Dinsdag 29/11/2022

Kampioen worden verveelt nooit

Een favorietenrol waarmaken is niet altijd eenvoudig, maar Barcelona leek er niet veel last van te hebben. De Catalanen domineerden Juventus van bij de start en werden enkel bij het begin van de tweede helft even aan het wankelen gebracht. Een magistrale dribbel van Messi legde de finale in een definitieve plooi.

Zelfs als hij huilt, vertrekt Andrea Pirlo geen gezichtsspier, zo bleek zaterdagavond in Berlijn. Langzaam stroomden de tranen over zijn bebaarde wangen. Hij liet ze begaan, de 36-jarige middenvelder, gebruikte zijn hand slechts om door zijn haar te halen. Barcelona was met 3-1 te sterk geweest voor zijn Juventus in de Champions League-finale. Ja, dat viel te verwachten. Maar het deed niet minder pijn. Zelfs bij Pirlo, die nooit ergens van onder de indruk lijkt.

Het was het meest beklijvende beeld van een fraaie voetbalavond in Berlijn, die al indrukwekkend begon omdat de ondergaande zon een enorme uitvergroting van de Champions League-beker in de nok van het stadion projecteerde.

De kampioen van Italië nam het op tegen die van Spanje. Passie alom, geholpen door het weer, dat van Zuid-Europees niveau was. 's Middags op de terrassen, pleinen en stations van de Duitse hoofdstad zongen de Barcelona-fans het hardst en het vaakst. In het stadion werden ze overstemd door die van Juventus.

Dat waren meer oerkreten dan liedjes. De honger van de Turijners leek groter, de laatste Champions League-winst dateert uit 1996. In de tussentijd had de tegenstrever er al drie gewonnen.

Er hing symboliek in de lucht. Negen jaar eerder had Pirlo op hetzelfde veld Italië naar de wereldtitel geleid. Niet met solo's, trucs of agressiviteit. Maar door net iets sneller dan een ander de goede oplossing te zien en daar passend naar te handelen. Soms met een harde of strakke pass, soms met een boogje dat tergend langzaam over het been of hoofd van de tegenstander klom om te landen op het voorkeursbeen van een ploeggenoot.

Groeiende frustratie

In de Serie A maken die zogeheten Pirlo-passjes nog steeds het verschil, zaterdagavond werden ze vaak onderschept. Hij oogde verloren, de oude meester. Zijn jongere adjudanten Marchisio, Vidal en Pogba konden hem niet helpen, stijf van de spanning als ze leken te staan.

Ivan Rakitic, het groentje op het Barcelona-middenveld, had daar minder last van. Hij vloog na ruim drie minuten over al die Juve-middenvelders heen om een aanval waaraan alle veldspelers van Barcelona hadden deelgenomen te bekronen.

Aanval na aanval volgde. Vooral de doorgaans wat speelse Neymar was goed. Bij Juve groeide de frustratie. Vidal vergreep zich binnen tien minuten aan Iniesta, Busquets en Neymar en mocht blij zijn dat hij er met geel vanaf kwam. Alves zette dat op het veld recht door de Chileense stier door de benen te spelen.

De echte stierenvechter stond trouwens langs de kant. Luis Enrique oogt nog meer dan zijn illustere voorganger Guardiola als een van de jongens. Hij trok zijn colbertjasje uit tijdens de stormloop van Barcelona. Alsof hij er zelf aan wilde meedoen.

Hij zal gewaarschuwd hebben in de rust, het stond ondanks een kans of negen pas 1-0 en Italiaanse ploegen hechten niet zoveel waarde aan het spelbeeld. Het hielp niet. De witzwarte brigade ramde er, spelend naar de eigen supporters, een offensief uit. Carlos Tévez, spits van het stoutmoedigste soort, ging voorop in de strijd. In de rebound van een van zijn schoten sloeg Morata toe.

Het Catalaanse fort stond ineens op instorten, waarop Messi begreep dat hij de slede van zijn oude, vertrouwde dribbelwapen naar achteren moest trekken. Na Bayerns Boateng in de halve finale was het nu Juventus-verdediger Barzagli die tijdens zo'n run omviel. Keeper Buffon keerde het venijnige schot half, Suárez profiteerde. De 3-1 van Neymar uit een puntgave counter in blessuretijd was het passende slotstuk van een vaak meeslepende finale.

Opluchting

Waar Pirlo huilde, daar overheerste bij Barcelona de opluchting. Het seizoen had nogal wat dalen gekend, rond de winterstop stond de positie van Enrique zelfs hevig ter discussie.

Barcelona had veel minder balbezit dan gebruikelijk en de aankopen Rakitic, Suárez, Ter Stegen en Mathieu konden lang hun draai niet vinden.

Er werd geschreeuwd om een basisplaats voor Xavi, de koning van het combinatievoetbal. Maar Enrique wilde hervormen. Meer verdedigende zekerheid, meer dynamiek op het middenveld, meer variatie in het aanvalsspel. Meer passie ook.

Een vroege nederlaag in 2015 bij Real Sociedad leek zijn lot te bezegelen. Exact zes maanden later onderging Enrique het traditionele gegooi door zijn spelers in de Berlijnse nacht met een bevrijde glimlach.

Op de persconferentie nadien liet hij na te bevestigen of hij ook volgend seizoen nog coach is van de triple-winnaar. Speelt hij hard to get? En zo ja, is dat terecht?

Enrique had natuurlijk de beschikking over de beste speler van de wereld. Maar dat is Messi wél weer onder Enrique geworden. Vorig seizoen oogde de Argentijn opgebrand. Daar kwam nog een teleurstellend WK achteraan. In 2015, nota bene komend vanaf rechts, zagen we een verbeterde Messi terug. Er ontstond een nieuw supertrio, Messi-Suarez-Neymar, dat een doelpuntenrecord vestigde (122). De defensie stond in 38 competitieduels slechts 21 treffers toe.

Almaar groeide de vorm. Te danken aan de trainingsopbouw van Enrique, tijdens zijn carrière al een loopwonder en nadien ook zeer fanatiek als duursporter. "Dit is een van de beste teams uit de clubgeschiedenis", meende verdediger Piqué. Die het kan weten, want hij maakte ook de drie vorige Champions League-zeges mee.

Xavi mocht trouwens nog invallen, hij zal vertrekken uit Europa. Evenals Pirlo waarschijnlijk. De twee rasvoetballers zochten elkaar rond de huldiging even op en na een omhelzing en een kort gesprek verscheen er een brede lach op Pirlo's gezicht. Tot opluchting waarschijnlijk van velen.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234