Maandag 25/05/2020

‘Kannibaal sinds Pijnacker’

DE ALLEREERSTE

“Ik klopte Peter Willemsens, Paul Herygers, Peter Van den Abeele en Danny De Bie. Maar vooral het sms’je van Rabobank- ploegleider Theo de Rooij is me bijgebleven. ‘Mijn speech heeft toch voor iemand zin gehad’, was zijn manier om me te feliciteren. Een paar dagen eerder maakte ik immers deel uit van de wegploeg die aantrad in Parijs-Brussel en Fourmies. In beide wedstrijden had ons team de goede vlucht gemist. Met een donderpreek van De Rooij als gevolg. Ik deelde als ‘jong manneke’ mee in de brokken.”

DE ZWAARSTE

“Uiteraard hebben we het in het huidige veldrijden over de Koppenberg, Gavere, Overijse en sinds dit seizoen ook over de Citadel van Namen, als het over zware wedstrijden gaat. Maar voor mij hoort ook de Wereldbekermanche in het Zwitserse Safenwill thuis in dit rijtje. Als broekje klopte ik er in een loodzware cross - ik herinner mij een pak trappen en een aankomstzone met een stijgingspercentage van 15 procent - gevestigde waarden als Groenendaal, De Clercq en Vervecken.”

DE REVANCHE

Wat furie al niet vermag. Exact zes dagen na zijn pijnlijke nederlaag in Pijnacker won Nys de Superprestigemanche in Vorselaar. Naar eigen zeggen een kentering in zijn loopbaan. “Pijnacker vergeet ik nooit! Geen Belg die me die dag de eindzege in de Wereldbeker gunde. Daar is een agressie opgewekt die ik voor de rest van mijn carrière meedraag. Ja, ook vandaag nog. Als er al sprake is van de Kannibaal in Sven Nys, dan is die op 15 februari 2004 opgestaan. Ik ben daar heel sterk uitgekomen. Veel mensen staan er niet meer bij stil, maar sinds die dag won ik alle eindklassementen. Vijf jaar op rij Superpres- tige, GvA-Trofee en Wereldbeker. Mijn eerste grote revanche was de Superprestige- manche in Vorselaar, zes dagen later.”

DE VERLOSSING

“Al zeven jaar verwachtte het publiek een wereldtitel bij de profs van Sven Nys. Het bleef bij een paar podiumplaatsen. Tot in het Duitse Sankt-Wendel. Op een besneeuwd en glad parcours hield ik er in de finale Erwin Vervecken af. Wat een ontlading! Mijn carrière was dan al geslaagd. Ik kwam tot rust en straalde vanaf dat moment maturiteit uit. Die wereldtitel opende nieuwe deuren. “Ik had alles gewonnen wat er te winnen valt en er openden zich nieuwe deuren. Mountainbiken was er een van. De Kristallen Fiets, Sportpersoonlijkheid en Sportman van het jaar zijn andere.”

DE ACHTERVOLGINGSRACES

“Misschien wel twee wedstrijden die helemaal bovenaan mijn lijstje staan. In beide wedstrijden kende ik in de aanvangsfase pech. In Loenhout passeerde ik na een val het hele peloton. Op de hard bevroren ondergrond reed ik van groepje naar groepje, om bij het ingaan van de slotronde aan te pikken bij het leiderstrio Enrico Franzoi, Petr Dlask en Gerben de Knegt. In de laatste kilometer reed ik ze nog alledrie uit het wiel. Twee dagen eerder had ik ook al een dergelijke stunt uitgehaald in de Wereldbekermanche in Hofstade, waar ik in het begin moest afrekenen met een lekke band.”

DE STOUTSTE

“Drie jaar geleden was ik dé lefgozer van de Koppenberg. Na een plotse regenbui was het parcours spekglad geworden. Iedereen sukkelde, het was niet mooi om zien. Maar ik voelde me zo sterk dat ik in een opwelling besliste om af te stappen en doodleuk wat lucht uit mijn banden te laten. Die waren veel te hard opgepompt, zodat ik veel te weinig grip had op de ondergrond. De tijd die ik verloor maakte ik vrij snel weer goed. Na afloop kreeg ik er al mijn vierde van mijn zes kasseien.”

DE LULLIGSTE

“Een overwinning die ik nooit verdiende. De Fransman Francis Mourey spurtte in de eerste ronde als een raket van ons weg. Bart Wellens en ik sloegen de handen in elkaar maar konden geen meter dichterbij komen. Tot op een paar ronden van het einde Mourey zijn versnellingsappartaat in zijn achterwiel kreeg. Hij moest een kilometer al lopend verder. Bart en ik waren aan elkaar gewaagd. Maar wat een boeiende finale beloofde te worden, liep ook voor Wellens met een sisser af. In de slotronde kreeg hij van hetzelfde laken een pak. Ik hoorde ook zijn versnellingsapparaat kapot springen en kreeg de zege zomaar in de schoot geworpen.“Een jaar eerder beleefde ik mijn ‘lulligste nederlaag’. In Niel draaide op 300 meter van de finish mijn versnellingsapparaat in mijn wiel. Wellens snelde mij voorbij, waarna ik als tweede over de streep liep. Letterlijk.”

DE BK’S VAN 2008 en 2009

Nys kroonde zich de voorbije jaren zes keer tot nationaal kampioen. “Maar van die zes titels zullen me er maar twee bijblijven. Die van Hofstade in 2008 en die van Ruddervoorde begin dit jaar. In Hofstade vocht ik een beklijvend duel met Wellens uit. In de laatste hectometers kon ik Bart met een ultieme demarrage verschalken. Vorig jaar leek ik ‘op mijn dooie gemak’ op mijn zesde titel af te stevenen. Tot in de slotronde Niels Albert opdook en mij nog kwam bedreigen. Ik kon mijn voorsprong maar nipt behouden.”

DE LAATSTE

“Eigenlijk besef ik nog niet goed de waarde van die zege. Meestal ontdek je pas jaren later de impact ervan. Maar het blijft een feit dat dit een zege is met een voorgeschiedenis. Sven Nys was al afgeschreven aan de top. Na één slechte dag, vorige week in Treviso. Dat ik in Ruddervoorde een onoverwinnelijk gewaande Albert klop, brengt blijkbaar wel iets teweeg. Ook bij mezelf was de voldoening zondagavond bijzonder groot. In de slotronde begon ik zowaar tegen mezelf te praten. ‘Zie je wel dat je het nog kunt!’” (ND)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234