Woensdag 12/05/2021

InterviewDe vragen van Proust

Kat Kerkhofs: ‘Aan de mens die dat heeft gefilmd en doorgestuurd: schaam u. Schaam u diep!’

Kat Kerkhofs: 'Mijn zus heeft me ooit een koelkast genoemd.' Beeld © Stefaan Temmerman
Kat Kerkhofs: 'Mijn zus heeft me ooit een koelkast genoemd.'Beeld © Stefaan Temmerman

Schrijver Marcel Proust beantwoordde ze ooit in een vriendenboekje, nu geeft De Morgen er een eigenzinnige draai aan. Eenentwintig directe vragen, evenveel openhartige antwoorden. Vandaag: programmamaakster Kat Kerkhofs (32), echtgenote van Rode Duivel Dries Mertens. Wie is zij in het diepst van haar gedachten?

1. Hoe oud voelt u zich?

“Ik voel me superjong en kan het moeilijk loslaten dat ik niet meer de twintiger ben die ik lang ben geweest. Ook omdat ik geen kinderen heb, heb ik het gevoel dat ik nog steeds het leven van vroeger leid. Ik denk dat het voor een vrouw een grote impact heeft of je kinderen hebt of niet. Als je geen kinderen hebt, kun je een soort van vrijheid blijven cultiveren. Ik ben wel bang dat het moment waarop er kinderen komen een harde breuk zal zijn met hoe mijn leven tot nu toe is geweest.

“Ik heb geen biologische klok. Ik weet dat ik niet op een dag wakker zal worden en zal voelen dat ik echt een kind wil. Maar het is wel de eerste keer in mijn leven – en dat komt misschien door de lockdown – dat ik het niet zo erg zou vinden mocht de volgende fase zich aandienen. In dat opzicht voel ik me het afgelopen jaar ouder en volwassener geworden.

“Eenmaal voorbij de dertig staat er een houdbaarheidsdatum op een vrouw. Ik zeg het zoals het is. Helaas. Als mensen horen dat ik 32 ben, beginnen ze over kinderen. Zelfs de dokter zegt blunt in my face dat ik er weleens aan mag beginnen. Ik weet wel dat ik nog jong ben, maar ik kan niet om het onomstotelijke, wetenschappelijke feit heen dat ik een beslissing zal moeten nemen. Toen ik twintig was, moest ik daar niet over nadenken. Nu wel.

“Dries laat me daar volkomen vrij in. Hij wil graag kinderen maar wil me zeker niet pushen. Hij wil niet dat ik een op een dag wakker word en hem kwalijk neem dat ik dingen heb moeten opgeven. Want voor ons heeft die beslissing veel gevolgen. Wij wonen in het buitenland. Dries is vaak weg. Het is niet zoals in een normale situatie waarbij je er allebei voor kunt gaan. Ik weet dat de zorg voor een kind bij mij zal terechtkomen. En ik weet ook dat dat op onze relatie kan wegen. Dries is nu 33, en bij hem staat er ook een houdbaarheidsdatum op, omdat hij een fysieke job heeft. Hij is klaar voor de volgende stap.

‘Vorig jaar heb ik voor Valentijn bevroren viandellen en Bickyburgers gekocht en ze in mijn handbagage gestopt. In Napels hebben Dries en ik dan frituurtje gespeeld.’ Beeld © Stefaan Temmerman
‘Vorig jaar heb ik voor Valentijn bevroren viandellen en Bickyburgers gekocht en ze in mijn handbagage gestopt. In Napels hebben Dries en ik dan frituurtje gespeeld.’Beeld © Stefaan Temmerman

“Dus voilà: dat zijn de dingen die ons bezighouden en die echt wel met leeftijd te maken hebben. Mocht ik alle tijd van de wereld hebben, zou ik daar nu niet mee bezig zijn.”

2. Wat vindt u een kenmerkende eigenschap van uzelf?

“Dat ik een enorme flapuit ben. Wat vaak wordt geassocieerd met een soort van dommigheid, van onnadenkendheid, maar daar ben ik het niet mee eens. Ik vind het heel belangrijk om eerlijk en rechtuit te zijn en apprecieer dat ook van anderen. Mensen weten wat ze aan me hebben. Wel vind ik het jammer dat ik soms de kritiek krijg dat ik een hersenloos wezen ben.

“Het gaat mij om een zekere puurheid die iedereen zou moeten behouden. Als je je meningen gaat afstemmen op wat politiek correct is of wat in een bepaalde situatie van je verwacht wordt, wordt het leven volgens mij ondraaglijk. En ongelooflijk saai.

“Ik denk dat Dries dit een van mijn spannendste eigenschappen vindt, omdat hij timider is dan ik. Ik vermoed dat hij soms stiekem bij zichzelf denkt: o god, wat zal ze nu zeggen? (lacht)

“Ik ben heel vrij opgevoed en kreeg superveel zelfvertrouwen van mijn ouders. Volgens mij is zelfvertrouwen een van de grootste cadeaus die je een kind kunt schenken. Je mag alles worden wat je wilt, je kunt ook alles worden wat je wilt. Dat is een idee waar ik nog heel hard op teer. Als je dat van kinds af aan meekrijgt, ga je onbevreesd de wereld in.”

3. Wat is uw passie?

“Voetbal? Nee, zeker niet! Allesbehalve. (lacht) Dries lacht daar altijd mee. Vroeger nam ik soms een boek of een cursus mee naar een wedstrijd, zodat ik toch iets nuttigs deed. (lacht) Ik ga toch geen twee uur lang kijken?

“Nee, mijn passie is entertainen: zingen, dansen, presenteren, acteren. En luisteren naar mensen en hun verhalen. In mijn nieuwe programma, Kat zonder grenzen, ga ik op zoek naar unieke liefdesverhalen. Hoe anderen hun relaties beleven, dat intrigeert mij enorm. Elke aflevering heeft een verschillend thema. Er is liefde na bedrog, liefde met een groot leeftijdsverschil, vrije liefde, liefde en gender,...

‘Ik vermoed dat Dries soms stiekem bij zichzelf denkt: o god, wat zal ze nu weer zeggen?’ Beeld © Stefaan Temmerman
‘Ik vermoed dat Dries soms stiekem bij zichzelf denkt: o god, wat zal ze nu weer zeggen?’Beeld © Stefaan Temmerman

“Het liefste wat ik doe is met een goed glas wijn rond een tafel gaan zitten en praten over het leven. En het leven is voor mij liefde, dus draait het heel vaak uit op: ‘Zou jij een polyamoreuze relatie kunnen hebben?’, ‘Wat zou je doen als je lief je bedriegt?’

“Mijn ouders leidden een rock-’n-rollleven waarin niet alles rozengeur en maneschijn was. Bij ons was alles warrig en rommelig, met heel veel warmte maar ook met passionele ruzies. Misschien daarom dat ik zo in de liefde ben geïnteresseerd. Ik merk dat emoties vaak geschuwd worden en als zwak worden beschouwd. Koppels die niet eens hun diepste wensen met elkaar bespreken. Ik ben anders opgevoed en wil graag weten hoe mensen zich echt voelen.

“Gewoon een goed gesprek hebben zonder politiek correct te moeten zijn, gewoon open kunnen zijn zonder veroordeeld te worden, dat is niet makkelijk in het huidige klimaat, waar je heel snel ‘gecanceld’ kunt worden, zoals de jongeren zeggen, voor een foute uitspraak. Ik vind dat geen goede evolutie.

“Maar daarmee bedoel ik niet dat we als maatschappij te correct bezig zijn. Voor evolutie heb je revolutie nodig. Er zijn een paar issues die dringend aangekaart moesten worden, zoals institutioneel racisme en institutioneel seksisme. Om ervoor te zorgen dat er verandering komt, moet alles eerst even ontploffen. Maar los van die strijd moet je wel nog altijd je mening kunnen verkondigen. De wereld heeft dialoog nodig. Je kunt niet in je eentje alle kennis vergaren. We zijn er om elkaar inzichten bij te brengen.”

4. Is het leven voor u een cadeau?

“Ja. Het leven is een enorm cadeau. Als je papa op je zestiende sterft, ga je het leven anders bekijken dan je ‘peers’. Mijn papa heeft een hartslagaderbreuk gekregen. Plots is zijn hart gestopt met kloppen. Het was kerstavond, mijn zus en ik waren thuisgekomen met een goed rapport, we waren kerstcadeaus gaan kopen en mijn papa zei dat hij even op bed wilde gaan liggen. En toen was hij er niet meer. Dan besef je hoe vluchtig het leven is. Alles wat je tot op dat moment met je gezin hebt opgebouwd, valt ineens weg. Wat niet zo is, maar het líjkt wel zo. Het klinkt als een enorm cliché dat morgen je laatste dag kan zijn, maar zo is het.”

5. Hoe was uw kindertijd?

“Ik denk met veel geluk aan mijn kindertijd terug, misschien ook wel uit nostalgie. Omdat iemand er deel van uitmaakte die er nu niet meer is. Voor mij zijn die herinneringen enorm kostbaar, want ze zijn het enige wat ik heb.

“Mijn papa was drummer, werkte voor televisie en organiseerde Marktrock. Wij hadden een heel open huis waar veel volk over de vloer kwam en muziek werd gemaakt. Wij gingen ook overal mee naartoe. En er werd naar ons geluisterd. Alles was bespreekbaar. En als er naar je geluisterd wordt, krijg je zelfvertrouwen. Mijn jeugd is supersignificant geweest. Ik denk dat veel jonge mensen op hun achttiende een nieuw leven beginnen en komaf maken met hun jeugd. Bij mij is mijn jeugd de basis van wie ik ben. Nog steeds vraagt Dries me om verhalen te vertellen van toen ik jong was.

‘Voetbal mijn passie? Nee, zeker niet! Allesbehalve.' Beeld © Stefaan Temmerman
‘Voetbal mijn passie? Nee, zeker niet! Allesbehalve.'Beeld © Stefaan Temmerman

“Mijn papa was een heel aanwezige persoon. Als hij thuis was, had iedereen het geweten, een echte artiest. Dat soort mensen heb je graag in huis. Ze maken het leven vaak chaotisch, maar ook mooier en intenser, echter. Ik merk van mezelf dat ik ook op zoek ben naar intensiteit in mijn leven. Ik vind dat zo veel mensen een saai leven leven. Ik vind dat zo jammer. Mocht mijn papa nog leven, dan zouden we samen in Londen naar de Rolling Stones gaan kijken en daarna op café een goed gesprek hebben. Van die dagen dat je het gevoel hebt dat je echt hebt geleefd, dat mis ik wel, omdat ik besef dat hij daar de koning in was.

“Je hebt maar een paar bronnen van onvoorwaardelijke liefde in je leven. Als daar één iemand van wegvalt, merk je wel dat je cirkel klein wordt. Ik koester de relatie met mijn mama en zus daardoor nog harder.”

6. Hoe zou u willen sterven?

“Niet zoals mijn papa, die was veel te jong. Toen ik 16 was, leek 49 al redelijk op leeftijd, maar nu zou dat over zeventien jaar zijn, dat is niéts meer. Ik vind het heel tragisch wanneer mensen jong sterven. Het is toch crazy als je bedenkt dat de Club van 27, Amy Winehouse en zo, maar zo kort op de wereld zijn geweest.

“Ik zou graag echt oud worden, met Dries naast mij. Ik hoop dat ik eerder dan Dries sterf, want ik zou het niet aankunnen zonder hem. Ik hoop ook dat ik dan een even warm gezin heb als het gezin waarin ik ben opgegroeid. En ik hoop dat het op een vredige, rustige, niet pijnlijke manier gebeurt, bij volle verstand.”

7. Wat zou u wensen als laatste avondmaal?

“Friet met tartaar en een viandel speciaal met tomatensaus. De Italianen hebben een lekkere keuken, maar frituren zoals in België vind je nergens anders ter wereld. Vorig jaar heb ik voor Valentijn hier bevroren viandellen en Bickyburgers gekocht en ze in mijn handbagage gestopt. De man van de douane in Zaventem vroeg of ik mijn koffer eens wilde openen. (lacht) Hij haalde er de potjes Bickysaus uit en vroeg wat de bedoeling was. Toen heb ik gezegd dat het een Valentijnscadeau was omdat mijn man in Italië de frituur zo hard miste. Hij vond dat blijkbaar zo grappig dat hij mij doorliet. Het is het beste Valentijnscadeau dat ik ooit heb gegeven. Dries en ik hebben toen frituurtje gespeeld. Dat zijn zo van die kleine dingen die je leert appreciëren door in het buitenland te wonen.”

‘Bij ingrijpende gebeurtenissen blokkeer ik. Dan komt er geen emotie, het lukt me niet.’ Beeld © Stefaan Temmerman
‘Bij ingrijpende gebeurtenissen blokkeer ik. Dan komt er geen emotie, het lukt me niet.’Beeld © Stefaan Temmerman

8. Wanneer hebt u het laatst gelogen?

“Doordat ik een flapuit ben, lieg ik niet zoveel, maar ik kan wel de waarheid wat verbloemen om mijn standpunt te bekrachtigen.”

9. Wat is uw zwakte?

“Ongeduld. Het leven moet vooruitgaan.”

10. Wanneer hebt u laatst gehuild?

“Ik huil vaak om kleine dingen, maar niet om de grote dingen des levens. Op de begrafenis van mijn papa heb ik geen traan gelaten, wat iedereen zo raar vond dat ik me bijna schaamde. Bij ingrijpende gebeurtenissen blokkeer ik. Dan komt er geen emotie, het lukt me niet. Mijn zus heeft me zelfs ooit een koelkast genoemd, wat ik heel erg vond. In feite ben ik bang om te voelen denk ik, omdat het me te veel zou worden.

“Om die heisa over dat filmpje van Dries en mij die ruzie hadden op het strand heb ik wel gehuild, dat was zo’n inbreuk op mijn privacy. Ik begreep al niet waarom iemand dat überhaupt had gefilmd, kwam er dan nog een groot krantenartikel bovenop. Ik vond dat zo onrechtvaardig. De mens die dat heeft gefilmd en doorgestuurd: schaam u diep! (heftig) Schaam u diep! Dat je tegen je vrienden vertelt dat je Dries Mertens op een strand met zijn vrouw hebt zien ruziemaken, als je dat een leuke vakantie-anekdote vindt, tot daar aan toe. Maar dat filmen en doorsturen? Ik kan daar niet bij.

“En dan begon iedereen natuurlijk te vragen waarover die ruzie ging. Toen dacht ik: nee. Ik zou gerust kunnen vertellen waarover het ging, maar ik zeg het niet want dat behoort tot mijn privéleven. Als ik iets niet wil prijsgeven, moet niemand me verplichten om dat te doen. Ik vond dat choquerend, maar ik heb er wel een les uit geleerd. Ik zal niet zo snel meer discussies voeren op een strand.” (lacht)

BIO

• geboren op 12 september 1988 • programmamaakster en de vrouw van Rode Duivel Dries Mertens • maakte op het WK 2014 interviews en reportages voor Studio Brussel • maakte in 2016 voor VIER het programma Duivelse vrouwen en in 2018 voor VIJF Tipsy • was te zien in o.a. De slimste mens ter wereld, Dancing with the Stars en Control Pedro • gaat in haar nieuwe programma Kat zonder grenzen op Play4 op zoek naar markante liefdesverhalen

11. Welke kleine dingen kunnen u ontroeren?

“Waar ik emotioneel van word, zijn huwelijksaanzoeken op YouTube of filmpjes van militairen die weer thuiskomen en hun hond voor het eerst terugzien. Als ik me slecht voel, en het moet eruit, zet ik zulke filmpjes op.”

12. Bent u ooit door het lint gegaan?

“Ik ben redelijk explosief. In dat filmpje op het strand hebben jullie kunnen zien dat ik nogal gepassioneerd kan discussiëren.” (lacht)

13. Wat is uw vroegste herinnering?

“Thuis herinner ik me vooral een warme waas. En later bepaalde flitsen van Marktrock die me zijn bijgebleven. Ook de specifieke geur van een backstage, een mengeling van sigaretten en alcohol. Als ik op een festival ergens backstage ga, word ik direct naar mijn jeugd terug gekatapulteerd.”

14. Welk moment zou u graag herbeleven?

“Ik zou graag eens Marktrock met mijn papa herbeleven. We hebben daar zoveel speciale momenten meegemaakt. Ik herinner me nog dat James Brown ging optreden en iedereen van het podium moest. Behalve mijn papa en wij, wij mochten blijven. Dat je als achtjarige op die plek een concert van James Brown kunt meemaken! Ik weet nog dat James Brown achteraf tegen mijn papa zei: ‘Your girl can dance.’ Dat is zo’n mooie herinnering.”

15. Waarover bent u de laatste tijd anders gaan nadenken?

“Over wat ik daarnet al aanhaalde: institutioneel seksisme en racisme. Hoe zot is het niet dat die verhalen nu pas prominent naar voren komen. Ik denk dat ik geen enkele vrouw ken die nooit is aangerand of betast.

“Ik hoop dat als ik ooit dochters heb, de wereld er anders zal uitzien. Het is toch frappant dat de wereld voor 50 procent uit vrouwen bestaat en er nu pas eentje vicepresident van de VS is geworden. Het is toch frappant dat we in de krant koppen lezen als ‘De CEO van bedrijf X wordt een vrouw.’ Nooit zal er een kop staan: ‘De CEO van bedrijf X wordt een man.’ We leven echt in een mannenwereld en ik hoop dat dit zal veranderen.”

‘Tongzoenen vind ik erotisch. Als je in een lange relatie zit, dreigt dat wat weg te vallen. Je zit niet meer te muilen in de zetel, hè.' Beeld © Stefaan Temmerman
‘Tongzoenen vind ik erotisch. Als je in een lange relatie zit, dreigt dat wat weg te vallen. Je zit niet meer te muilen in de zetel, hè.'Beeld © Stefaan Temmerman

16. Hebt u ooit een religieuze ervaring gehad?

“Ik heb onlangs een boek van Esther Perel gelezen, waarin ze schrijft dat mensen vroeger religie hadden om een soort van zingeving aan hun leven te geven. Nu de religie weggevallen is, zoeken we die zingeving in onze partner. Je partner moet je beste vriend zijn, moet je financieel ondersteunen, moet de beste papa zijn, moet de ene keer romantisch zijn en je de andere keer tegen de muur plakken. Er wordt zoveel van de partner verwacht, dat de relatie gedoemd is om te mislukken.

“Dit is, denk ik, de ziekte van mijn generatie, dat we ons geloof zijn gaan projecteren op onze eigen vriendschappen, onze eigen carrières, en vooral op onze eigen partners. Dat is iets waar Esther Perel voor waarschuwt en waar ze volledig gelijk in heeft. Mijn religieuze ervaring zal volgens haar dus in mijn partner zitten.” (lacht)

17. Wat vindt u erotisch?

“Kussen. Tongzoenen, hè. Als je in een lange relatie zit, dreigt dat wat weg te vallen. Je zit niet meer te muilen in de zetel. Onlangs zaten we op het vliegtuig en ik zei: ‘Dries, kus mij eens’. Hij zei: ‘Ik ga je nu toch niet kussen?’ Ik zei: ‘Jawel.’ En dat was keileuk. Het gaf wat kriebels, was wat raar en spannend, maar ik vond het supererotisch.”

18. Wat is uw goorste fantasie?

“Ik vind niets goor. Onlangs zag ik een aflevering van I May Destroy You, waarin twee jongeren seks hebben. Zegt het meisje: ‘Ik moet mijn tampon nog uitnemen.’ Vraagt de jongen: ‘Zal ik het doen?’ En je ziet hem de bebloede tampon er uittrekken. Even later zie je iets waarvan je denkt: wat is dit? Soms als je een tampon uithaalt, hangt er nog een slijmerige bloedklonter aan vast. En je ziet die jongen effectief die slijmprop vastpakken. De vriendin met wie ik aan het kijken was, vond dat degoutant. Zo goor!

“Ik moet zeggen dat ik het op het moment zelf wat over het realisme heen vond, maar tegelijk vond ik het enorm cool, want ik kan me voorstellen dat het voor jonge meisjes ook ergens bevrijdend moet zijn dat zoiets eens getoond wordt.”

'Ik heb geen controle over mijn eigen leven omdat heel veel afhangt van het voetbal. Maar het einde is in zicht.' Beeld © Stefaan Temmerman
'Ik heb geen controle over mijn eigen leven omdat heel veel afhangt van het voetbal. Maar het einde is in zicht.'Beeld © Stefaan Temmerman

19. Bent u een goede vriend?

“Ja en daar ben ik trots op. Ik ben heel empathisch. Mijn vriendinnen noemen mij ‘the question lady’ omdat ik keiveel vragen stel. Ik ben enorm nieuwsgierig. Ik investeer enorm veel energie in raad geven. Ik vind het heel belangrijk dat mijn vrienden zich goed voelen en dat problemen opgelost raken. Ik ben heel aanwezig. Ik zie mijn vrienden enorm vaak. Vriendschap is voor mij heel belangrijk. Ook voor Dries, trouwens.”

20. Hoe voelt u zich in uw lichaam?

“Goed. Ik ben sinds de lockdown serieus gaan sporten, vijf à zes keer per week. Ik ben niet de strakste want ik eet veel te graag, maar ik ben wel sterk geworden. Soms trainde ik mee met Dries om hem een hart onder de riem te steken toen hij moest revalideren. Dat ik meekon, gaf mijn zelfvertrouwen een enorme boost.”

21. Wat zou u nog graag doen voor het te laat is?

“Met Dries een wereldreis maken. Het voelt soms alsof wij al heel lang in een wachtruimte zitten. Alsof het echte leven pas zal beginnen als de carrière van Dries stopt. Soms denk ik: waren we maar al wat verder gevorderd in het leven. Maar dat is niet goed, want er zijn zoveel mooie dingen die we nu meemaken en waarvan we moeten genieten.

“Maar wat we nu moeten missen, is reizen. Dries heeft amper tijd. In de zomer heeft hij met veel geluk eens twee weken vrij, en dat is het. We hebben nog nooit met ons tweeën eens een maand kunnen rondtrekken. Wat ik zo graag had gedaan na mijn studies. En wat ik zeker nog wil doen voor ik sterf. Ik heb geen controle over mijn eigen leven omdat heel veel afhangt van het voetbal. Maar het einde is in zicht, dat wel.” (lacht)

In Kat zonder grenzen gaat Kat Kerkhofs op zoek naar bijzondere liefdesverhalen. Vanaf 10 maart elke woensdag om 21.30 uur op Play4.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234