Vrijdag 24/05/2019

Juf Els

Er zijn van die mensen die zich al eens graag op sociale media begeven met een mening. Ik weet niet goed hoe zoiets precies in zijn werk gaat, maar ik stel mij dan voor dat die mensen bijvoorbeeld aan de vaatwas staan, op een doordeweekse dinsdagavond. De aangekoekte vetresten maken het hen flink lastig en hoewel Frank Deboosere een zomerse avond had beloofd, regent het al een halfuur.

Plots bekruipt onze mens aan de vaatwas Een Mening over een actueel thema: de vluchtelingenkwestie. Of migratie of islamitisch terrorisme, want wie houdt het tegenwoordig nog uit elkaar? En dan valt het niet tegen te houden, het moet eruit. De wereld in. 'Misschien gaan mensen mij nu haten, maar vluchtelingen mogen van mij ook wel een nekschot krijgen.' Ha, de opluchting! Straks gezellig televisie kijken en dan vroeg en voldaan onder de lakens.

(Disclaimer: we tikten 'vluchtelingen' in op Twitter, en bovenstaande 'mening' was de vijfde tweet die we tegenkwamen. De auteur is ene gezinus800.)

Er zijn ook andere mensen. Zoals juf Els, die elke ochtend om halfzes opstaat en om zeven uur in Tessenderlo de trein neemt naar Antwerpen. In de Seefhoek geeft ze les aan 24 peutertjes van wie de helft nog niet zindelijk is. Ze geeft onderbroekjes aan kinderen die geen frisgewassen exemplaar in de kast hebben liggen en vertaalt voor hun ouders brieven van de mutualiteit.

Haar kinnekes komen zo graag en hun ouders ook. Het is niet altijd simpel, maar met wat geduld en respect kom je al ver, zegt ze (p.50-53). "Voor sommige ouders is deze klas binnenstappen de grootste drempel. Maar als het lukt, dan zijn ze hier heel graag. Geef mensen de tijd om hier hun draai te vinden."

Als juf Els glimlacht, dan wil je even je hoofd in haar schoot leggen. Maar ze kijkt ietwat triest als ze spreekt over de 'bakfietsouders' uit de buurt die ze elke ochtend met kroost ziet wegfietsen, naar een andere school.

Er schemert ook machteloosheid in haar ogen als ze vertelt dat ze elke dag moet uitleggen wat ze verloren heeft tussen die 'vreemden die je toch niets leren kunt'. "Het grootste vooroordeel is dat die mensen niet mee zouden willen, dat ze zich niet willen integreren."

Na ons gesprek stuurt ze nog een mail. Over het grote hart van haar collega's en de oud-leerlingen die regelmatig nog eens binnenspringen.

Zat juf Els maar op Twitter.

Lotte Beckers, journalist

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.