Maandag 23/09/2019

Jospin laat zich geen andere Corsica-koers aanpraten

De moord op de Corsicaanse nationalist François Santoni blijft de Franse gemoederen beroeren, en gisteren zijn op het Franse eiland opnieuw twee doden gevallen. Door de gebeurtenissen staat de voortzetting van het historische 'proces van Matignon', dat via een dialoog tussen Parijs en de separatisten op Corsica in de geleidelijke overheveling van een beperkt aantal Franse bevoegdheden naar het Île de Beauté moet voorzien, ter discussie. Toch wordt er, als het van premier Jospin afhangt, gewoon met Corsica doorgepraat, of de wapens nu zwijgen of niet.

Brussel

Eigen berichtgeving

Lode Delputte

In het Corsicaanse plaatsje Moriani, niet ver van de stad Bastia, is gisteren, minder dan een week na de dodelijke aanslag op Santoni, opnieuw gemoord: twee mannen zijn in hun auto met kogels doorboord, waarna het voertuig in brand is gestoken. Of het ook nu weer om een nationalistisch geïnspireerde daad dan wel om een afrekening in het maffiamilieu gaat, is nog niet duidelijk. Volgens de politie belooft de identificatie van de lijken "erg moeilijk" te worden. Zij zijn daarmee respectievelijk de zestiende en zeventiende dode door nationalistisch en/of maffioos geweld sinds begin dit jaar. Vendetta-achtige afrekeningen binnen al dan niet nationalistische clans zijn een oud zeer op Corsica.

Santoni zelf, de leider van de terreurbeweging Armata Corsa, werd vorige vrijdagnacht doodgeschoten, bij het verlaten van het huwelijksfeest. Over wie de daders van de aanslag precies zijn, tast de politie in het duister, al had Santoni geen gebrek aan vijanden: de lui bijvoorbeeld die een jaar geleden ook Santoni's vriend Jean-Michel Rossi om het leven brachten, met wie Santoni een boek schreef over de misdaad- en maffiapraktijken van een deel van de Corsicaanse nationalisten; of nog, maquisards of ondergedokenen uit de omgeving van Jean-Guy Talamoni, de nationalist die onlangs zelf het slachtoffer werd van een bombrief, volgens bepaalde suggesties afkomstig uit kringen rond Santoni.

De vete tussen Santoni en Talamoni had overigens niet alleen met hun persoonlijke nationalistische curriculum te maken, maar vooral met de huidige stand van politieke zaken: Talamoni is vóór de gesprekken met Jospin, Santoni was tegen. Dat de meeste Corsicanen de gesprekken met Parijs verdedigen, bewijst overigens de stemming die een tijd geleden in de Corsicaanse Assemblée Territoriale, het regionale 'parlement', werd gehouden: 44 op de 51 raadsleden, nationalisten zowel als niet-nationalisten, stemden voor de Frans-Corsicaanse dialoog als aanzet tot ruimere autonomie.

Een andere hypothese is de voorbije dagen door Corsicaanse nationalisten zelf naar voren geschoven (onder anderen door Talamoni): dat 'elementen binnen de Franse staat' die de regionalisering niet genegen zijn, de dialoog willen verstoren door het terreurklimaat nog aan te zwengelen. Dat daarbij uitgerekend iemand vermoord wordt die zelf ook tegen Matignon is, heeft daar weinig mee te maken: Corsicaanse nationalisten en Franse unitaristen lusten elkaar rauw, en de beschuldigingen aan elkaars adres dat zij degenen zijn die de gesprekken verzieken, zijn legio.

Een huiszoeking die intussen in het Parijse appartement van Santoni's vriendin Christel Baldocchi plaatsvond en waar de krant Le Monde informatie over kreeg, levert nog meer stof voor gissingen: zo blijkt dat er een band bestond tussen de Corsicaan en twee medewerkers van ex-minister van Binnenlandse Zaken Charles Pasqua, lui die casino's runden, hun geld ter witwassing in Pasqua's partijkas deden belanden en nu op dit moment terechtstaan. In Baldocchi's flat werden voorts ook wapens gevonden, veel munitie, en documenten die wijzen op banden tussen Santoni en André Guelfi, alias Dédé la Sardine, een contactman wiens naam opduikt in het schandaal rond de Franse petroleumgigant Elf en met wie Santoni ooit naar Afrika reisde. Of dat laatste nog iets met Corsicaans nationalisme te maken heeft, zal moeten blijken.

François Santoni is vermoord, maar het schot was hoorbaar tot in Parijs, schrijft de krant Libération. Het ziet er inderdaad naar uit dat de zaak-Corsica, naast de groot- en kleinstedelijke veiligheidsproblematiek, in de aanloop naar de parlements- en presidentsverkiezingen van volgend jaar tot het politieke thema bij uitstek kan uitgroeien. De toekenning van autonomie aan één Franse regio kan een gevreesd domino-effect teweegbrengen en ook Basken en Bretons op ideeën brengen. Daar zijn de Fransen als de duivel voor: "Federaliseer Frankrijk," zei een tegenstander recentelijk op radio France Inter, "en je hebt geen Frankrijk meer."

Toch laat premier Jospin zich weinig aan de kritiek gelegen liggen. Via zijn ministers van Binnenlandse Zaken (Daniel Vaillant) en Landbouw (Jean Glavany) gaf hij de rechtse en linkse oppositie (onder wie Vaillants wegens de Corsica-perikelen afgetreden voorganger Jean-Pierre Chevènement) te verstaan dat er geen sprake van is om het roer om te gooien. Onder meer op vlak van parlementaire wetgeving, fiscaliteit, opvoeding, onderwijs en milieuzaken moet Corsica tegen 2004 deelbevoegdheden krijgen.

Felbetwiste regionale autonomie cruciaal thema in aanloop naar verkiezingen van 2002

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234