Vrijdag 02/12/2022

ColumnJohn John & Missy

Jouw loslippigheid werkt averechts. Je wil helpen maar je houdt je kinderen onbeholpen

null Beeld Damon De Backer
Beeld Damon De Backer

Bart Eeckhout is journalist en oud-hoofdredacteur bij De Morgen en papa van John John (12) en Missy (9).

Bart Eeckhout

Plots word je geconfronteerd met wat waarschijnlijk je slechtste eigenschap als vader is. Iemand vraagt aan John John of hij op het voetbal liefst een hotdog of een braadworst eet. “Meestal nemen we frietjes met een curryworst”, antwoord jij. “Soms een hotdog.” Je zoon moet alleen maar knikken.

“Waarom wil ik altijd in de plaats van mijn kinderen antwoorden?” zucht je, meer tegen jezelf dan tegen je gezelschap. En tegen je zoon: “Vind je dat niet lastig?” Hij haalt de schouders op. Antwoorden op grotemensen­vragen is altijd nogal een opdracht voor hem. Dat iemand dat in zijn plaats doet, is nog zo comfortabel.

Die uitleg is te makkelijk. Een pedagogische kip-of-ei-kwestie dringt zich op. Antwoord jij vaak in de plaats van je kinderen omdat zij soms wat schuchter zijn? Of zijn de kinderen schuchter omdat hun vader voortdurend als hun woordvoerder optreedt? Hoe kunnen ze ooit het zelfvertrouwen kweken om hun mening te geven als er altijd iemand achter hen staat die in hun plaats de kastanjes uit het vuur haalt?

Je doet het zo vaak. Vraagt een ober op restaurant wat ze willen drinken, dan bestel jij in hun plaats een Coca-Cola Zero of een Ice Tea Green. Vraagt de leerkracht op school aan John John welke richting hij volgend jaar zou willen volgen, dan verwoord jij zijn twijfels en ambities. Wil de moeder van een vriendinnetje weten of Missy het leuk vond om te komen spelen, dan knik jij snel van ja. Waarom eigenlijk? Wat is het ergste dat zou kunnen gebeuren? Dat de ober een icetea met perziksmaak brengt? Dat je dochter bekent dat ze blij is dat ze eindelijk naar huis kan?

Dit is, zo besef je nu, de verbale variant van ‘moederkeszalf’, de zakdoek met speeksel die moeders weleens onder de vuile of geschaafde neus van het kroost wrijven. Het is onmiskenbaar een daad van liefde en bescherming, maar het is ook lastig. En daarbij: dat speeksel stinkt. Zo werkt ook jouw loslippigheid averechts: je wil helpen maar eigenlijk hou je je kinderen onbeholpen. Het is paternalisme in de meest letterlijke zin van het woord. Een vader die zijn kinderen liefdevol overvleugelt alsof het voor altijd kleine kinderen blijven. En alsof je dat stiekem ook zou willen.

Vervelend, vind je die bemoeizucht plots van jezelf. Deze vader moet zijn overbezorgde helikopter maar eens wat vaker aan de grond laten, neem je jezelf voor, wanneer jullie een restaurant binnenstappen. Bij het bestellen gaat het goed: iedereen trekt zijn plan en krijgt wat hij of zij gevraagd heeft. De slibtongetjes op het bord van John John doen je aarzelen. Ontgraat jij ze of probeert hij het zelf? Nog voor er wat gezegd kan worden, zit jij toch weer de vis te ontleden. Je doet het zo snel en beschaamd dat er nog wat graten blijven steken.

Terwijl je zoon beteuterd in zijn bord pulkt, weten jullie allebei dat dit weleens een grensmoment zou kunnen zijn. De volgende keer doet hij het gewoon zelf.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234