Vrijdag 19/07/2019

Olympische Winterspelen

Jorik Hendrickx op Winterspelen: jaren leed voor 6,5 minuten op de schaatsbaan

Jorik Hendrickx. Beeld AFP

Jorik Hendrickx schaatst morgen de korte kür, en zaterdag de vrije kür op de Spelen. Goed voor in totaal 6,5 minuten op de schaatsbaan. Een koud kunstje? Verre van: zijn traject naar Pyeongchang lag bezaaid met zware opofferingen.

"Alle vrije tijd die ik in het middelbaar had, stak ik in mijn sport", vertelt de 25-jarige kunstschaatser. "Eens naar de cinema gaan, een glas drinken of in het weekend op stap gaan: dat heb ik eigenlijk allemaal nooit gedaan. Na een tijd raak je zo in een isolement."

Hij miste dat sociaal contact, erkent Hendrickx, want hij is graag omringd door anderen. "Na de Spelen van Sotsji ben ik in een zwart gat vallen, ook omdat ik mijn studies on hold had gezet. Als je dan een blessure oploopt, is er niks meer. Dan is het toch slikken: oei, wie heb ik eigenlijk in mijn leven? Alleen maar mensen die in de sport zaten, geen échte vrienden bij wie ik mijn hart kon luchten."

Ook fysiek was de weg zwaar. "Als ik 's ochtends opsta, voel ik me soms een heel oude mens", lacht Hendrickx. "Op het ijs drijf ik mijn lichaam tot het uiterste. Zo'n ritje van vier minuten lijkt misschien twee keer niets, maar ik train keihard om dat er zo makkelijk te laten uitzien."

Hij is pas sinds zijn 17de als een prof beginnen trainen. Gek genoeg kwam dat door een blessure. Hendrickx: "Ik was zes maanden out door een letsel aan de adductoren. Toen besefte ik: als ik nog iets wil bereiken in mijn sport, dan moet ik nu de omschakeling maken. Ervoor kwam ik maar aan acht tot negen uur per week.

"In 2012 brak ik dan mijn enkel, vier maanden voor het WK. Ik bleef trainen met pijnstillers maar mijn rechtervoet, waarop ik land, sla ik nog altijd makkelijk om. Mijn linkerknie, die na Sotsji 2014 geopereerd werd, is ook stroef."

Mosselsoupers

In 2009 moest hij gaan bedelen bij het Belgisch Olympisch en Interfederaal Comité (BOIC). "Mijn ouders konden het financieel niet meer aan. Ze staken zich in de schulden om mij te kunnen ondersteunen", zegt Hendrickx. "Daarom voelde ik me ook verplicht om crowdfunding te doen of mosselsoupers te organiseren, zodat Loena (zijn zus die ook schaatst, red.) ook de kans kreeg om op niveau te kunnen trainen. Gelukkig heeft ze nu een contract bij Sport Vlaanderen."

Ze doen nooit zot met hun budget. "Ik kijk bijvoorbeeld altijd naar de goedkoopste tickets en hotels", klinkt het. "En als je na een kür het applaus op de tribunes hoort en de mensen ziet rechtstaan, dan is alles vergeten."

Beeld EPA
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden