Maandag 23/05/2022

Katrien Pierlet en co. nemen je mee langs Hasseltse kinderkamersVerboden toegang voor ouders

Wat speelt zich af achter de gesloten deuren van de kinderkamer of die van een puber? Wat doen ze er? Waar denken ze aan? Waar dromen ze over? In de locatievoorstelling Als de deur gesloten is, moogt ge niet binnen komen (anders misschien wel) (8+) ga je met een busje op de hort in Hasselt en ontdek je er de verhalen achter vier kinderkamers. Door Liv Laveyne

Eenvoudig was het niet om kinderen en pubers bereid te vinden om hun slaapkamer én hun intiemste gedachten open te stellen voor actrices Katrien Pierlet, Marjolein Frijling, Sofie Palmers en Annelies Van Hullebusch. Maar uiteindelijk werden er via scholen en de bezoekers van het cultuurcentrum vier bereidwilligen gevonden. Twee trajecten, vier woningen, waar je met een busje naartoe gereden wordt. Onderweg hoor je een kinderradioprogramma of flarden interviews met de eigenaars van de slaapkamer. Elk van de vier slaapkamers vertelt een eigen verhaal: de overvolle speelgoedkamer, de kamer van het prille pubermeisje, de peuterkamer of - in het geval van actrice Pierlet - de kamer van een 14-jarige puberjongen. “Alwaar er gedroomd en wakker gelegen wordt over de liefde, KRC Genk en de volgende toets Frans”, lacht Pierlet. Ter eerste kennismaking met de bewoner van de kamer schreef ze hem een brief. “Ik dacht: ik ga dat hier een beetje ouderwets romantisch aanpakken en ik kreeg een mail met superkorte antwoorden op mijn vragen terug. Maar de persoonlijke face-to-facegesprekken die we op woensdagnamiddagen in zijn kamer hielden - ik aan zijn bureau, hij op zijn bed - gingen wel ver. Het verwonderde mij dat hij aan iemand die hij niet of nauwelijks kende zijn diepste angsten en geheimen durfde bloot te geven.”Voor Pierlet was het maken van de voorstelling ook een beetje terugkeren naar haar eigen pubertijd. “Een bordje ‘verboden toegang voor onbevoegden en ouders’ had ik niet aan mijn deur hangen, maar als puber ging de deur wel onherroepelijk op slot, het is je privéterritorium waar enkel ingewijden en dus zeker geen ouders binnenmogen. Dat is me trouwens nog maar eens opgevallen: de jeugd van tegenwoordig lijkt nauwelijks nog te rebelleren, ze komen keigoed overeen met hun ouders, zich ergens tegen verzetten lijkt voor niets meer nodig. Al moet ik toegeven dat ik ook wel een bijzonder moeilijk geval was als puber”, lacht Pierlet. Nog een groot verschil is volgens Pierlet de veranderde functie van de kinder- en jeugdkamer: “Vroeger was kamerarrest het ergste wat je kon overkomen, een straf, nu klinkt het bevel ‘Naar je kamer!’ als een zegen, waar je met je PlayStation en de Wii kunt spelen.”

Katrien Pierlet, die afstudeerde aan het conservatorium Gent, is gepokt en gemazeld in het jeugdtheater en vormt één van de kernleden van de Gentse Studio Orka, dat sinds 2005 jeugdtheater op locatie maakt en daarmee in eigen land en internationaal hoge toppen scheert. Begin deze maand mocht de theatergroep ook de Vlaamse cultuurprijs voor jeugdtheater in ontvangst nemen. “Een grote eer”, vindt Pierlet. Al geeft ze toe dat de uitstraling van die prijs vrij beperkt blijft. “Er wordt al bij al weinig ruchtbaarheid gegeven aan die prijzen, behalve een kort item in het journaal. En bovendien moeten sommige prijzen ook dringend herzien worden: zo is het bijzonder vreemd dat je wel een aparte prijs voor toneelliteratuur, jeugdtheater en podiumkunsten hebt, maar slechts één prijs voor muziek. Desalniettemin is het winnen van zo’n prijs natuurlijk leuk en het geld (12.500 euro) kunnen we goed gebruiken: we hebben minder subsidie gehad dan verhoopt en in de opstartfase van Studio Orka hebben we er allemaal veel van ons zelf in geïnvesteerd, bijvoorbeeld door kosteloos te repeteren. We willen met het geld dan ook samen iets leuks doen zoals een inspiratievolle reis maken.” Het Krokusfestival mag dan in de eerste plaats een publieksfestival zijn, het wil ook voor de sector iets betekenen. Zo wordt er een themadag georganiseerd rond de vraag waarom zo weinig pas afgestudeerde jonge makers voor het jeugdtheater kiezen. “Ik heb me die vraag ook al gesteld”, zegt Pierlet, die sinds haar afstuderen in 2004 voornamelijk aan de slag was in het jeugdtheater. “In de opleidingen wordt er in elk geval meer dan vroeger ook gefocust op jeugdtheater. Maar het blijft toch opvallend dat jonge makers buiten de schoolmuren met die kennis nauwelijks iets doen. Dat toont zich bijvoorbeeld op Theater aan Zee: jeugdtheater door jonge makers is er zeldzaam. De kunstencentra waarin je als beginnende theatermaker vaak belandt, lijken ook niet zo happig op jeugdtheater. De bestaande jeugdtheaterhuizen hebben hun eigen groepje makers met wie ze al samenwerken, al is er daar wel een zekere openheid en heb je initiatieven zoals het Lanceerplatform van Luxemburg, D-buut bij 4Hoog en Vaart van fABULEUS, die zich richten tot jonge makers. Alleen moet je als jonge maker ook weet hebben van die mogelijkheden. Ik zou in elk geval het jeugdtheater voor geen goud kunnen missen: je komt voor een heel eerlijk publiek te staan en dat apprecieer ik enorm. Veel meer dan het volwassen circuit, waar je nauwelijks reactie krijgt of het moet zijn dat ze achteraf zeggen dat ze ongelooflijk hebben moeten lachen, alleen heb je daar op het moment zelf niets van gehoord.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234