Zaterdag 06/06/2020

Jonge Vlaamse stripleeuwen

Uitgeverij Oogachtend, de thuisbasis van onder meer Brecht Evens en Randall.C, heeft opnieuw enkele jonge beloften in stelling gebracht. Maarten Vande Wiele tekent kortverhalen van Guy De Maupassant, Bart Schoofs toont zijn eigenzinnige werkelijkheid.

Een titel als Morgen weer een dag en een cover met een koala op een bureaustoel, omringd door een papegaai, een konijn en een hond die zijn gat likt. Dat moet wel Bart Schoofs zijn. De fans van dit, van droge humor voorziene, heerschap moesten meer dan tien jaar wachten op een album. In deze bundeling van eerder in Knack verschenen paginastrips, geeft de bijna-Leuvenaar zijn eigenzinnige blik op maatschappelijke verschijnselen. Zoals: dat het anno 2013 niet uitmaakt of een gediplomeerd iemand dan wel een zeehond aan het hoofd staat van een bedrijf met 52 personeelsleden of hoe men ontdoopt dient te worden (de priester gaat met een haardroger over ex-gelovigen hun kruinen). Maar het kan ook een pagina zijn met T-shirt-opschriften met betrekking tot complimentendag ('Ik heb wel 'iets'') of grafschriften ('Zo, nu heb je je geld!').

Een toch wel behoorlijk maatschappijkritisch boek waarbij Schoofs met stekerige humor wijst op hoe wij mensen situaties soms voor lief nemen. In your face. Een bundeling om slechts mondjesmaat te nuttigen, of u wordt ziek van de onzin rondom u.

In Monsieur Bermutier levert Maarten Vande Wiele vijf kortverhalen van Guy de Maupassant. De stijl verschilt enorm van zijn graphic trash novel I love Paris/I hate Paris uit 2009: van zwart-wit naar kleurrijke aquarel. Mooi, maar inhoudelijk moet hij niet blijven steken in het verleden via oude verhalen die amper iets nalaten bij de lezer. Met het Paris-tweeluik bewees hij sterk te zijn in sfeerschepping en het tentoonspreiden van bepaalde types. Dat dat voornamelijk diva's zijn, die zich daarenboven ook nog eens voortbewegen in bedenkelijke kringen zoals beschreven door zijn favoriete schrijfsters Jackie Collins of Jacqueline Susann (Valley of the Dolls), doet daar niets aan af. Een album als Monsieur Bermutier is te vrijblijvend, te snel verorberd.

De auteur moet opnieuw een manier zien te vinden om zijn lezers trefzeker bij de ballen te grijpen en ze door de decadente decors te loodsen die hij in zijn eigen droomwereld oproept. Als we de vergelijking doordrukken met zijn Paris-tweeluik, heeft hij met Monsieur Bermutier een geslachtloze Mattel-Barbie gebaard, terwijl net deze auteur in staat is zo'n Barbie een eigen leven te laten leiden, ze te voorzien van make-up, botox-inspuitingen, talloze schoonheidsoperaties, een creatief geschoren vulva en een huizenhoog ego... Klinkt wat gortig? Dan heeft u Paris niet gelezen, een door nota bene een man gemaakte chicklit die ondertussen niet zonder reden in vier talen verscheen. Kortom: loslaten, die Jackie en Joan in u, mijn beste. Tenzij u die scene ontgroeid bent, natuurlijk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234