Donderdag 17/10/2019

Joost VandecasteeleOp vakantie wil ik de stapel boeken zien verdwijnenWelke vreemde locaties inspireren tot literaire woord- en daadkracht? Welke zijn hun legendarische vakantieboeken? Op welke plek lezen onze gasten het liefst? In onze zomerreeks praten auteurs over lezen en schrijven in de zomer.

In maart jongstleden ontsproten twee wondertjes aan theatermaker, stand-upcomedian en schrijver Joost Vandecasteele: hij debuteerde met de cyberverhalenbundel Hoe de wereld perfect functioneert zonder mij, en drie dagen later werd zijn eerste zoon geboren. Een even kosmisch als handig toeval: ‘Ik zal mijn literaire carrière altijd kunnen afmeten aan de leeftijd van mijn oudste kind.’

Eerste belangrijke vakantieboek

“Ik herinner me Thea Beckmanboeken die ik las toen ik twaalf was. De toekomsttrilogie met Kinderen van Moeder Aarde, Het helse paradijs en Het Gulden Vlies van Thule. Ze speelden zich tien eeuwen na de Derde Wereldoorlog af. Het idee ‘toekomst’ bracht me in vervoering. Het verlangen om te schrijven over dingen die nog moeten komen heeft me nooit meer losgelaten.”

Locatiebezoek

“Eén keer heb ik een locatie bezocht uit een boek van James Ellroy: de torens van Watts, een zwarte achterbuurt in LA die bekend staat om de hevige rellen in de jaren zestig. Simon Rodia, een Italiaanse immigrant, bouwde in de eerste helft van de vorige eeuw 17 constructies met afval en oud ijzer, op zijn eentje. Niemand weet waarom hij er jaren aan spendeerde. Ik hou van die koppigheid, van die zinloze maar prachtige onderneming. Nooit zal ik de aanblik van die torens vergeten, het was bizar, onwerkelijk. Net zoals goede kunst of literatuur onwerkelijk kan zijn. Ik streef met mijn verhalen geen geloofwaardigheid na. Fantasie vind ik veel spannender.”

Schrijven op reis

“Als ik schrijf, reis ik. Ik steek mijn laptop in mijn tas en trek de deur dicht. Thuis kan ik niet werken. Ik ga op zoek naar een plek met een stopcontact en draadloos internet. Zo schrijf ik al jaren. Vroeger had ik mijn vaste stek in de McDonald’s op het Beursplein in Brussel. Maar de laatste maanden is mijn lievelingsplekje altijd bezet. Dus zoek ik nieuwe plekken. Ik maak het mezelf niet te comfortabel. Mijn verhalen gaan vaak over het leven in toekomstige grootsteden. Het helpt om verschillende talen rond mij te horen, en een sirene in de verte.”

Het ideale zomerboek

“Het ideale zomerboek is niet te dik. Je begint bij de koffie en slaat de flap dicht als de zon ondergaat. Een boek per dag, dát is vakantie. Ik wil de stapel zien verdwijnen.”

De beste plek om te lezen

“Lezen doe ik altijd, overal. Ik heb geen auto meer. Ik reis met de trein en ben een echte treinlezer geworden. Ik hoef niet te zitten: bij het minste wachten kan ik lezen. Daarom hou ik van zachte covers die je makkelijk kunt ombuigen en vasthouden met één hand. Je slaat je boek open en switcht van de ene werkelijkheid naar de andere.”

Lezen in andere talen

“Ik lees vaak in het Engels. Niet omdat ik geloof dat een vertaling het oorspronkelijke werk nooit evenaart, maar omdat veel boeken die me interesseren nooit vertaald zijn. Ik reis soms naar LA en koop daar boeken die je hier niet vindt. Literatuur van rechtse geesten bijvoorbeeld, journalisten van Fox News schrijven ook boeken. Neem nu Ann Coulter, die schrijft vanuit een intens en doordacht rechts gedachtegoed. Of de linkse, komische teksten van Al Franken, die aanleiding geven tot hilarische controverse. Zo’n krachtige politieke literatuur mis ik hier. Wij moeten het stellen met de halfbakken kwinkslag van Derk Jan Eppink en de grollen van Geert Hoste.”

Op de tafel

“Er ligt een grote stapel klaar voor de zomer. Will Self is één van mijn helden. In The Butt wordt het hoofdpersonage op vakantie in een fictief tropisch land beschuldigd van moord, omdat hij toevallig een sigarettenpeuk op het hoofd van zijn benedenbuurman mikte. Een ideaal vakantieboek, lijkt me. “Ik herlees ook God Is Dead van Ron Currie junior. Daar ben ik zwaar van onder de indruk. Het gaat over God in de gedaante van een Soedanese vrouw. Ze wordt verkracht, vermoord en opgegeten door een hyena. Wat een ongelooflijk idee. Ik hou van boeken die barsten van ideeën die dwaas lijken, maar veel betekenen. The Road van Cormac McCarthy heeft me een mokerslag gegeven. McCarthy beschrijft een wereld die totaal vernietigd is, maar waarin we toch verder moeten. Op zulke boeken ben ik jaloers. Als ik ze lees, voel ik dat ik mezelf in mijn werk nog volop tracht te bewijzen. Ik probeer te imponeren, terwijl The Road getuigt van een ijzeren logica en consequentie. “Nog schrijvers die me steekjes van jaloezie geven, maar ook veel energie en goesting om zelf snel te beginnen schrijven, zijn Donald Ray Pollock, auteur van kortverhalenbundels als Knockemstiff, en Herbert Selby junior, die Requiem for a Dream en The Room schreef. Hun werk is doordrongen van miserie en geweld, op het randje van fout. Wel lekker hard en masculien.”

Supertip voor op reis?

“Als er één boek is dat ik iedereen deze zomer zou willen aanraden, is dat High Rise van J.G. Ballard. Wie dat leest, leert Joost Vandecasteele te begrijpen.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234