Zondag 22/09/2019

Kersvers VRT-muziekcoördinator Gerrit Kerremans

Een goede muziek- samensteller is meer socioloog dan musicoloogHet nieuwe Radio 1 geeft de folkfan ook wereldmuziek mee. Is dat erg?

'Draaien wat de mensen graag horen, dat is toch de basis van een dj?'

Op zijn naamkaartje staat sinds kort 'muziekcoördinator VRT' , maar eigenlijk doet Gerrit Kerremans (37) al sinds zijn veertiende volledig zijn goesting: mooie plaatjes draaien, om mensen blij te maken. Of het nu voor een radionet, een scoutsfuif of een volle festivaltent is.

Door Els Maes

Als muzikale waakhond van alle VRT-netten is Gerrit Kerremans verantwoordelijk voor de klanken die dagelijks bij 4,5 miljoen Vlamingen via de radio binnenwaaien. Het belet hem niet om nog elk weekend met veel plezier achter de draaitafel te kruipen in Moerzeke of Knesselare.

"Ik ben gewoon altijd met muziek bezig geweest. Ik ben de jongste van acht kinderen en dankzij mijn grote broers en zussen ben ik heel vroeg in contact gekomen met heel veel soorten muziek. Ik woonde in een klein dorpje, in Liezele bij Puurs, en als er ergens muziek werd gespeeld, was ik er wel bij.

"Ik was amper 14 toen ik voor het eerst dj speelde, op een fuif van de Chiro. Eigenlijk was ik op te jonge leeftijd met veel te volwassen muziek bezig. Ik speelde The Velvet Underground, Van Morrison, The The. Veel te highbrow en te moeilijk voor zo'n klein gastje, natuurlijk. Maar aan de respons van het publiek merkte ik dat zij die muziek cool vonden, dus ik ook."

Toen al koos je eerder de muziek die goed scoorde bij het publiek en niet zozeer wat je zelf goed vond?

"Absoluut, zodra je één keer bij het publiek een effect hebt gecreëerd met een bepaalde plaat, heb je de smaak te pakken. Draaien wat de mensen graag horen, dat is toch de basis van een dj?

"Er zijn natuurlijk ook dj's die gewoon comprisloos 'hun eigen ding' doen en zich niks aantrekken van wat het publiek vindt. Ik heb daar alle respect voor, maar ik heb een andere keuze gemaakt: ik wil niet op mijn kamertje plaatjes draaien voor mezelf. Ik wil veel spelen, voor veel mensen. Zonder de platte toer op te gaan. Het is altijd een evenwicht zoeken: populaire dingen spelen maar toch de platgetreden paden durven te verlaten en je publiek af en toe verrassen."

Drieëntwintig jaar later ben je nog altijd actief als dj. Waarom ben je dat steeds blijven combineren met je dagtaak bij Studio Brussel?

"Ik ben ervan overtuigd dat ik dat nodig heb om mijn werk bij de radio goed te kunnen doen. Het is altijd weer een confrontatie met jezelf. Als ik ergens geboekt word, weet ik vaak op voorhand bij God niet waar ik zal terechtkomen. Je moet het publiek aanvoelen, hun reacties juist inschatten, mensen met je plaatjes proberen mee te slepen.

"Op de radio werkt dat net hetzelfde. Ik geloof dat een goeie muzieksamensteller meer socioloog moet zijn dan musicoloog. Als dj zie je heel direct de reacties van de mensen op de dansvloer, maar als je een ochtendprogramma samenstelt moet je je een iets abstracter voorstelling kunnen maken van je publiek: wie is er aan het luisteren? Wat zijn die mensen ondertussen aan het doen?

"Het probleem met echte muziekkenners is vaak dat ze een te grote drang hebben om mensen te 'bekeren' tot goeie muziek. Goede smaak hebben is een ding, je moet ook gevoel hebben voor timing en kunnen doseren. Op een fuif werkt dat ook zo: je sleept het publiek mee met een aantal heel herkenbare nummers en dan kun je daar mondjesmaat iets onbekends in mixen. Maar als je vijf obscure platen na elkaar op het publiek loslaat, dan zakt die sfeer als een pudding in mekaar. En dat geldt evengoed voor al onze radionetten: je kunt de luisteraar niet lastigvallen met vijf onbekende nummers op rij. Zelfs al zijn dat vijf uitstekende nummers, zo schrik je mensen af."

Is het nachtelijke bestaan van een dj verslavend?

"Absoluut. Ik ben elk weekend volgeboekt tot eind dit jaar. 's Nachts ziet heel het leven er anders uit: iedereen is uitgelaten, leuker, grappiger, mooier. Ik zou het moeilijk kunnen missen. Hoewel het op mijn leeftijd toch al wat moeilijker wordt om mezelf rond middernacht nog uit de zetel te slepen en de baan op te gaan. Maar zodra ik het feest nader, voel ik de adrenaline. Ik kan op een fuif met 300 man nog echt kippenvel krijgen als de sfeer helemaal juist zit. En achteraf vind ik het zalig om naar huis te rijden, terwijl de zon al opkomt.

"Vorig weekend zaten ze met een probleem bij StuBru: er was geen dj voor een '70, '80 of '90-fuif. Laten we dat samen doen, zei Jan Van Biesen (netmanager van Studio Brussel, EMa). We hebben ons echt kostelijk geamuseerd, met die oude platen van Dolly Parton tot Black Sabbath. Pure nostalgie."

Wat is de laatste cd die je zelf gekocht hebt? De dingen die je gratis op je bureau krijgt, tellen niet mee.

"Goh, dat moet heel lang geleden zijn. Ik koop eigenlijk alleen nog maxi's om mee te draaien. Ik heb van mijn hobby mijn beroep kunnen maken, maar ik ben daardoor wel mijn hobby kwijtgespeeld. Zodra je professioneel met muziek bezig bent, ga je gewoon altijd anders naar muziek luisteren.

"Hoewel, sinds ik deze nieuwe job aanvaard heb, lukt het me wel weer om iets meer relaxed met muziek om te gaan. Ik hoef niet meer zelf zo nodig op zoek te gaan naar de nieuwste dingen en de laatste hype uit Engeland. Eindelijk ben ik weer gewoon luisteraar geworden. Ik zou vroeger nooit de tijd hebben genomen om de nieuwe cd van Feist rustig te beluisteren, nu doe ik dat wel en was ik aangenaam verrast.

"Het is wel een hel om met mij in de auto te zitten, want dat is de perfecte plaats om naar radio te luisteren: ik zap de hele tijd tussen de zenders."

Wat heb je tijdens die autoritten al geleerd?

"Dat de profilering van onze radionetten vrij goed zit. Natuurlijk zijn er plaatjes zoals die van Coldplay, Snow Patrol, U2, die op verschillende netten passen. Popmuziek zou geen popmuziek zijn als ze niet door een heel groot publiek gesmaakt werd. Maar die overlappingen zijn miniem. Al onze netten hebben een duidelijke identiteit en een herkenbare sound. Dat blijkt ook uit de luistercijfers: al onze netten doen het behoorlijk goed. Ik zie geen redenen om heel ingrijpend te gaan bijsturen."

Wat doe je met Radio 1? Uit onderzoek blijkt dat 50 procent van de luisteraars niet houdt van de muziek die op die zender gedraaid wordt.

"Dat was een frappante vaststelling, en daaraan zijn we nu inderdaad volop aan het sleutelen. Maar dat betekent niet dat je plots heel andere muziek zal gaan horen gaan op Radio 1. Het blijft een zender met kwalitatieve pop en rock en af en toe wat andere genres, in de juiste dosis en op het juiste moment. Vergeet niet, dit was het resultaat van een perceptieonderzoek. Het volstaat om één nummer te draaien op het verkeerde moment en dat kleurt het beeld van de mensen. Het is vooral die perceptie die we moeten ombuigen.

"Maar verder wil ik vooral achter de schermen veel dingen in gang zetten: ik wil intern de muziekdiensten beter laten samenwerken, zoals ook de nieuws- en sportdiensten dat al doen."

Een 'beleidsstrategische muziekvisie' ontwikkelen, heet dat.

"(lacht) Dure woorden, ja. Ik denk dat we gewoon op veel vlakken efficiënter kunnen werken, door goed te overleggen. Daarnet belde een platenfirma om me te vragen of we iets kunnen doen met Mel C: dus ga ik eens polsen bij Zomer 2007 of De Rode Loper. Terwijl we vroeger allemaal eilandjes waren die nauwelijks wisten waar de anderen mee bezig waren.

"Maar verder blijven de muziekcoördinatoren verantwoordelijk voor de muziekkeuze van hun net. Ik weet nu al dat het moeilijk wordt om me daar niet meer mee te moeien. Volgens mijn functieomschrijving mag ik wel 'corrigerend' optreden. Maar ik kan niet op de deur gaan kloppen en aan Luc Tirez van Studio Brussel zeggen dat hij de nieuwe single van The Kooks wat vaker moet spelen. Dat wordt even wennen."

Heb je het gevoel dat je macht hebt in je functie?

"Macht is zo'n vies woord. Ik heb een zekere invloed, zoals iedereen in de media, omdat ik mee beslis wie er exposure krijgt op de radio. Hoe je het ook draait of keert: elke muzikant wil graag dat zijn muziek door veel mensen gehoord wordt. En soms is het inderdaad moeilijk om mensen teleur te stellen. We kunnen nu eenmaal niet alle leuke, nieuwe muziekjes draaien.

"In mijn nieuwe functie wil ik met de VRT absoluut inspanningen doen om jong talent op te sporen en kansen te geven. Ik denk daarvoor bijvoorbeeld aan een digitaal platform voor Vlaams muziektalent, naar het voorbeeld van MySpace, waar beginnende groepjes hun demo's op kunnen publiceren, maar dat is toekomstmuziek."

Jullie hebben ook grootse plannen voor webradio's. Wordt de programmering van zenders overdag wat meer mainstream en worden niches verbannen naar het internet?

"Als je me die vraag vijf jaar geleden had gesteld, had ik geantwoord: no way, het is een opdracht van de VRT om zoveel mogelijk doelgroepen te bedienen op de open netten. Maar nu denk ik dat het alleen maar stom zou zijn om geen gebruik te maken van de nieuwe technische mogelijkheden die het internet biedt. In de toekomst zullen we het gespecialiseerde aanbod non-stop ter beschikking kunnen stellen op het net.

"Daarnaast is er de oefening die we nu bij Radio 1 maken met Exit, het nieuwe muziekprogramma. Dat wordt een hele goeie mix van alle genres. Misschien zal de folkaanhanger zo ook een streepje wereldmuziek meekrijgen. Maar is dat erg? Dat kan volgens mij alleen zorgen voor meer muzikale verrijking. We zullen allemaal meer uit onze hokjes moeten komen."

De ongerustheid van 'de muzieksector' is onterecht?

"Ik ben ervan overtuigd dat we in de toekomst zelfs veel meer mogelijkheden zullen hebben om kleinere genres te ondersteunen, alleen zitten we op dit moment nog met een gigantisch rechtenprobleem. Podcasts en webradio's kosten ons nu verschrikkelijk veel geld, maar de onderhandelingen met de platenfirma's lopen.

"Op Studio Brussel blijft het gespecialiseerde muziekaanbod voorlopig wel behouden, omdat dat een uitgesproken muziekzender is. Als je ziet dat er op Graspop 100.000 mensen rondlopen, lijkt het me gek om geen metalprogramma aan te bieden. Maar je mag ook niet vergeten dat je een groot publiek wegjaagt als je een uurtje metal de ether in stuurt. Daarom vind ik het een prioriteit om dat parallelle aanbod op het web uit te bouwen. Binnen een paar jaar geven we elke metalfan een laptop en een breedbandverbinding, en opgelost (lacht).

"We kunnen het ons hier gewoon niet permitteren om ons op niches te richten: als je in Londen een hiphopstation opstart, heb je in een mum van tijd meer luisteraars dan Studio Brussel. Maar hier is de markt te klein om in hokjes te denken. Kijk eens naar Rock Werchter en welk bont allegaartje daar samen op de affiche staat. Mensen gaan kijken naar Peter Gabriel en staan even later te dansen op de Chemical Brothers. Ik denk echt dat mensen tegenwoordig veel minder met imago bezig zijn. Terwijl ik vroeger op de speelplaats liep met een doorschijnend plastic zakje om maar aan iedereen te tonen dat ik een plaat van John Cale had gekocht (lacht). Dat snobisme zijn we gelukkig kwijt."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234