Donderdag 20/01/2022

Jong wild en tamme konijnen

kunstenfestival

feel estate verovert hart minard

Gent

Van onze medewerkster

Liv Laveyne

Voor de Gentse Minardschouwburg hadden ze grasmatten uitgerold. Het standbeeld van Romain De Coninck zat plots in een parkje. En terwijl anders peuken in zijn hoed werden gedropt, lagen nu keutels aan zijn voeten van de vijf konijnen die de vijf kunsttakken vertegenwoordigden van de vijfde editie van Feel Estate, een kunstenfestival voor jonge kunstenaars door jonge programmatoren. Vijf jaar geleden organiseerde vzw Ontroerend Goed de allereerste editie van Feel Estate tussen de persen van de oude drukkerij achter de Backstage. Daarna volgden de lokalen van een verlaten schooltje en kropen ze tussen de met uitsterven bedreigde soldaten in de Leopoldskazerne. Feel Estate loochent zijn naam immers niet en wil ruimtes die een kick nodig hebben inpalmen.

Maar had een schouwburg zoals de Minard dan wel een schop onder de kont nodig? Volgens coördinator Alexander Devriendt wel. "De Minard is een beschermd monument en dat betekent dat we zo braaf mogelijk rebels zijn geweest." "Voor het gazonnetje dat we aanlegden voor de schouwburg, dienden we toestemming te vragen bij stad Gent, voor de belichting moesten we bij Monumentenzorg zijn en als we gras op de trapkes wilden leggen, moesten we dat aan nog iemand anders vragen", aldus Sophie De Somere, die instond voor de ruimtelijke vormgeving.

De uitdaging met de Minard was om niet alleen de theaterzalen maar elk plekje een functie geven. Zo werd onder de balkons van de theaterzaal een minizaaltje gecreëerd, door een der optredende artiesten oneerbiedig tot 'kruipkelder' omgedoopt. De gangen deden dienst als gelegenheidsvideotheek waar je films van jonge makers kon uitlenen en achter een televisiescherm in een hoekje kon kruipen. De loges van de theaterzaal werden gerecycleerd tot tentoonstellingszaaltjes.

Thibaut Verhoeven, programmator beeldende kunsten, heeft een hekel aan het institutionele kijken naar actuele kunst en wou met die presentatie ook meteen het in hokjes steken van kunst bekritiseren. "De kunstenaar Koen Broucke heeft voor elke kunstenaar een fictieve biografie opgesteld. Het betekent een bevrijding en een vrijgeleide voor de kunstenaars: ze hebben niet het gevoel met elkaar vergeleken te worden, want alles is toch fictief. En zo leg je voor de kijker weer de focus op het zien zonder meer. Waardevrij kijken door waardevrij te presenteren. Feel Estate wil in elke kunsttak zoeken naar toegankelijkheid zonder af te doen aan de kwaliteit. We zijn geen rebellen die per se een stamp in de ballen van het instituut willen geven."

Wel in eigen ballen grabbelde cabaretgroep Gino Sancti. Zij brachten een worst of en veroordeelden daarmee zichzelf tot papierpropjes op het podium, boegeroep en naast ons een snurklachende man die om de haverklap pufte "zo onnozel". GRRR... TFFF was Gentse zooi over sodomie en Ontroerend Goed spuide zijn welbekende mix van horror, porno en poëzie met Porror III. Stand-up comedian Gunter Lamoot kwam nooit echt op gang, maar we waren dan ook al vroeg omver gewalst door zijn hilarische 'Elephantman'-act. Het ernstige werk kwam van de Nederlandse Laura van Dolron met In the Prime of Their Lives, een monoloog die het blootleggen van de ziel niet schuwde. "Zo serieus moet je jouw dromen nemen", was haar raad. En dus dachten we aan regen en whisky terwijl de zon buiten scheen en muziekgroep Grant Moff Tarkin 'Stormy Weather Blues' zong.

Dat het idoolconcept ook tot in de ivoren torens is doorgedrongen, bewees de grote belangstelling voor 'Poëzie 2003'. Een jury met onder meer schrijver Christophe Vekeman leverde commentaar, sadisten konden zich verkneukelen in een video met zij die de selectie niet gehaald hadden. De X-factor waarnaar de jury op zoek ging, was de verhouding tussen tekst en performance. Geen gemakkelijke opgave, want poëzie lijdt veelal aan het 'dichter leest voor uit eigen werk'-syndroom. "Poëzie neem je mee naar bed en niet op het podium, is nog vaak het stereotiepe idee", aldus theaterprogrammator David Bauwens. Maar de hoofdprijs, een optreden eind januari op de Nachten in de Antwerpse Singel, overhaalde zelfs de meest verstokte zolderschrijver. Feel Estate is in vijf jaar van een onderonsje tussen gelijkgezinden binnen het Ontroerend Goed-collectief, uitgegroeid tot een eigen vzw. "In het eerste jaar bestond ons publiek uit de artiesten, het jaar erop kwamen ook de vrienden van die artiesten en nu is er toch al een grote groep mensen die zoiets heeft van 'Eind september, 't is Feel Estate'." Ook galeriehouders en programmatoren hebben de weg naar het festival gevonden en komen graag spotten. "Dat platform is mooi meegenomen, maar het mag nooit de doelstelling zijn," vindt Devriendt. "Je brengt mensen samen omdat je erin gelooft. Ik huiver ervan het festival een 'springplank voor jong talent' te noemen."

Volgend jaar verhuist het festival wellicht naar het Gravensteen. "Het zou de zoveelste uitdaging betekenen: zo'n pand met een haast folkloristische inslag en daarin wij", grinnikt Bauwens. In afwachting daarvan werden in de Minard broodjes met huufvlakke en Tierentyn-mosterd luidkeels aangeprezen op zijn plat Gents. Romain De Coninck zou goedkeurend knikken, Feel Estate doet zijn naam alle eer aan.

Info: www.feelestate.be

Dat idoolconcept ook tot in ivoren torens is doorgedrongen, bewees grote belangstelling voor 'Poëzie 2003'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234