Woensdag 25/11/2020

Katrien loopt: Medisch goedgekeurd voor 10 Miles

Beeld Francky Verdickt

Katrien Depoorter heeft nog nooit meer dan vijf kilometer gelopen. Nu probeert ze in elf weken die afstand drie keer zo lang te maken om uiteindelijk de 10 Miles in Antwerpen uit te lopen. Vandaag: de medische keuring.

Medische keuringen zijn de nieuwste hype in Sportland. En aangezien ik tegenwoordig niets liever doe dan me in sportmaterie verdiepen, heb ik mij ook maar eens laten (goed)keuren. Alles voor de 10 miles en deze blog!

Het begon toen ik een verklaring zocht voor het feit dat ik op sommige dagen heel vermoeid ben van het lopen en andere dagen helemaal niet. Antwoorden kreeg ik van professor Jan Boone van de Universiteit Gent. "Wellicht train je soms aan een te hoge hartslag", zei hij. Dat probleem werd deze week ook in Telefacts aangekaart; we trainen met zijn allen te hard, te veel en willen te snel ons doel bereiken. Ik antwoordde dat ik er probeer op te letten dat ik in volzinnen kan blijven praten tijdens het lopen. "Dat is een goede indicatie", gaf hij toe, "maar enkel aan de hand van een inspanningstest zouden we kunnen achterhalen of je wel juist en gestructureerd traint. Op basis van die resultaten kunnen we je trainingsschema aanpassen waar nodig."

En zo geschiedde. Enkele dagen later was ik te gast in het Centrum voor Sportgeneeskunde van het UZ Gent. Eerst kwam er een sportdokter langs die me een aantal vragen stelde over mijn algemene gezondheid, bepaalde risicofactoren en aandoeningen/sterfgevallen in de familie. Ze luisterde naar mijn hart en mijn longen. Ik werd gemeten en gewogen door een verpleger die tevens mijn vetpercentage berekende, mijn bloeddruk nam en mij vol elektroden hing voor een EKG in rust.

Daarna volgde de eigenlijke inspanningstest op de loopband. Ik liep met verschillende snelheden, telkens drie minuten lang en na elke sessie nam de verpleger bloed af via een vingerprik. Die bloedstalen werden onderzocht om te weten vanaf welke snelheid en hartslag ik lactaat produceer of 'in verzuring' ga. Ondertussen werd ook mijn zuurstofopname gemeten via een mondmasker. Aan de hand van je maximale zuurstofopname (ook wel je VO2max¿ genoemd) weet je hoe groot je uithoudingsvermogen is en geloof me: hiervoor moet je werkelijk tot het uiterste gaan. Ik liep alsof mijn leven ervan afhing, hoorde mezelf op het einde meermaals "ik heb zo'n dorst!" roepen en plots, zo'n 20 seconden voor de laatste drie minuten afliepen, had ik de handgrepen vast en werd de loopband stilgelegd. Ik... kon... niet... meer... Best wel een vreemde ervaring eigenlijk.¿¿¿

Het belangrijkste resultaat eerst: met mijn hart is alles oké en ik krijg groen licht om verder te sporten. Oef! Het was professor Boone zelf die de rest van de resultaten met mij overliep. Hij is niet de eerste en wellicht ook niet de laatste sportdeskundige die het 'garagistenjargon' hanteert om mij zijn punt duidelijk te maken. "Wat je motor betreft, rijd je niet met een Rolls Royce, maar wel met een degelijke Audi", lachte hij. En ik lachte tevreden mee, smalend denkend aan mijn Ford die ik even daarvoor op de UZ-parking had achtergelaten. "En er zijn nog progressiemogelijkheden in de basisuithouding."

Van de vaktaal der garagisten naar die der aannemers en architecten is maar een kleine stap want, zo ging professor Boone verder: "Je kunt je conditie het best vergelijken met een gebouw in verschillende verdiepingen. De fundamenten zijn je basisconditie, de eerste verdieping is je specifieke conditie en de tweede verdieping is je wedstrijdspecifieke conditie. Trainen op de fundamenten kan je urenlang volhouden want je lichaam produceert dan nog geen lactaat. Op de eerste verdieping begin je al wat lactaat of melkzuur te produceren, maar ga je nog niet verzuren omdat je lichaam nog voldoende weerstand kan bieden. Inspanningen op de tweede verdieping daarentegen zijn zo uitputtend dat je ze maximaal een tiental minuten kunt volhouden. Dan ga je wel verzuren."

Het probleem is dat veel lopers (zelfs die met jarenlange ervaring) te veel op de eerste verdieping trainen terwijl de fundamenten nog niet stevig genoeg zijn. "Ze hebben het gevoel dat ze goed trainen omdat ze hun snelheid verhogen, maar eigenlijk maken ze na een tijdje geen enkele progressie meer", weet professor Boone. Daarom is het belangrijk om die basisconditie eerst te versterken. Dat kan door 75% van je trainingen op een heel lage hartslag (lees: nog trager dan traag) te lopen. Toch is het aangeraden om één keer per week op de eerste verdieping te trainen en zelfs af en toe intervaltrainingen in te lassen. "Door slechts af en toe te pieken, zul je je wedstrijdtempo verbeteren", adviseerde hij.

Ik kreeg een overzicht van welke training ik aan welke hartslag moet doen, mijn schema werd hier en daar aangepast en ik loop nu eindelijk met een hartslagmeter. Zo'n sportkeuring is niet goedkoop - sommige ziekenfondsen betalen wel een klein deel terug - maar je weet tot in detail waar je staat op medisch en conditioneel vlak. Sporters tussen 40 en 50 laten zich best om de twee jaar keuren, vanaf 50 gebeurt dat beter elk jaar.

Eindigen deed professor Boone met een pronostiek: "De 10 miles zal je volgens mij kunnen uitlopen met een snelheid tussen 9 en 10 kilometer per uur. Train je nog drie tot zes maanden op die manier, dan kan je 11 kilometer per uur halen."

Benieuwd of hij gelijk zal krijgen.

Beeld Francky Verdickt
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234