Maandag 23/11/2020

InterviewFamilieklap

Katrien De Becker en Pieter Jan: ‘Mijn stiefzoon en ik zijn maatjes’

'Thuis'-acteurs Katrien De Becker en Pieter Jan De Paepe, moeder en stiefzoon.Beeld Bob Van Mol

De jongste is 24 en probeerde in Thuis zijn tv-moeder Tania te vermoorden, in het echte leven zijn plusmama. De oudste is 49 en bij momenten het lichtend voorbeeld van de jongste. Pieter Jan De Paepe en Katrien De Becker, pluszoon en plusmama. We laten ze elk om beurt aan het woord.

Pieter Jan

“Uiteraard kijk ik op naar Katrien. Als mens, maar ook als actrice. Wat mij altijd ongelooflijk hard pakt, is haar overgave. Of ze nu slapstick brengt of drama: ze smijt zich. En ze is niet bang om diep te graven. In haar rollen belichaamt ze meestal een onverschrokken power­vrouw of een liefdevolle moeder. Maar in onbeDOELd, het stuk waarin we de voorbije weken samen speelden, stak ze een monoloog af waarin ze met een enorme naturel de grootste seut speelt. Zo had ik haar nog nooit gezien. Na een carrière van 25 jaar is die drang om nieuwe dingen te blijven doen bewonderenswaardig.

“Die drang voel ik ook, en ik hoop dat die blijft. Ik zou het hatelijk vinden om alleen maar om één rol bekend te zijn. Daarom vond ik het ook zo fijn om die rol in Thuis te strikken. Ik heb enorm veel bijgeleerd. Ik kon mezelf op beeld herbekijken en de meest onnozele dingen oppikken, zoals details in mijn houding. Die opnames bekijken was een beetje zoals luisteren naar de aller­eerste opname van mijn band. Confronterend, maar noodzakelijk.

“Ik lijk in niets op mijn personage in Thuis. Ik ben geen agressieveling, wel een rustige lieve mens, die misschien wat te veel nadenkt. Ik had geen stil verlangen om mijn stiefmoeder in een moment van onbezonnen frustratie iets aan te doen, dus die vecht­scènes in Thuis waren best intens. Je moet een fysieke barrière doorbreken en tegelijkertijd je eigen grenzen goed bewaken zodat je niet té ver gaat. In die bewuste wurg­scène probeerde ik kracht te zetten op mijn armen en niet op mijn handen, zodat je toch die spanning zag zonder dat het gevaarlijk werd. Maar het bleef moeilijk. Katrien is heel wat kleiner dan ik, dus ik torende de hele tijd boven haar uit. Bovendien moest ik al mijn energie aanspreken en als een razende zot tegen haar tekeergaan. We moesten elkaar nadien toch even vastpakken.

“Zulke takes kruipen echt wel onder je vel. Als ik mag kiezen, zal ik toch altijd voor het meer diepgravende, psychologische werk gaan.

“Ik ken Katrien nu zo’n drie jaar. Papa en zij waren lange tijd vrienden voor de vonk oversprong. Maar ergens heb ik altijd gedacht dat ze een sterk koppel zouden vormen. Ik was dan ook oprecht blij voor allebei toen ze besloten de sprong te wagen. Een stiefmoeder hebben is echt niet zo vreselijk als het woord doet vermoeden. (lacht) Voorlopig verdeel ik mijn tijd tussen mijn beide ouders, en dat lukt goed, maar ik heb plannen om alleen te wonen. De stad van mijn dromen is Mexico-City. Berlijn en Firenze scoren ook hoog. Maar waarschijnlijk wordt het toch Antwerpen. Hoe het ook zij, Katrien en ik zullen wel nog een tijdje samen naar voorstellingen rijden. Ik heb nog altijd geen rijbewijs. Maar sinds ik er op de set van Thuis in geslaagd ben tegen een boom te rijden, terwijl de auto met vijf kilometer per uur werd voortgeduwd, schiet steeds vaker de bedenking door mijn hoofd dat ik er misschien toch werk van moet maken.” (lacht)

Pieter Jan: ‘Een stiefmoeder hebben is echt niet zo vreselijk als het woord doet vermoeden, haha!’Beeld Bob Van Mol

Katrien

“Ik ben een moederlijk type. Ik wil dat mensen zich te allen tijde goed voelen, aanvaard voor wie ze zijn. Ook Pieter Jan wil ik bij momenten onder mijn hoede nemen, maar ik vind net zo goed geborgenheid bij hém. We zijn maatjes. Misschien zelfs gelijkgestemde zielen. Als we ergens mee zitten, helpen we elkaar verder. Meestal kan ik hem lezen zonder woorden. Het voorbije jaar zag ik dat zijn studies pop- en rock­muziek hem verstikten, eerder dan zijn blik verruimden. Hij had al zoveel mogen proeven van het professionele leven dat die schoolbanken niet meer goed aanvoelden. We hebben er lange gesprekken over gehad. Telkens schipperde hij tussen de vraag: ‘Stop ik of doe ik door?’ Ik heb toen een duidelijke positie ingenomen en hem aangemoedigd om te stoppen, wat hij afgelopen zomer ook gedaan heeft. Mocht ik hem niet ten gronde kennen en aanvoelen, zou ik zoiets nooit doen.

“Ik denk dat de chemie tussen ons gewoon goed zit, waardoor we elkaar volop vertrouwen en onszelf kunnen zijn. Dat is ook de reden waarom we zo goed kunnen samen­spelen. We mogen gewoon zijn wie we zijn. Er staat geen rem op. Zo’n dynamiek heb je nodig op een podium.

“We zitten vaak samen in de auto, op weg naar voorstellingen of de opname­studio van Thuis. Al rijdend praten we graag en veel. Soms laat hij mij een nieuw nummer horen en probeer ik even zijn klankbord te zijn. Ik ben altijd blij als hij me zo dicht in zijn creatie­proces betrekt, dat vraagt toch een zekere kwetsbaarheid, maar gefundeerde kritiek geef ik niet echt. (lacht) Ik heb geen professionele achtergrond in muziek, dus mijn commentaar is die van een leek. Ik kan alleen maar zeggen wat zo’n nummer met mij doet. Als het me raakt, voelt het alsof ik eindeloos zou kunnen blijven verder rijden, met gierende gitaar­lijnen en PJ’s stem als katalysator. Ik ben een nineties­kid, hè. Dat rockgenre ligt me wel. (lacht)

“Praten over het werk doen we vaak, zeker nu werk­onzekerheid een zekerheid is.

Gekke gewoontes

Pieter Jan over Katrien: “Katrien heeft de gewoonte om out of the blue met een raar babystemmetje te praten.”

Katrien over Pieter Jan:  “Pieter Jan laat zijn schoenen staan waar hij ze uitdoet. Echt overal!”  

“De start van mijn carrière was helemaal anders dan die van Pieter Jan. Ik ben afgestudeerd in 1993, een tijd waarin je nog jaarcontracten kon versieren, godbetert. Ik kon meteen beginnen bij Theater Antigone, waar ik een waardevol netwerk uitbouwde en de ene kans na de andere verzilverde. Vandaag moeten jonge acteurs een veel onzekerdere start nemen, zeker in deze vreemde coronatijden. Pieter Jan pakt dat goed aan. Hij is een duizendpoot, voortdurend bezig met nieuwe dingen. Songwriten, musicals, stemmenwerk of imitaties: hij pakt alles met overgave en plezier aan. Hij heeft zoveel talent om aan te boren. Hij vindt zijn weg wel, daar ben ik zeker van.

“Ik herken diezelfde gedrevenheid bij vader en zoon. Ze weten allebei waarom ze op deze bol rondlopen, waar ze goed in zijn en wat ze willen geven. Dat ligt bij beiden in taal en muziek. Zijn vader is door zijn leeftijd misschien al wat meer tot rust gekomen. Hij stelt zich minder op de voorgrond. Maar ze tonen allebei dezelfde vastberadenheid. Daar kan ik hen alleen maar om bewonderen.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234