Zondag 23/02/2020

Julia Philips

1944-2001

Nooit meer uit lunchen

Julia Philips zal nooit meer uit lunchen gaan in Hollywood. De eerste vrouw die een Oscar voor de beste film kreeg, verloor maandag haar gevecht tegen borstkanker. Amper 57 was ze. Philips produceerde drie van de belangrijkste films van de jaren zeventig. Toch zal Beverly Hills haar vooral herinneren om haar razendsnelle, door cocaïne aangedreven levensstijl en haar even genadeloze memoires: You'll never eat lunch in this town again.

The Sting in 1973, Taxi Driver in 1976 en Close Encounters of the Third Kind in 1977. Wie achter deze drie films zit, mag zich een van de invloedrijkste Hollywood-producers van de jaren zeventig noemen. Voor The Sting kreeg Julia Philips een Oscar voor de beste film. Taxi Driver kreeg een nominatie in dezelfde categorie, maar pakte naast de Oscar; die ging naar Rocky met Stallone. Op het festival van Cannes pakte de film met De Niro wel de Gouden Palm.

Julia Miller, zoals haar meisjesnaam luidde, begon haar carrière in de journalistiek maar stapte al in 1969 over naar de filmindustrie. Eerst kwam ze bij de New Yorkse afdeling van Paramount Pictures terecht, waar de uitbundige twintiger al meteen story editor werd voor acteurs als Robert Redford en Barbra Streisand. Jaren voor de film gemaakt werd, hielp ze de rechten voor Yentl binnenhalen, een van de belangrijkste films op Streisands palmares. Kort nadien richtte ze samen met haar man, de zakenman Michael Philips, en met acteur-producent Tony Bill de productiemaatschappij Bill/Philips Productions op. Ze verhuisden naar Los Angeles en raakten er bevriend met latere beroemdheden als Steven Spielberg, Martin Scorsese en Robert De Niro.

Vooral Julia Philips werd de spil van een nieuwe generatie filmmakers die stormenderhand Hollywood zou overnemen. Met The Sting was het al meteen raak. De ragtimekomedie met Robert Redford en Paul Newman vielen zeven Oscars te beurt. Philips moest toen nog dertig worden. Drie jaar later bevestigde ze met Taxi Driver van Martin Scorsese, de film waarin Robert De Niro schittert als taxirijdende Vietnamveteraan. Het was duidelijk dat Philips helemaal tot de top van de Amerikaanse filmindustrie was doorgedrongen, zeker toen ze amper een jaar later opnieuw een kaskraker afleverde, de sciencefictionfilm Close Encounters of the Third Kind.

Maar toen was het afgelopen voor Julia Philips. In het kielzog van het jonge geweld was ook de cocaïne Hollywood binnengetrokken, en de razendsnel levende Philips leek een gemakkelijke prooi. Al bij de Oscar-uitreiking voor The Sting stond ze op het podium met een dieetpil, wat coke, twee joints, drie valiums en anderhalf glas rode wijn achter de kiezen. Na Close Encounters volgde de ene ontwenningskuur de andere op. Meer dan 100.000 dollar heeft ze aan cocaïne uitgegeven, beweerde ze. Haar huwelijk was al kort na The Sting op de klippen gelopen, en ook de relaties met andere mannen waren meestal van korte duur. Nog één film maakte ze, The Beat in 1988.

Julia Philips had al van in het begin de naam vlijmscherp te zijn, "een briljant maar intimiderend verteller die geen blad voor de mond nam, de hele nacht opbleef, vloekte als dokwerker en de ene sigaret na de andere rookte", zoals Variety haar omschreef. Het was die reputatie die haar in 1991 van de onsterfelijkheid verzekerde door You'll never eat lunch in this town again te publiceren, haar niets en niemand ontziende memoires waaraan ze jaren had gewerkt. Niet alleen kende Philips geen enkele genade voor zichzelf en haar eigen drugsverleden, met een even meedogenloze pen beschreef ze het egoïsme en de hypocrisie in Hollywood. Bekende acteurs, producenten en andere decision makers stonden ineens met hun broek op de enkels, soms letterlijk, tot Steven Spielberg, Warren Beatty en Martin Scorsese toe. Philips had alle bruggen achter zich verbrand. "De langste zelfmoordbrief uit de geschiedenis", zei een collega-producer. Dat belette niet dat het boek meteen naar de eerste plaats van The New York Times-bestsellerlijst opstoomde.

Rudy Pieters

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234