Vrijdag 16/04/2021

Journalist Paul Keysers richt met No Monkey Books eigen boekenbedrijf op

undefined

'Met deze uitgeverij probeer ik een Canvas voor boeken te maken'

Met het levensverhaal van de Nederlandse atletiekmanager Raymond de Vries verschijnt deze week het eerste boek van No Monkey Books. Met die nieuwe uitgeverij maakt journalist Paul Keysers zijn jongensdroom waar.

Door Brecht Decaestecker

BRUSSEL l No Monkey Books is de derde eenmansuitgeverij die in een paar maanden werd opgericht, maar Keysers kiest voor een andere koers dan Vrijdag en Lampedaire: 'Ik geloof niet dat je BV's nodig hebt om een uitgeverij in leven te houden.'

Paul Keysers is vorig jaar vijftig geworden. Zijn verjaardag heeft de onderzoeksjournalist, auteur van tal van boeken en ontluisterende stukken in onder andere Panorama, Nieuwe Revu en Humo, aan het denken gezet. Wilde hij werk maken van zijn plannen voor een eigen uitgeverij, dan kon hij die niet eeuwig voor zich uit blijven schuiven. Vandaar dus dat sinds deze week het eerste boek van No Monkey Books in de boekhandel ligt.

Ongelooflijk stomme zak

Opkomst en ondergang van een ongelooflijk stomme zak vertelt het levensverhaal van Raymond de Vries. De Nederlandse kampioen hoogspringen maakte na zijn atletiekcarrière furore als manager van wereldtoppers als Merlene Ottey, Ben Johnson en Paul Ereng. Tot zijn onvoorwaardelijke liefde voor een femme fatale en een gokverslaving hem richting goot dreven. Of zoals het zo knap in de openingszinnen van de autobiografie staat: "November 1993 stond ik op het station van Eindhoven op de trein naar Den Bosch te wachten. Niet om in te stappen, maar om ervoor te springen. De trein had tien minuten vertraging."

Keysers leerde De Vries kennen toen hij bezig was met de research voor zijn eerste boek over doping, verschenen in 1993. Daarvoor had hij al een boek geschreven over de moord op veearts Karel Van Noppen. "De Vries was één van de weinigen die mij hielp de waarheid over doping aan het licht te brengen", vertelt Keysers. "Daaruit is een vriendschap ontstaan. Ik heb hem gezegd: 'Raymond, jij moet je levensverhaal opschrijven.' Met het manuscript zijn we naar tal van uitgeverijen gestapt. Joost Nijsen, uitgever van Podium, hapte toe, maar niet veel later nam Nijsen een sabbatical. De publicatie werd voortdurend uitgesteld. Uiteindelijk heb ik Raymond gezegd: 'Weet je wat? Ik geef het zelf uit'."

Keysers liep al langer met het idee voor een eigen uitgeverij rond. Die zou zich specialiseren in non-fictie. "Omdat er nog zoveel te ontdekken en uit te spitten valt waarover mooi geschreven kan worden", vertelt hij. "Ik gooi die boeken gewoon op de markt. Het ergste wat kan gebeuren, is dat ze hun weg naar de lezers niet vinden, maar ik maak me sterk dat ik ondertussen de juiste kanalen ken, na dertig jaar in de journalistiek."

Mooi geschreven, dat moet het handelsmerk van No Monkey Books worden. "Auteurs als Tom Wolfe of Richard Kapuscinski zijn mijn voorbeelden", vertelt Keysers. "Ze geven hun persoonlijke versie van zaken uit de werkelijkheid waar niet lang genoeg bij stilgestaan wordt. Het is meer dan pure journalistiek."

Keysers is ervan overtuigd dat ook in Nederland en Vlaanderen journalisten rondlopen die verhalen van dat niveau kunnen vertellen. "Journalisten als Douglas De Coninck, Jan Hertoghs, Erik Raspoet, Inge Ghijs en nog een pak anderen mogen mij altijd bellen. Zij bijten zich niet alleen in een onderwerp vast, ze kunnen het ook mooi opschrijven. Andere uitgeverijen willen dat soort boeken ook, maar het is niet hun corebusiness. Ze moeten overleven met boeken die de massa bereiken, waardoor ze de voorkeur geven aan kook- of BV-boeken. EPO brengt wel non-fictie, vanuit een soort ideaal dat zeer lovenswaardig is maar waarvan ik denk: 'Je moet de mensen daarmee ook niet murw slaan'."

De naam voor de uitgeverij was zo gevonden. "No Monkey Books is een variant van No Monkey Business, het bedrijfje dat ik voor mijn journalistiek werk gebruik", vertelt Keysers, die voor VT4 het programma Breekijzer maakte en nadien hoofdredacteur van de mannenbladen Menzo en Maxim was. "Het is een verwijzing naar de film Monkey Business van The Marx Brothers, maar 'no monkey business' is ook een Engelse uitdrukking waarmee je bedoelt: datgene wat er echt toe doet."

Opvallend: No Monkey Books is al de derde eenmansuitgeverij in een paar maanden tijd die op de rails wordt gezet. Eerder zetten Rudy Vanschoonbeek en Valerie Lempereur respectievelijk Vrijdag en Lampedaire op poten. De eerste gaf Sabbatical van Alain Grootaers uit, de tweede het nieuwe boek van Myriam Jacques, de ex van Ignace Crombé. "Ik geloof niet dat je BV's nodig hebt om zo'n uitgeverij in leven te houden", meent Keysers. "Ik wil geen BV omdat het een BV is. Ik wil dat No Monkey Books een soort Canvas of VPRO onder de uitgeverijen wordt. Op die zenders zie ik prachtige programma's. Diegenen die ernaar kijken zijn gelijkgestemden, die elkaar ook in boeken kunnen vinden."

www.nomonkey.eu

Uitgever Paul Keysers:

Ik zoek journalisten die zich vastbijten in een onderwerp, en het mooi opschrijven

n Paul Keysers stort zich vol vertrouwen op de uitgeefwereld. 'Het ergste wat kan gebeuren, is dat onze boeken hun weg naar de lezers niet vinden', zegt hij.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234