Woensdag 30/11/2022

'Keihard gewerkt, maar ik ben op'

Na 21 jaar legt mode-ontwerper Christophe Coppens de boeken neer. 'Ik heb alles geprobeerd, maar de prijs is te hoog', zegt hij, in een emotioneel gesprek.

Eind januari leek het nog of er geen vuiltje aan de lucht was. In een nieuw, magnifiek salon in Brussel werd Homework voorgesteld, een turf van een boek over zijn werk. In de coulissen gonsde een nieuwtje: binnenkort een kapitaalsverhoging en een winkel met showroom in Parijs. Toch moet hij toen al geweten hebben hoe moeilijk de zaken lagen. Al was dat geen nieuws.

"Ik ben 21 jaar geleden begonnen, en eigenlijk van de ene crisis naar de andere gelopen. Ik ben er heel intuïtief aan begonnen, en er onmiddellijk heel hard ingevlogen. Het was moeilijk, ja, maar moeilijk is oké. Ik ben nu 42, en de laatste jaren werd het onmenselijk."

Coppens kwam uit de theaterwereld en bleek, toen hij voor een van zijn voorstellingen hoeden maakte, dat hij daar zo goed in was, dat hij zich uitsluitend daar op ging toeleggen. "De tijden waren helemaal anders. Bij de banken kon er veel meer. Vijftien jaar heb ik het alleen gedaan, zonder financier. Twee keer heb ik de kans gehad om te stoppen en met veel centen te herbeginnen. Ik heb dat geweigerd, omdat ik vind dat je dat niet doet tegenover de mensen die je dan met je geldproblemen opzadelt."

Vijf jaar geleden vond hij extern privékapitaal, een tussenkomst van Cultuurinvest en een financieel zaakvoerder naast hem. "Er werd een zeer realistisch businessplan opgemaakt, en dat klonk super. Maar toen kwam er een wereldcrisis, en ons groeiscenario moest omgebogen worden tot een saneringsscenario. " Al wil hij de schuld niet uitsluitend in de schoenen van de crisis schuiven. Er is ook iets met het product zelf.

Weg uit New York

Coppens' nicheproduct waar de speciale, unieke hoeden, die in de smaak vielen bij leden van het koningshuis, bij ontwerpers van kleding, met wie hij samenwerkte voor hun shows, en bij performers als Rihanna en Roisin Murphy. Dàt deel van mijn werk liep goed. Maar daarvoor is er dan weer te weinig publiek. Ik kreeg de raad om afgeleide, goedkopere reeksen te maken.

Maar de vaste afnemers van mijn hoeden - tot op heden zitten die voor 60 à 70 procent in Japan - wilden die niet. En als je naar nieuwe winkels trekt met een eenvoudiger product, kom je in concurrentie met honderden fabrikanten die allemaal hun eigen collectie maken die veel goedkoper is. Waarom zou iemand een zwart hoedje kopen bij mij, als ze het voor tien keer goedkoper in een keten vinden? Het probleem vandaag is dat je in een ketting werkt, waarin iedere schakel het lastig heeft, van de fabrikant tot de winkel. En dat iedereen op veilig speelt. Iedereen staat vandaag onder druk", analyseert hij. "Aankopers van winkels spelen op veilig. Er waren seizoenen dat ik in de vier topzaken van New York lag, nu in geen enkele meer. Ontwerpers hebben hun kledingcollectie zelf uitgebreid met accessoires, en voor winkels is het veel gemakkelijker om die aan te kopen. Winkels zijn ook niet trouw. Ze kopen dit seizoen misschien een rode sjaal omdat die past bij de collectie, maar volgend jaar gaan ze elders.

"Fabrikanten hebben het zelf moeilijk en nemen geen enkel risico. Ik werd verplicht om mijn collecties voor 100 procent vooruit te betalen. Ik zat bijvoorbeeld al twintig jaar bij eenzelfde fabrikant, die ook voor Louis Vuitton en Hermès werkte. Die grote firma's vragen elk kwartaal de balansen op om te zien of de fabrikant wel voldoende financiële draagkracht heeft. Die moest dus tonen dat er geen probleem was bij Coppens. En de banken, die vervullen hun rol van bankier niet meer. Ik was tegelijk bezig met het verleden in te halen, het heden te financieren en de toekomstige collecties voor te financieren. Dat is onmenselijk."

Hij zegt te weten dat hij niet alleen is : "Op enkele fantastische carrières als Dries Van Noten en Ann Demeulemeester na, zie ik bij iedereen hetzelfde. Bij veel ontwerpers staat vandaag het water aan de lippen." Toch komt het nieuws onverwacht. "Tegenover de pers ben je verplicht een permanente goed-nieuws-show te houden. Negatieve signalen hebben immers een weerslag op je verkoop. Ook dat speelt mee, ik ben al zeer lang mezelf niet meer. Ik draai op op een tiende van mijn capaciteiten. Ik heb voortdurend geschipperd tussen wat moet en wat kan. Het ging steeds meer over minderen, weglaten, voorzichtig zijn. Ja, ik had nog eens een doorstart kunnen maken, maar dan zou ik me binnen tien jaar waarschijnlijk van het dak hebben gegooid. Alles is zo hard, ik kan niet meer.

"Voor al degenen die rechtstreeks van mij afhangen, en die in mij zijn blijven geloven, vind ik het ergste. Ik heb niets meer, nul. Geen huis, geen atelier, ... Maar het doel heiligde de middelen niet langer. Ik wil dringend mezelf terugvinden."

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234