Zaterdag 31/07/2021

Kafka in Vlaanderen

Pers, politiek en wetenschap doen hun best de allochtoon van tijd tot tijd in de bloemetjes te zetten, maar structureel verandert er niks: de Eeuwig Andere Burger (EAB) blijft een paria. Multiculturaliteit is een mythe.

Meewarig hoofdschuddend hebben wij de reeks artikelen en interviews in verband met de multiculturele stand van zaken in Vlaanderen gevolgd. Ongeveer rond dezelfde periode ontspon zich de mini-soap rond 'het geval-Vermeulen'. Beide gebeurtenissen hebben ervoor gezorgd dat wij, als Eeuwig Andere Burgers (EAB), de trieste luxe genieten eventjes in het licht van de schijnwerpers te mogen staan.

Wie is er nu gebaat bij het ten tonele voeren van telkens dezelfde BA's (Bekende Allochtonen), die voor de zoveelste maal open deuren intrappen? Dat vele problemen rechtstreeks te wijten zijn aan structurele kansarmoede, een inefficiënt onderwijssysteem en discriminatie weten we ondertussen wel. Het opdissen van de zoveelste verzameling interessante weetjes kunnen we missen als kiespijn omdat de publieke opinie erdoor wordt afgeleid van de essentie van de zaak.

Laten we ervan uitgaan dat het stellen van de juiste vragen de helft van de oplossing is. Wie heeft er rechtstreeks belang bij het in stand houden van een perverse status quo, die als enig doel heeft grote delen van de bevolking te stigmatiseren, politiek monddood te maken en in een maatschappelijke quasi-onzichtbaarheid te dwingen? Wie zijn de mensen en de structuren achter de schermen en wat is hun agenda? Een kleine bloemlezing.

Het Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding is al jaren de spreekwoordelijke pleister op het houten been, waarmee elke relevante 'discussie in de diepte' in de kiem wordt gesmoord. Het bestaan van dit centrum is voor de modale autochtone Belg en de politieke wereld een geruststellende factor om zich voor te houden dat het in Vlaanderen niet zo'n vaart loopt met intolerantie, racisme en kansarmoede.

Eigenaardig genoeg blijft het centrum bij haar cliënteel van EAB's, voor wie deze structuur in theorie is opgericht, een nobele onbekende. De overgrote meerderheid van de in Vlaanderen residerende allochtone bevolking weet zelfs niet wie Johan Leman is. Evenmin weten zij dat Leman in zijn alwetende wijsheid in feite zijn status als 'opperdeskundige' aan de top van de migrantensector-piramide te danken heeft aan een dubieuze politiek-getinte deal in de nasleep van het afscheid van een ander aan ons opgedrongen icoon, Paula D'Hondt. Leman kwijt zich uitstekend van zijn taak als officiële betuttelaar en levende buffer tussen aan de ene kant mogelijke kritische stemmen uit allochtone gemeenschappen en hun verzuchtingen, en aan de andere kant de Belgische politiek en administratie.

Hij en zijn partijpolitieke broodheren blazen nu eens warm, dan weer koud, als de actualiteit hen bijna verplicht om te regeren. Hete hangijzers worden hierbij handig uit de weg gegaan. Zijn ingesteldheid en de inhoud die hij geeft aan het Centrum maken hem, o ironie, tot objectieve bondgenoot van het Vlaams Blok. Uit heel goede bron weten we dat de rol van het centrum bij de problemen van de Moslim-executieve onder dezelfde noemer vallen. Ook daar is Lemans rol op zijn minst dubieus te nomeen. Logisch dat de Moslim-executieve, die nog geen jaar geleden met veel bombarie is opgericht, in hetzelfde bedje ziek is. Door een hallucinant gegoochel met coöptaties, het aantrekken en in stand houden van een harde kern van opportunisten en een legertje dubbelspionnen is dit overlegorgaan verworden tot een ondoorzichtige kolos, volgestouwd met met weinig competente mensen en die enkel verantwoording heeft af te leggen aan een Belgische administratie. Met democratie heeft dit niks te maken. Naïeve islamitische Belgen zoals ik hoopten tevergeefs dat de Executieve een eerste concrete stap zou zijn naar een echte religieuze emancipatie.

Op lokaal vlak is het al even erg. Elk Vlaams dorp heeft tegenwoordig wel zijn eigen multiculturele ondersteunende structuur. Ook hier specialiseert men zich bewust in symptoombestrijding. Deze gang van zaken is voornamelijk te wijten aan de onwil van de sector in zijn geheel om zichzelf vanuit de markt te ondersteunen. Er wordt volop geworkshopt, voorgelicht, gedebatteerd en vergaderd om krampachtig de schijn op te houden dat er een legitimatie is voor de eigen jobs en middelen. Alle multiculturele etentjes, concerten en themadagen ten spijt, blijven wij echter eeuwige paria's.

Aan thema's die wel structureel emancipatiebevorderend kunnen zijn (migantenstemrecht, toegang tot de politiek, maatschappelijke aanvaarding van de islam,...) wordt in het beste geval slechts lippendienst bewezen. De zeldzame uitzonderingen zijn professor Herman De Ley en Dra. Kanmaz, die wel spijkers met koppen durven te slaan.

Op politiek vlak zien we dat dezelfde trukendoos door ongeveer alle partijen gehanteerd wordt. Bijna elke partij heeft tegenwoordig wel een allochtone excuus-truus die op het gepaste moment kan worden opgevoerd. Net zoals de Moslim-executieve (in haar huidige vorm) en het 'Centrum Leman' probeert de weldenkende goegemeente zich zo in te dekken tegen kritische stemmen. Geen enkel schaamlapje à la Meryem Kacar, Nahima Lanjri of Fauzaya Talhaoui kunnen hier iets aan veranderen. In het allerbeste geval zijn ze slechts woordvoerders in eigen naam. En alweer is de beu-geïntegreerde EAB de dupe.

Progressief Vlaanderen en zij die de multiculturele mythe in stand houden, zullen ongetwijfeld juichen wanneer elementen als 'het geval-Vermeulen' worden ontmaskerd, maar voor ons zal er niets veranderen. De structuren die dergelijke zielige schertsfiguren jaren hebben getolereerd, zullen immers intact blijven.

Laat het voor eens en voor altijd duidelijk zijn dat wij allen in hetzefde schuitje zitten. Laat weldenkend Vlaanderen eens nadenken over zijn (collectieve) medeplichtigheid aan dit alles. Als Vlaanderen al een democratie is, dan is het er een op zijn Oud-Grieks. Niet-etnische Grieken, vrouwen en slaven waren de EAB's van toen. Arme Eeuwige Andere Burger! Arm Vlaanderen!

'Zijn ingesteldheid en de inhoud die hij geeft aan zijn centrum maken Johan Leman tot objectieve bondgenoot van het Vlaams Blok'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234