Zondag 20/06/2021

straatblog

K3 en de puriteinen

null Beeld geert simonis
Beeld geert simonis

Geert Simonis is een geletterd mens, een gewaardeerd popkenner, een amateurknutselaar en zelfverklaarde minister van Staat. Vandaag blogt hij over de barbaren die het nodig vonden om Marktrock de afgelopen weken te dissen.

Hij wordt er liever niet meer aan herinnerd nu hij zijn ziel aan Walt Disney heeft verpatst, maar ooit was George Lucas best een cultureel correct persoon. Voor hij sciencefiction en suikerspin met elkaar verbond in 'Star Wars' verlangde Lucas niet meer of minder dan een auteur te zijn. Zijn vroege output bestaat uit een handvol bescheiden, persoonlijke arthousefilms die een brug slaan tussen vervreemding en vertedering.

Mijn favoriet is 'American Graffiti' uit 1973, een sterk autobiografisch portret van een groep suburbane jongeren en hoe zij de verveling bestrijden op een zaterdagavond in 1962. Toertjes rijden met de wagen van papa blijkt de voorkeursremedie te zijn. Door een klassiek misverstand belandt op een gegeven moment de prepuber Carol Morrison in de wagen van de oudere jongere John Milner.

Zoals wel eens pleegt te gebeuren in zo'n omstandigheden belandt het nerveuze gesprek bij de popmuziek. Carol is helemaal wild van een jong, aanstormend groepje genaamd the Beach Boys. Voor John is de rock-'n-roll gestorven die keer dat Buddy Holly het verkeerde vliegtuig nam. Hij zegt het niet maar je ziet het hem zo denken: "In mijn tijd was het beter."

Laat dat nu net de grootste leugen zijn die de mensheid ooit gesponnen heeft.

Toen ik nog historicus ging worden, leerde ik over Engelse puriteinen ter hoogte van de zeventiende eeuw. Op de vlucht voor religieuze intolerantie verhuisden zij massaal naar de linkerbovenhoek van de huidige Verenigde Staten. Twintig jaar later schreven de puriteinse leiders vlammende preken om het moreel verval van hun in de Nieuwe Wereld geboren nageslacht aan te klagen. De enige fout van die zoons en dochters? Ze dansten te graag.

Geen idee of ze het letterlijk gezegd hebben maar je ziet de puriteinen zo denken: "In onze tijd was het beter." Het is nu eenmaal een makkelijke, hapklare gedachte die een laagje balsem strijkt over het gekneusde ego. Het mag u niet verwonderen dat ik er zelf ook al gebruik van heb gemaakt.

Afgelopen weekend Marktrockte half Leuven. De programmator had hard gewerkt aan een fantasieloze opeenstapeling van evidente bands, veilige dj's en als kers op de taart de huppelkutjes van K3. Op het internet werd de rock-'n-roll drieënzestig jaar na Buddy Holly nog maar eens dood verklaard.

Zelf vond ik het ook een niemendal van een affiche in vergelijking met het Marktrock waar een dik decennium geleden nog Elvis Costello en Lou Reed headlineden maar ik onderdrukte die gedachte met plezier. Vroeger was het niet beter. Vroeger was ik jonger en de wereld nieuwer voor mij. Elke ervaring liet een overweldigende indruk achter zoals het vliegtuig van Buddy Holly op de koude, vochtige grond van Clear Lake, Iowa.

Nu is het aan de Carol Morrisons van vandaag om zich te laven aan al het beschikbare tot de wereld ook voor hen niet meer nieuw is. Wij, de oude mensen, moeten niet moeilijk doen en niet klagen want we zijn gewoon jaloers. Dus applaus voor de jeugd van tegenwoordig! Applaus!

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234