Dinsdag 24/05/2022

Kim Criswell over de amerikaanse klassieke songwriters

'De stijlen tussen muziektheater en pop zijn nu zo verschillend geworden dat musicalcomponisten nauwelijks nog in de hitparades staan'

'Componisten van nu hebben het moeilijker dan Gershwin of Porter'

Brussel

Eigen berichtgeving

Wilfried Eetezonne

Toen de Amerikaanse Kim Criswell eind 2003 in Antwerpen samen met pianist Wayne Marshall en het Vlaams Radio Orkest een Gershwin-avond bracht, schreef deze krant: "Een avond waarvoor het woord 'zalig' werd uitgevonden." Morgen is ze in het kader van de Summertime-concerten te gast in het Brugse Concertgebouw. Wayne Marshall is opnieuw van de partij maar deze keer werden Leonard Bernstein, Cole Porter en Kurt Weill ook uitgenodigd op het feestje.

Na haar carrière op de planken in musicals als Nine, Annie Get Your Gun, Cats, en Dames at Sea toert Criswell vooral met concerten waarbij ze rijkelijk put uit de klassieke Amerikaanse songbooks, als behoedster haast van dat swingende erfgoed. "Mijn recitals zijn inderdaad een beetje opvoedend", zegt ze zelf. "Vandaar dat ik blij ben weer naar België te komen. Jullie begrijpen de teksten tenminste, dat maakt mijn job wat makkelijker."

Wat is de chemie tussen u en uw vaste begeleider Wayne Marshall?

Criswell: "(lacht) We kunnen goed opschieten met elkaar. Die vriendschap zie je ook op het podium. De klassieke musicalcomponisten zijn mijn specialiteit, maar hij heeft voor organist gestudeerd, dus als ik met een nieuw nummer kom, is het voor hem vaak een ontdekking. Dat gaat in beide richtingen. Zo wil hij dat ik het Requiem van Verdi zing en misschien doen we het ooit wel eens. Omdat hij zo goed is, is hij niet het type pianist dat, zoals op een klassiek recital, op de achtergrond weg wordt gestoken terwijl de solist de ster is. We brengen het recital echt met zijn tweeën."

Hoe kun je die Porter- of Gershwin-klassiekers, die zo bekend zijn, nog nieuw en fris houden?

"Door ze te brengen zoals ze oorspronkelijk gebracht werden. Dat klinkt misschien raar. Neem nu Gershwins 'Embraceable You'. Door Frank Sinatra of Ella Fitzgerald en al die andere groten zijn we dat nummer gaan zien als een zeer romantische soms zelfs kleffe ballade. Terwijl het in 1930 geschreven was voor de toen negentienjarige Ginger Rogers, die wel een goede stem had maar geen sterk stembereik in tijden dat er nog geen micro was. Om het te laten werken voor haar hebben ze er een sneller dansnummer van gemaakt. Door de songs te benaderen zoals ze origineel bedoeld waren, hoort het publiek iets nieuws."

Over stembereik gesproken. U wordt vaak vergeleken met de legendarische actrice Ethel Merman, uit onder andere Anything Goes, Alexander's Ragtime Band en Call Me Madam. De legende wil dat je haar tot buiten het theater kon horen. Moeten we de buren in Brugge waarschuwen?

"(lacht) De vergelijking is beangstigend maar waar. Merman was een enorme persoonlijkheid en kon elke noot en elk woord verstaanbaar maken. Als je voor haar schreef, moest je wel goede teksten schrijven. Porter schreef dan ook vijf shows voor haar. Ik kan ook wel luid gaan, maar nu hebben we micro's, dus ik kan mijn stemgeluid aanpassen."

Hebt u een favoriete componist?

"Momenteel zit ik in een Kurt Weill-periode, maar mijn echte favoriet blijft Porter. Hij schrijft in zoveel verschillende stijlen. Je denkt dat hij enkel gesofistikeerde, geestige nummertjes schrijft, maar dan heb je 'Begin the Beguine' en leer je hem op een heel andere manier kennen. Hij was niet gelukkig en misschien hadden we zijn muziek niet gehad als hij wel gelukkig was geweest."

U specialiseert zich in de klassieke Amerikaanse componisten. Hoe ziet u het hedendaagse werk?

"Het belangrijkste succes op dat vlak van de voorbije jaren moet Rent geweest van Jonathan Larson zijn, die helaas vlak na de première ervan stierf. De meeste componisten hebben het nu moeilijker dan Porter of Gershwin. Zij hadden soms twee shows per jaar. Nu wordt er minder geproduceerd. In de tijd van Porter en Gershwin was de cross-over tussen theater en pop duidelijker. Als Gerschwin een nummer voor een show schreef, kwam het op de radio. De stijlen tussen muziektheater en pop zijn nu zo verschillend geworden dat musicalcomponisten nauwelijks nog in de hitparades staan, Andrew Lloyd Webber buiten beschouwing gelaten. Soms zegt men wel eens dat de componisten van vandaag niet op kunnen tegen die van vroeger. Maar dat kun je niet weten als ze geen kans krijgen."

Kim Criswell en Wayne Marshall treden morgenavond om 20 uur op in het Concertgebouw in Brugge. Info: www.concertgebouw.be

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234