Zondag 08/12/2019

'Kent u de wet van Murphy?'

'Ik raak geen champagne meer aan. Dat is definitief gedaan. Zo ver gaat het. Als ik op een receptie aan een glas durf te nippen en de media zien dat, pakken ze mij daarop''Vergelijk me met een doelman die de goede hoek koos en de bal bijna te pakken had. Maar toen schampte de bal af en zag u hem in een andere hoek verdwijnen'

minister van overheidsbedrijven Rik Daems

Ruud Goossens en Geert Sciot

Foto's Tim Dirven

'Een lamme eend." Zo stond het er. "Een politicus die aangeslagen is en geen toekomst meer heeft." Echt fijn is het niet voor een VLD-politicus om zo neergesabeld te worden in Het Laatste Nieuws, de krant die de eigen achterban vrij massaal leest. Ook dat overkwam Rik Daems deze week. "Rik Daems is niet rijp gebleken voor het leiden van zo'n belangrijk departement", schreef Luc Van der Kelen. "Hij zou beter eerst wat gaan oefenen in het familiaal wijnbedrijf en het over een jaar of tien nog eens proberen." Of de minister het gelezen heeft, vragen we. De glimlach verdwijnt niet van zijn gezicht. "Ach, Luc was blijkbaar niet goedgezind die dag. Als je dan voor zijn voeten loopt, deel je in de prijzen", luidt het mild. Daems mag dan een lamme eend zijn, dan wel een met een huid die steeds dikker wordt.

De afgelopen jaren, en zeker na het failliet van Sabena, werd de VLD-minister vaak onder vuur genomen. Deze week hakten niet alleen de media erop los, ook in het parlement werd de Leuvenaar tijdens de afsluitende debatten van de commissie-Sabena niet gespaard. "Zeker in een electorale periode gaat het er hard toe", kijkt Daems terug. "Veel politici proberen zelf vooruit te raken door tegenstrevers onderuit te halen. Ik zit niet zo in elkaar. Weet je wat ik bijzonder erg vind? Dat men in het parlementaire debat over het rapport van de onderzoekscommissie enkel oog had voor de persoonlijke verantwoordelijkheden. Ik vond niet dat dat de centrale vraag was. Hoe kon dat bedrijf de dieperik ingaan? Hoe werd er voor een partner gekozen? Hoe kunnen we zo'n doemscenario in de toekomst vermijden? Daar had het over moeten gaan.

"Tijdens het plenaire kamerdebat was ik de enige die geprobeerd heeft dat interessante debat te voeren. Moeten we als overheid aandeelhouder zijn in een luchtvaartmaatschappij? Hoe ver moet de universele dienstverlening reiken? Moeten wij in Belgacom participeren? Alleen vond men de personendiscussie belangrijker. Het is droevig en zielig, maar het debat is verzand in een soort van politieke klopjacht."

Niet moeilijk: over het hoofdstuk waarin u werd aangepakt, wilde de meerderheid niet laten stemmen.

"Ik zal niet meer aanvaarden dat ik beschuldigd word zoals tijdens de afgelopen dagen. Ze hebben gezegd dat ik gelogen had, dat ik meineed gepleegd zou hebben. Er is zelfs gezegd dat ik vervolgd zou moeten worden. En dat allemaal zonder dat ik enig verweer had. Ik ben dagen aan een stuk op de platste manier door de modder gesleurd. En nu gaat u zeggen: is dat niet uw eigen verantwoordelijkheid? Komaan zeg, ík heb dat hoofdstuk in het rapport niet geschreven, hé. Waarom is het er überhaupt in gekomen? En hoe is het erin gekomen? Dat vraag ik me af."

Informeer eens bij uw partijgenoten die in de commissie zaten. Willy Cortois en Ludo Van Campenhout hebben het rapport mee goedgekeurd.

"Zij werden voor de keuze gesteld: alles goedkeuren of alles afschieten. Zo is het gespeeld in de laatste commissievergadering. Nogmaals, ik heb alleen willen vermijden dat de belangen van de staat en van de ex-Sabéniens in gevaar zouden worden gebracht. We hebben op dit moment een rechtszaak lopen tegen Swissair: dáárom heb ik mij, met medeweten van het kernkabinet, juridisch laten omkaderen. Maar dan suggereert men wel valselijk dat ik mijn persoonlijke belangen veilig wilde stellen."

Klopt dat niet op zijn minst gedeeltelijk?

"(opgewonden) Maar neen! Mag ik erop wijzen dat ik was opgeroepen als getuige en niet als beschuldigde? Ik wist dat al mijn woorden langs acht kanten geïnterpreteerd zouden worden. Eigenlijk vind ik het ongelooflijk dat men mijn uitleg nog altijd aanvecht. Er zijn vandaag, op basis van de Sabena-commissie, al meer dan honderd bijkomende pagina's besluiten ingediend door Swissair en dat brengt de Belgische belangen in gevaar. Ik heb daar tot in den treure voor gewaarschuwd, maar men heeft die waarschuwing altijd in de wind geslagen. Alsof dat nog niet genoeg is, heeft men mij ook persoonlijk geraakt. Terwijl ik een van de weinigen was die zich niet gemoeid heeft met de werkzaamheden van de commissie."

Pardon, het was wel uw advocaat die met de VLD-leden in de commissie heeft overlegd.

"En met de commissievoorzitter! En met de experts! Hebt u dát ergens gelezen? Neen! Heeft iemand geschreven dat hij ook studies heeft gemaakt voor de commissie? Neen! En de vertrouwelijke documenten die de VLD-commissieleden hebben doorgespeeld aan mijn advocaat? Dat waren de samenvattingen van de dossiers die mijn kabinet eerder had doorgespeeld aan de commissie. Mijn advocaat heeft die te goeder trouw nagelezen en heeft gekeken of er geen zaken in stonden die door Swissair misbruikt konden worden."

De VLD-leden van de commissie hebben ondertussen zelf wel publiek gezegd dat ze die documenten beter niet hadden doorgespeeld.

"Waarschijnlijk was dat ook beter niet gebeurd."

Hebben ze zich ook verontschuldigd tegenover u? Door u mee te beschuldigen bezorgden ze u een weinig opbeurende week.

"Het is natuurlijk ambetant en spijtig, maar ze hebben wel te goeder trouw gehandeld."

Zegt de minister die drie maanden voor de verkiezingen door zijn eigen partijgenoten van leugens beschuldigd werd.

"Wat moet ik daarop zeggen? (stilte) Iemand had de reflex moeten hebben om deze onderzoekscommissie voor het eind van vorig jaar af te sluiten, zodat ze uit het electorale vaarwater bleef. Eigenlijk was dit allemaal perfect voorspelbaar."

Woordvoerder Walter Baert komt tussen: "Mag ik even onderbreken? Sabena zat deze ochtend (gisterochtend, RG/GSC) al niet meer op het radiojournaal. Het lijkt me beter dat we over de toekomst spreken."

Rik Daems: "Neen, neen, laat het ons maar uitputten. Weet u, ik denk dat het geen zin heeft om onderzoekscommissies te installeren die een zittende regering moeten beoordelen. Natuurlijk kom je dan in politieke spelletjes terecht. Tenzij je vijftien enorm sterke commissieleden hebt. Vijftien Verhofstadts. Alleen bestaan die niet.

"Zo'n onderzoekscommissie moet veel beter omkaderd worden. In Zwitserland heeft het auditbureau Ernst & Young een zeer gedegen rapport geschreven. Vijftig topmensen hebben het Swissair-dossier daar uitgespit. Zo komen de pijnpunten naar boven. Maar hier bestaat een koudwatervrees om daar geld aan uit te geven."

Dat Zwitserse onderzoek heeft wel 12 miljoen euro gekost.

"Of het hier zoveel had moeten zijn weet ik niet, maar een deftige studie was wel van pas gekomen. Dan kun je op basis van niet-betwiste gegevens politieke conclusies trekken. Bij ons waren de gegevens zelf al politiek besmet, en dan loop je onvermijdelijk met je hoofd tegen de muur. En dan gaat men maar op personenjacht. Spijtig."

En dan stuurt u maar een mol naar een persconferentie van CD&V. Gênant.

"Kent u de wet van Murphy? Die heb ik deze week leren kennen. Wat is er gebeurd? Mijn woordvoerder heeft aan een medewerker gevraagd om te gaan luisteren op die persconferentie. Dat is toch logisch als die partij, een paar uur voor het plenaire debat in de Kamer, een aanval op je persoon lanceert? Alleen is die jongen in de fout gegaan door zich uit te geven als freelance journalist. Enfin, we hebben ons al verontschuldigd bij de journalistenbond voor dat spijtige incident. Het was niet de bedoeling. Heel spijtig. Alles zat tegen.

"Trouwens, vindt u het zo proper dat CD&V een dag voor het kamerdebat mijn persoonlijke integriteit te grabbel gooit? Is dat zo'n propere deontologie? Moet men zo omgaan met de erfenis van 12.000 mensen? Zo voert CD&V politieke actie. Als ze de bal niet kunnen spelen, spelen ze de man. Ik heb ze gecatalogeerd."

U bent echt boos.

"Ik heb twaalf jaar oppositie gevoerd in het parlement en nooit heb ik iemand persoonlijk aangevallen. De politieke zeden zijn veranderd. Zal ik eens even perfide redeneren als de oppositie? Volgens het Sabena-rapport zijn de Airbus-aankopen van 1997 de hoofdoorzaak van het faillissement. De toenmalige regering, onder leiding van Jean-Luc Dehaene, is daar toen mee akkoord gegaan. En dus is Dehaene persoonlijk verantwoordelijk voor het failliet van Sabena. Ach, onzin natuurlijk. Ik ga ervan uit dat alle betrokkenen - of het nu over Elio Di Rupo, Michel Daerden, Guy Coëme of mezelf gaat - het algemeen belang voor ogen hadden. Alleen zijn wij allemaal slechts mensen, met een beperkte omkadering. Daar zit trouwens de grote zwakte. Nu moet je bij zo'n groot dossier expertise van buitenaf inhuren. De staat beschikt daar niet over."

Is dat uw conclusie? Was u niet gewapend bij uw start als minister in 1999?

"Neen, neen, dat wil ik niet zeggen. Ik denk alleen dat het goed zou zijn om een centraal orgaan te creëren met een eigen expertise dat alle overheidsbedrijven overkoepelt. De bevoegde minister kan dan, in overleg met de regering, zeggen welke politieke richting hij uit wil. Dat orgaan bekommert zich dan om de uitvoering op het terrein. Nu beschikken we niet over zo'n expertise.

"Weet u dat het over 20 tot 30 miljard euro gaat? Dat is de grootteorde van Fortis, hé. Fortis wordt ook niet beheerd door een gedelegeerd bestuurder en een paar externe experts. Dat is een iets groter machien met tal van topmensen. Maar in mijn positie zit je op een eiland. Alles verloopt te versnipperd. Als je nu naar de NMBS kijkt..."

Goed dat dat bedrijf niet in uw portefeuille zit!

"(stilte) De ondertoon in uw opmerking bevalt me niet. U lijkt te suggereren dat de NMBS met mij nog meer problemen zou hebben gehad."

Best mogelijk, maar eigenlijk bedoelden we dat u het nu al moeilijk genoeg heeft gehad.

"Iemand moet het doen, ik loop niet weg voor de problemen. Ik had mijn armen in de lucht kunnen steken en naar mijn voorgangers kunnen wijzen. Heb ik dat ooit gedaan? Neen. In zo'n logica wil ik niet stappen. Dat is een principekwestie. Ik weet dat snelle winst in een gemediatiseerde omgeving dé waardemeter is, omdat zoveel kiezers pas laat beslissen. Maar waarom pakt men zijn snelle winst dan niet op het eind, tijdens de laatste maand voor de verkiezingen? Wie anders aan politiek doet, schaadt het algemeen belang. Misschien ben ik daarin atypisch, maar dat is dan maar zo."

'Ik ben de ceo van een gediversifieerd bedrijf', klonk het nog trots bij de start in 1999.

"(berustend) Je wordt altijd vastgepind op zo'n geïsoleerde, wat overmoedige uitspraak."

Of op het glas champagne dat u drie jaar geleden dronk na het akkoord met Swissair.

"Als de media elke keer wanneer Sabena ter sprake komt dat champagnebeeld bovenhalen, sta ik machteloos. Jullie mogen ook wel eens in eigen boezem kijken. De premier heeft zelf gesteld dat het akkoord van april 2000 met Swissair onze positie nog enigszins versterkt heeft. Al bij al was dat geen slecht akkoord. Bon, ik raak geen champagne meer aan. Dat is definitief gedaan. Zo ver gaat het. Als ik op een receptie aan een glas champagne durf te nippen en de media zien dat, pakken ze mij daarop. Daar durf ik om te wedden. 'Zie je hem weer staan met zijn glas champagne', zeggen de mensen dan."

U bent paranoïde.

"Dat ben ik niet, het is gewoon de realiteit. Als ik hier nu een glas champagne zou drinken, haal ik sowieso pagina één van uw krant. En zo krijg je een cumulatief effect waartegen je niets kunt beginnen. Zo gaat dat in een beeldmaatschappij. Laat ons toch eens naar de feiten kijken. De onderzoekscommissie is tot de vaststelling gekomen dat het dossier-Sabena door ons behoorlijk beheerd is, ook na het failliet. SN Brussels Airlines is van de grond gekomen, de tewerkstellingscel heeft veel mensen weer aan de slag geholpen, enzovoort. Ik heb gedaan wat ik kon."

Hebt u nog wel eens contact met ex-Sabéniens?

"Er werken zo'n tien ex-Sabéniens op mijn kabinet. Op een kabinet is het verloop groot. Gemiddeld draaien mensen hier een of twee jaar mee..."

Behalve de minister.

"Inderdaad. Bedankt heren, u staat scherp. De ex-Sabéniens zijn excellente mensen. Ik begrijp dat ze vaak verbitterd zijn. Daarom ben ik ook van plan om hen te gaan uitleggen wat ik allemaal gedaan heb de afgelopen jaren. Ik ben dat aan mezelf en aan die mensen verplicht. Tot het rapport van de commissie gestemd werd, had ik geen enkele politieke vrijheid. Die vrijheid heb ik pas deze week teruggekregen. Ik heb al een task force aan het werk gezet die de aanbevelingen van de commissie in concrete maatregelen moet omzetten. Met de resultaten daarvan wil ik op zeer korte termijn naar het parlement trekken."

Ook De Post zit in uw portefeuille. Is dat bedrijf klaar voor de liberalisering die eraan komt?

"We hebben De Post begin 2000 omgevormd tot een naamloze vennootschap. Frans Rombouts (de topman die vorig jaar ontslagen werd, RG/GSC) heeft ook goede dingen gedaan. Ik begrijp trouwens niet dat zijn vertrek zo'n sensationeel nieuws was. Het is een normaal gegeven dat een topmanager op een bepaald moment niet meer over een voldoende groot draagvlak beschikt bij zijn aandeelhouders. In de privé-sector gebeurt dat vaak."

Had Rombouts van u moeten vertrekken?

"Dat is geen relevante vraag. Het draagvlak was er niet meer, punt. Het belang van dat bedrijf en de mensen die er werken, ging voor. Bij De Post hebben we gedaan wat we konden binnen het tijdsbestek dat we tot onze beschikking hadden. Pas in september 1999 konden we een stand van zaken opmaken, begin 2000 was de omvorming daar.

"En ja, natuurlijk was het beter geweest dat die omvorming al acht jaar geleden was begonnen. Maar wij hebben gedaan wat we konden. Weet u wat bizar is? Dat ik totaal vereenzelvigd word met dat bedrijf. Als er iets misloopt met de priorzegel, die ik niet geïntroduceerd heb, word ik wel ondervraagd in het parlement."

'Ik kan de brieven toch niet zelf ronddragen', zou de premier op zo'n moment antwoorden.

"(lacht niet) Ik sta op zo'n moment pal voor dat bedrijf. Politiek is dat misschien niet zo verstandig, maar het is wel de enige maatschappelijk verantwoorde houding. We hebben goed gewerkt bij De Post. We hebben daar een beheerscontract. We hebben daar een kapitaalverhoging bedongen. Chapeau voor de veertigduizend mensen die nu door dat hervormingsproces gaan. Dat is nog moeilijker dan bij Belgacom."

Belgacom, het enige pronkstuk in uw portefeuille...

"(met overtuiging) Belgacom is een van de weinige Europese telecombedrijven dat niet is kapotgegaan. En waarom?"

Omdat het niet geïnvesteerd heeft. Daar had u ook wat geluk.

"Als het goed gaat, is het geluk. En als het slecht gaat, is Daems een lomperik. Tja, zo is het eenvoudig. Neen, bij Belgacom hadden we een uitstekend managersteam dat zeer voorzichtig te werk is gegaan. En de aandeelhouders, de Belgische staat en ADSB (het consortium van privé-aandeelhouders, RG/GSC) zegden hun steun toe. Met Belgacom hebben we de juiste politieke beslissingen genomen. Maandenlang heeft men mij gevraagd waarom ik met Belgacom niet naar de beurs ging. Ik heb altijd geweigerd, onder meer omdat ik wist dat dat zou neerkomen op een verkapte belasting voor de duizenden mensen die te goeder trouw aandelen zouden kopen. Alle specialisten gaven mij toen ongelijk. Ik heb ondertussen gelijk gekregen. Geluk natuurlijk...

"Als ik daarin geluk had, kan ik dan ook pech hebben gehad met het Sabena-dossier? Als je bedrogen wordt, als je partner zijn cijfers vervalst, is dat toch wel pech, neen? Vergelijk me met een doelman die de goede hoek koos en de bal bijna te pakken had. Maar toen schampte de bal af en zag u hem in een andere hoek verdwijnen. Dat is het juiste beeld. En nu zegt men in het parlement 'dat ik het niet gezien had'. Moet er nog zand zijn? Ik was een van de eersten om radicaal tegen die Zwitserse mannen in te gaan. In juni 2001 ben ik al naar de rechtbank gestapt en heb ik gezegd dat ik 'rat geroken had'. I smelled a rat.

"Belgacom is trouwens niet het enige positieve voorbeeld uit mijn portefeuille. Je hebt ook het Beroepskrediet, het Hypothecair Krediet. Het bilan is niet slecht."

Toch praat u het laatste jaar niet vaak meer over uw overheidsbedrijven. U plooit zich volledig terug op de zelfstandigen.

"Omdat er wat de overheidsbedrijven betreft al heel wat zaken zijn uitgevoerd. Met de middenstand ligt dat anders. In dat domein is er veel werk en moet je constant rechtstreeks op de administratie inspelen. Middenstand was onontgonnen terrein, daardoor kun je veel doen. En wij hebben veel gedaan."

Moeten de middenstanders u behoeden voor electoraal ongeluk?

"Als ik een politieke lijn uitzet, doe ik dat niet in functie van de electorale gevolgen."

Kom, kom, u zult er wel eens bij stilstaan.

"Ja, maar het is mijn drijfveer niet. Als ik electoraal had geredeneerd met de overheidsbedrijven, had ik mijn vingers daarvan afgehouden en had ik alles in de schoenen van mijn voorgangers geschoven. Dat doe ik niet, en met de middenstand evenmin. Dat betekent dat je soms moeilijke beslissingen moet nemen. Zo verplicht ik alle zelfstandigen om zich te verzekeren, ook voor kleine risico's. Ze zijn daar niet allemaal tevreden mee, hoor, maar het is op termijn wel goed voor hen. Of ik reken op de middenstand bij de verkiezingen? Ik zal hen uitleggen wat ik voor hen heb gedaan en wat ik voor hen doe, zoals ik dat al maanden doe. Ik stel vast dat de zelfstandigen tot voor twee jaar geen thema waren en nu wel. Daar heb ik aan meegeholpen. Of kijk naar wat ik al heb gedaan voor de horeca."

Wat u zegt. In het Canvas-programma Het vermogen zei u net niet dat er niets mis is met gesjoemel in de horeca.

"Een overheid maakt vaak regels die niet te respecteren zijn. Als je in de horeca wilt werken volgens de letter van de wet, dan is het in het merendeel van de gevallen onmogelijk een rendabel bedrijf uit te bouwen. De regels laten dat niet toe, en dan wil ik die sector niet brandmerken als een sector van bedriegers. Neen, dan wil ik de regels veranderen. Wie het daar niet mee eens is, moet maar zeggen dat het spel niet meer door mag gaan. Welke politicus durft dat zeggen? Willen we, zoals in Nederland, leven van een broodje gezond en een glas karnemelk?

"Wie dat vindt, moet in de verkiezingscampagne geen grote sier gaan maken in de cafés. Ik zeg niet stoer dat ik inga tegen het zwartwerk. Ik probeer het zwartwerk wit te maken. Dat is moedige politiek."

En aan de electorale gevolgen denkt u niet?

"Dat heb ik niet gezegd. Natuurlijk speelt dat mee in mijn achterhoofd. Alleen bepaalt het mijn besluitvorming niet. Dat zou ook niet verantwoord zijn. Net zoals het niet verantwoord is om in het geval van de NMBS dingen te beloven die niet mogelijk zijn met het huidige investeringspakket."

Dat lijkt een prik naar de groenen. Bent u ze ook beu?

"Wie zijn neus schendt, schendt zijn aangezicht. Ik zal dus niet schieten op collega's met wie ik in de regering zit. Anderzijds: we hebben het mobiliteitsdebat niet ten gronde gevoerd in deze regering. Misschien is de tijd daar nu wel rijp voor. (draait een lege kop koffie in het rond) Deze kop kun je vanuit alle mogelijke hoeken bekijken en dan ziet hij er telkens anders uit. Wel, zo kijken de groenen, de roden en de blauwen allemaal anders naar de problemen waarover deze regering zich buigt. Wat is de oplossing? De invalshoeken depolitiseren en zorgen dat iedereen warme koffie kan drinken uit deze kop."

Verhofstadt heeft al wel gezegd dat hij na 18 mei koffie wil drinken zonder de groenen.

"Verhofstadt heeft gezegd dat hij met zo weinig mogelijk mensen koffie wil drinken. (lacht) Ik moet toegeven dat een blauw-groene regering nogal onwaarschijnlijk is. ík denk dat we met de VLD zelf zo'n breed mogelijk electoraal platform moeten bouwen en pas daarna aan een zo stabiel mogelijke regering moeten bouwen. Maar ik moet ook niet ontkennen dat onze achterban erg gevoelig is voor de groenen. Ze worden als atypisch ervaren.

"Volgens mij is de ontevredenheid onterecht. Kijk naar de resultaten. We hebben de personenbelasting voor 3,5 miljard euro verlaagd, de vennootschapsbelasting hervormd, een eenheidsloket ingevoerd, het aantal asielaanvragen teruggedrongen, het migrantenstemrecht van de agenda gehouden, enzovoort. Daar kan toch geen enkele liberaal ongelukkig over zijn? En hoe ben je het zekerst dat de personenbelasting niet weer gaat stijgen? Met de liberalen in de regering."

Sinds het vertrek van ex-penningmeester Leo Goovaerts en Antwerps europarlementslid Ward Beysen is de overmoed wel verdwenen bij de VLD.

"Hybris is altijd slecht, de weg naar de hemel is geplaveid met vele valkuilen. Het is goed dat de partij met haar twee voeten op de grond staat. En we zijn nooit zegezeker geweest. We moeten wél vertrouwen hebben in de toekomst."

Hebt u er nog vertrouwen in? In de peiling van De Standaard/VRT duikelt u naar de 21ste plaats in pop-poll. Van de 23.

"Waarom niet? Het is de uitslag van de verkiezingen die telt. Maar prettig is het niet. Krantencommentatoren beginnen daar dan ook conclusies uit te trekken en zo wordt het nog eens uitvergroot. Alleen, stel nu eens dat iedereen die zich kan voorstellen op mij te stemmen, dat ook echt doet: dan zit ik goed, hé. (lacht) Ach, ik blijf aan de slag. Met peilingen ben ik à force de la situation minder bezig."

Vroeger was dat anders.

"Ja, maar een mens verandert in zijn leven. Je leert bij. Ik heb de afgelopen drieënhalf jaar ervaringen opgedaan die mij veranderd hebben. Ik schat de dingen anders in. Zo zit het leven in mekaar. Voor ik vader werd, keek ik anders tegen het leven aan dan tegenwoordig.

"Maar ik ga ervoor. 'Wie schrik heeft, krijgt slaag', zegt Louis Tobback. Wel, als ik angst had, was ik hier allang gaan lopen. Ik besef dat het moeilijker wordt dan vier jaar geleden, ook omdat de concurrentie met Frank Vandenbroucke en Bert Anciaux sterk staat. Maar ik voel mij altijd goed in campagnes."

Hoe groot is de kans dat u opnieuw minister wordt?

"Ik houd me daar niet mee bezig. Ik bereid me al voor op een stroom artikels. Speculeer er maar op los. En of ik nog wil? Ik zou graag een aantal dossiers afronden, zeker voor de zelfstandigen. Als ik niet de ambitie had om dingen te veranderen, zou ik mij niet aandienen bij de kiezer. En ik ga ervan uit dat de kiezer intelligent is."

Slotvraag. Uw partijvoorzitter is de afgelopen jaren één centimeter gekrompen. Hoe zit het met u?

"Onze voorzitter zegt dat tegen u en wat is het resultaat? Dat Eric Meynen hem nu in zijn cartoons nu op halve grootte tekent. (lacht) Neen, ik ben nog niet gekrompen, ik zit nog niet in dat stadium. Maar ik ben wel enkele kilo's lichter geworden."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234