Dinsdag 13/04/2021

Keira Knightley

toont talent in Atonement

'Ik heb lang genoeg aan piraterij gedaan'

Keira Knightley (22) is een van Hollywoods meestgevraagde jonge actrices, en zowat de populairste Britse superster sinds Kate Winslet met de Titanic meevoer. Haar nieuwste film, 'Atonement', haalde zeven oscarnominaties binnen. De film mocht ook al het laatste filmfestival van Venetië openen. Maar de pers had het meer over haar vermeende anorexiaproblemen. 'Een schande dat er vooral gepraat werd over de vorm van mijn lichaam, terwijl ik daar was om een intelligente, ietwat provocerende film te promoten die me interessantere stof voor discussie leek'.

Door Bruno Lester, Ifa /bewerking Veerle Helsen

foto's Universal Studios

Hoewel de paparazzi haar overal achtervolgen, en de tabloids ongegeneerd speculeren over haar zogenoemde anorexia (ze spande een rechtszaak aan tegen de Britse Daily Mail die had geschreven dat ze anorectisch was, een zaak die ze effectief won), zit de actrice vol charisma en enthousiasme als ze de pers te woord staat. Ze rept met geen woord over haar relatie met Pride & Prejudice costar Rupert Friend, maar praat wel voluit over de tol van de roem, over de dolgedraaide focus op haar Audrey Hepburn-figuur en haar leven als Hollywood It Girl.

De 22-jarige Londense werd een superster als damsel in distress in de Pirates of the Caribbean-trilogie. Ze was 17 toen megaproducer Jerry Bruckheimer zijn oog op haar liet vallen en besloot dat ze niet in de trilogie kon ontbreken. De drie films maakten van haar een wereldster. Toen de derde episode, At World's End, uitkwam, gingen mensen aanschuiven om de trailer (!) te zien.

Eerder had ze al fictieve harten gebroken in de romantische komedie Love Actually, had ze koninklijke allures als Guinevere in King Arthur en schreef ze een Oscarnominatie op haar naam voor haar rol in het kostuumdrama Pride & Prejudice. Regisseur van die film was Joe Wright, die ook Atonement draaide. Het gezicht van Chanels parfum Coco Mademoiselle (ze tekende een contract van één miljoen euro voor drie jaar, en volgde daarmee Kate Moss op) kreeg de showbizzkriebels van bij de geboorte mee. Haar moeder, Sharman Macdonald was scenarioschrijfster, en haar vader, Will Knightley, was theateracteur. Ze maakte haar acteerdebuut al toen ze zeven was in de televisiefilm Royal Celebration. Hoewel ze in 1999 al te zien was in Star Wars: Episode I - The Phantom Menace, brak ze pas echt door in 2002 met haar rol in Bend it like Beck-ham.

Intussen mixt ze commerciële prenten met minder vanzelfsprekende films. Binnenkort is ze te zien in The Edge of Love, waarin ze Vera Philips speelt, het tienervriendinnetje van de Welshe dichter Dylan Thomas. En later dit jaar komt het kostuumdrama Silk eraan, gebaseerd op Alessandro Baricco's roman over een 19de-eeuwse driehoeksverhouding. Maar eerst is er Atonement, ook gebaseerd op een boek, de gelijknamige bestseller van Ian McEwan. Over een upper class vrouw uit het begin van de vorige eeuw wiens verhouding met de zoon van de huishoudster stukgaat door een tragisch misverstand.

De laatste keer dat je samenwerkte met regisseur Joe Wright, werd je genomineerd voor een Oscar.

"Toen de nominaties bekend raakten, moest Johnny (Depp, haar costar in de Piratestrilogie) telkens met me lachen. Elke take die ik deed, zei hij zoiets als 'Oh, is dat een Oscar-take?'"

Tijdens de Oscars zat je naast legendarische womaniser Jack Nicholson. Heeft hij geprobeerd je te versieren?

"Hij is een van mijn favoriete acteurs aller tijden, ik was dus sprakeloos. Ik kan me niet meer herinneren wat hij juist allemaal gezegd heeft, maar hij heeft niet geprobeerd om me te versieren. Het is misschien wel gênant dat hij dat niet geprobeerd heeft."

En toen werd je een rol in Atonement aangeboden. Wat dacht je toen je het script las?

"Atonement was werkelijk een geschenk. Toen ik het script las, moest ik beginnen wenen. Elk script dat je doet wenen, is de moeite waard. Ik werd helemaal verliefd op Cecilia, en niet alleen vanwege de romance. Haar karakter was helemaal anders dan de rollen die ik voorheen gespeeld heb. Ze is broos, en moeilijk in de omgang en een echte bitch in het begin. Ze is zoals een stoomkoker die op ontploffen staat. Er borrelt allerhande in haar. Vergelijkbaar met het gevoel dat je krijgt in de zomer als er een onweer aankomt. Ik was enorm door haar gefascineerd."

Vind je dit soort rollen aantrekkelijker dan een avontuurlijk personage zoals Elizabeth in 'Pirates of the Caribbean'?

"Ik speel ook graag in avontuurlijke films, maar een roman hebben als ondersteuning voor je personage, maakt mijn job veel makkelijker. Cecilia is helemaal anders dan Elizabeth. Ik bedoel maar: zij is een volwassen vrouw. Elizabeth is een leuk personage, maar ze is bijna kinderlijk. Ze vecht met slechteriken, en dat is best leuk, maar als je zoekt naar iets -nu ga ik overkomen als een fucking wanker- meer intellectueel stimulerend, dan kom je bij een film als Atonement terecht. Ik was op zoek naar een meer matuur personage, dat moet ik toegeven. Gezien mijn leeftijd, heb ik in het verleden vooral 'jonge' rollen aangeboden gekregen. Teenage-stuff. Cecilia in Atonement is een rol waar ik echt moest induiken om haar verschillende facetten te leren kennen. Dat was een leuke afwisseling na zo lang een actiepersonage te hebben gespeeld."

"De laatste drie films die ik heb gedaan, had ik zelf gekozen. Da's het grote verschil met de films daarvoor. Pirates, King Arthur, Love Actually en Bend it like Beckham, er was me niets anders aangeboden. Het was dat of niets. Met de laatste films was het anders. Ik had verschillende scripts waartussen ik kon kiezen. Ik kan nu gaan voor de verhalen die me interesseren, ongeacht het budget van de film. Ik ben een echte filmfan. Ik ga heel graag naar de cinema. Ik kan genieten van een goede blockbuster, maar evenzeer van een kleine, onafhankelijke film. Op dezelfde manier ga ik ook om met scripts."

Wat voor iemand is regisseur Joe Wright om mee samen te werken?

"Hij is een buitengewone filmmaker. Een goede regisseur geeft je het gevoel dat je deel uitmaakt van het creatieve proces, en Joe kan dat. Hij is sterk genoeg om de mening van een acteur te vragen, en hij is er ook in geïnteresseerd. Er zijn twee regisseurs met wie ik een goede verhouding heb, en dat zijn Joe en John Maybury. Zij waren de eerste twee mensen die in mij geloofd hebben."

Met John Maybury heb je zonet The Edge of Love gefilmd.

"Mijn moeder heeft het script daarvoor geschreven, het is erg mooi. Ik ben trots op haar. Het gaat over William Killick, die werd veroordeeld omdat hij Dylan Thomas neerschoot. Het gaat over een groep vrienden die op het punt kwamen dat ze elkaar probeerden neer te schieten."

Zijn kleinschalige films zoals Atonement erg verschillend in productie van Hollywoodblockbusters zoals Pirates?

"Ze zijn compleet tegenovergesteld. Bij een kleine film word je erg close met iedereen van het productieteam, omdat het zo'n beperkte crew is. De shoot gebeurt ook meer in a rush. Tijdens een bigbudgetfilm krijg je soms drie weken om één actiescene te filmen. Maar beide zijn wonderlijke ervaringen."

Wanneer besloot je in de showbusiness te gaan?

"Toen ik drie jaar was, vroeg ik al om een agent, terwijl ik niet echt wist wat dat was. (lacht) Ik vond het gewoon oneerlijk dat zowel mijn moeder als mijn vader er een hadden en ik niet. Toen ik zes was, kreeg ik effectief een agent. Ik was dyslectisch, en dat was de enige manier om mij te doen werken voor school. Als ik mijn cijfers goed hield, kon ik in de zomervakanties gaan acteren."

Werd je gepest om je dyslexie?

"Ik werd vaak stom genoemd door verschillende kinderen, maar dat zorgde er alleen maar voor dat ik nog meer vastberaden wilde leren lezen en schrijven."

Probeerde je het te verbergen?

"Uiteraard. Ik had veel boekcassettes toen ik jong was, en ik luisterde daar frequent naar. Op die manier leerde ik boeken uit het hoofd, en dan kon ik doen alsof ik die boeken gelezen had. Tot mijn zesde realiseerde niemand zich dat er iets aan de hand was."

Droomde je al van een Hollywoodcarrière toen je klein was?

"De carrière die ik nu heb, had ik me nooit kunnen voorstellen. Niemand van mijn ouders of vrienden had ooit geacteerd in Amerika. Ik heb niet echt een filmcarrière achternagehold, ik was getraind voor het theater. Film kwam er eigenlijk per ongeluk bij kijken. De ene filmrol leidde tot de andere, en nu zit ik hier."

Waarom hou je zo van acteren?

"Omdat ik verschillende mensen kan spelen, en omdat ik met verschillende regisseurs kan samenwerken en in hun hoofd kruipen."

Hoe kijk je terug op de Piratestrilogie?

"Ik was 17 toen alles begon en 22 toen de derde film uitkwam, dus heeft een substantieel deel van mijn leven rond die films gedraaid. Ik heb lang genoeg aan piraterij gedaan. Het waren ridicule, bigbudgetprojecten. Het was leuk om aan films mee te doen die zichzelf niet té serieus namen, en ik heb er veel geleerd over de business. Echt tough ben ik niet. In feite ben ik een wimp. Maar ik vloek wel graag. Bollocks is mijn favoriete verwensing."

En je bokst.

"Dat is een goede manier om fit te blijven. Ik heb nog ballet gedaan toen ik jong was, maar boksen geeft je het gevoel een sterke vrouw te zijn."

Hoe ga je om met de massale media-aandacht?

"Hoe populairder ik ben of blijk te zijn, hoe makkelijker ik aan de rollen geraak die ik wil. Momenteel word ik gevolgd door mannen in auto's met geblindeerde ramen. Maar roem is slechts een zeepbel. Het is een wispelturige vriend. Mijn bekendheid zal niet blijven duren, dus hoor je me niet klagen."

"Ik heb het recht verloren om nog over straat te lopen zonder gevolgd te worden door fotografen. Maar ik lees die magazines meestal niet. Ze zijn een deel van onze cultuur vandaag die ik niet echt kan appreciëren. Het is een soort van voyeurisme. Je geeft op straat toch ook geen commentaar op andermans kleren? Je roept toch niet 'You're a bitch'? Het is vreemd: je kan niet zomaar actrice zijn, je moet per se een celebrity zijn. Er wordt geen verschil gemaakt tussen iemand die in een realityshow zit, en iemand die gewoon haar job doet en acteert in een film. Maar ik denk niet dat ik daar iets kan aan veranderen."

Je bent het nieuwe gezicht van Chanels Coco Mademoiselle. Er gaan geruchten dat je lichaam in de Chanelreclame is bijgewerkt omdat je naar verluidt te dun was.

"Ik vond het een schande dat het op het filmfestival enkel ging over de vorm van mijn lichaam, terwijl ik daar was om een intelligente, ietwat provocerende film te promoten die me interessantere stof voor discussie leek."

Raak het je als de tabloids berichten over anorexiaproblemen?

"Of ik upset geraak als iemand zegt dat ik een mentale stoornis heb? Zelfopgelegde uithongering, of jezelf doen overgeven is een ziekte. Ik denk niet dat iemand zo'n diagnose graag te horen krijgt. Ik heb zulke problemen niet, en ik hoop dat ik ze nooit krijg."

Let je op je voeding?

"Ik eet hele kommen pasta, of wat dan ook dat me goed doet voelen. Je hebt maar één leven, dus lééf het dan ook. Mijn lichaamstype is van nature dun. Daar kan ik niets aan veranderen, en ik haat het dat dunne vrouwen tegenwoordig automatisch geassocieerd worden met mentale problemen."

Ben je gelukkig met je lichaam?

Ik zou liever het lichaam van Monica Bellucci hebben. Ik zou gráág borsten en langere benen hebben. Maar dat ga ik nooit hebben. Ik ben wie ik ben. Wat ik heb, werkt ook voor mij. Je lichaam accepteren is heel erg belangrijk, en ironisch genoeg word ik steeds gelukkiger met mezelf dankzij alle media-aandacht."

Je hebt een flat in het Londense Mayfairdistrict, naar eigen zeggen de grootste verwennerij die je jezelf ooit hebt gegund.

"Ik kan niet rijden, dus kon ik mezelf geen auto kopen. En ik hou niet van dure kleren. Ik hou wel van die flat. Al van toen ik 7 was, droomde ik van een eigen flat. Het voelt goed om een dak boven je hoofd te hebben en te weten dat je niet onder een brug zal belanden. Acteren is een onzeker beroep. Het ene moment ben je in, het andere ben je out. Mijn vader had soms maandenlang een job in het theater, en moest dan plots met een taxi rijden om geld bij te verdienen. Ik heb belachelijk veel geluk gehad, maar ik besef best dat dat geluk niet blijft duren. Ik geniet van het moment, maar tegelijkertijd creëer ik ook zekerheid voor mezelf."

Je leerde je vriend, acteur Rupert Friend, kennen op de set van Pride & Prejudice.

"We zijn geen koppel geworden op de set. Ik heb nog nooit een on-set romance gehad met niemand."

Je praat niet graag over hem. Waarom scherm je je privéleven zo af?

"De magie is op het scherm te zien. Deel van die magie is dat je niet weet wat erachter zit. Trouwens, waarom zou ik willen dat vreemden me leren kennen?"

Heb je veel vrienden in de business?

Nee, het is geen vriendelijke industrie. Ik ken veel mensen, dat wel, en ik apprecieer de meeste van hen, maar het zijn geen echte vrienden. Mijn beste vriendin is nog altijd dezelfde van toen ik 11 was."

Wat weten we nog niet over jou?

"Ik kan absoluut niet dansen en ik kan niet overweg met een computer. Ik ben ook verslaafd aan schoenen en ik ben een chronische chocolade-eter."

En je werkt non-stop.

"Ik weet dat ik me gedraag als een workaholic. De voorbije vijf jaar zijn in elkaar gevloeid. Het leek wel één grote, lange filmset. Vanuit één opzicht is dat fantastisch, omdat ik van mijn job hou. Maar ik moet nu echt een stap terug zetten en even weggaan en wat bijleren en dan terugkomen. Ook al heb je een succesvolle carrière, als je geen tijd maakt om jezelf te leren kennen, om je vrienden of familie nog te zien, om een leven voor jezelf naast het werk te creëren...dan kan ik me de road to happiness niet voorstellen. In de toekomst zou ik liever minder werken en gelukkiger zijn. Mijn grootste angst is dat ik op mijn vijftigste wakker word en besef dat ik veel gewerkt heb, maar niet echt geleefd." n

INFO Atonement loopt momenteel in de bioscoop.

Toen ik drie jaar was, vroeg ik al om een agent

Ik zou liever het lichaam van Monica Bellucci hebben. Ik zou gráág borsten en langere benen hebben. Maar dat ga ik nooit hebben. Ik ben wie ik ben. Wat ik heb, werkt ook voor mij

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234