofd. Klonken The Breeders dan belegen en afgeleefd? Absoluut niet, want als het concert één ding bevestigde, dan wel dit: het bandje van Kim Deal blijft uniek. Punky pop bleek dan wel de weinig originele basis, elk nummer kreeg een aparte draai mee - een break die je op het verkeerde been zette, verrassende stemmetjes, surrealistische teksten - zodat je toch voortdurend de oren gespitst hield.

Voor 'No Aloha' bijvoorbeeld, een muzikale vorm van stop motion, of 'I Just Wanna Get along', punk met weerhaakjes die zelfs een begenadigde visser nauwelijks uit zijn oren kon verwijderen. Maar het mocht ook rustiger, zoals in 'Off You', dat Kim bracht met een krop in de keel, maar het kon ook zijn dat de kettingrokende zangeres naar adem moest snakken. Toeterniettoe, het was alsof ze haar hart op een presenteerblad aanbood en het werd fel gesmaakt. Meteen daarna vuurde ze met een overstuurd gekreun en geschreeuw 'Cannonball' af, met een precisie die we niet meer gezien hadden sinds de Dikke Bertha in 1918 Parijs bestookte.

The Breeders verdeelden hun tijd tussen Last Splash en title TK, zodat Pod (het officiële debuut van wat destijds niet meer dan een hobbybandje was) nauwelijks aan bod kwam. Een verschroeiende uitvoering van 'Doe' bewees alvast dat de cd onterecht het kneusje van deze toernee is. De drie Fear-leden lieten tussendoor ook nog horen dat zij hun gedeelte van 'Hellbound' al onder de knie hebben. Nu de zusjes nog! Niet dat we willen klagen over het concert, zelfs niet over de slordigheden die enkele songs ondermijnden. Want wie naar the Breeders trekt, weet dat die erbij horen, dat is nu eenmaal de, eh, deal. Maar langs de creditzijde staat wel heel veel pretentieloos, maar ook superieur amusement. K&K smelt niet in de hand, wel in het oor.

The Breeders spelen op Pukkelpop, dat van 22 tot 24 augustus in Hasselt plaatsvindt.

RECENSIE

WIE: The Breeders WAAR EN WANNEER: Botanique, Brussel; donderdag 6 juni 2002 ONS OORDEEL: Als het concert één ding bevestigde: het bandje van Kim Deal blijft uniek.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234