Zondag 05/12/2021

Jong Theater Werk vormt festival op zich

Het luik Jong Theater Werk vormt de ruggengraat van Theater aan Zee in Oostende. Voor dat parcours selecteerde artistiek programmator Don Verboven een vijfentwintigtal projecten van Vlaamse en Nederlandse theaterstudenten en jonge makers. In zijn spoor signaleert De Morgen een aantal opmerkelijke voorstellingen. Vandaag de tweede aflevering in een reeks van drie.

Oostende / Van onze medewerker

Peter Anthonissen

Pas wanneer ik Bob De Moor met Jakob Beks aan zijn zijde het festivalcentrum Café Koer zie binnenwandelen, dringt het tot me door dat er ook ervaren toneelrotten op Theater aan Zee te gast zijn. Het luik Jong Theater Werk dat ik de voorbije dagen heb gevolgd, vormt immers een festival op zich. Enkel en alleen door producties van theaterstudenten en jonge makers bij te wonen, is de agenda goed gevuld. Helaas was de oogst op woensdag en donderdag van mindere kwaliteit. Hoewel artistiek programmator Don Verboven een strenge selectie heeft gemaakt uit de voorstellingen die hij het afgelopen jaar heeft gezien, sluipt hier en daar toch een valse noot de programmering binnen, zoals Gelijkgestemde zielen van twee laatstejaarsstudentes woordkunst van het Herman Teirlinck Instituut. Wil Verboven de opleidingen zo min mogelijk voor het hoofd stoten door elk van hen een plekje op het festival te gunnen? Hang tot representativiteit komt de kwaliteit van de affiche niet per se ten goede.

Positief is dan weer dat Verboven niet enkel oog heeft voor afgestudeerden die zich, hun diploma op zak, opmaken om de professionele theaterwereld in te stappen, maar dat hij ook pril werk durft te tonen. Karolien De Bleser bijvoorbeeld zette zich tijdens haar eerstejaar spel op het Rits aan de tekst White Out van Paul Pourveur. Samen met haar op het toneel staat Jan Bollen, die zijn laatste jaar Toneel Dora Van der Groen ingaat en zich het voorbije seizoen liet opmerken in Uitvreten!!! van Theater Zuidpool. Hun voorstelling speelt in een klein, vierkanten bovenzaaltje van het Feest- en Kultuurpaleis, dat de gepaste intieme sfeer creëert voor de ontmoeting tussen de personages in het stuk. Op zoek naar haar droomminnaar Klaas treft Chloë diens werkgever Alex aan. Zij getuigt van een onvoorwaardelijk geloof in de liefde, dat hem totaal vreemd is. Zoals vaak bij Pourveur, gaan de personages op een uiterst zelfbeschouwende manier met de taal om. Dat heeft De Bleser goed begrepen. Met enkel de ruimte als decor treedt zij met Bollen in gesprek. Het stemgeluid en de scènische aanwezigheid van De Bleser hebben, in al hun fragiliteit, iets zeer oprechts. In haar spel bereikt ze een mooi en secuur evenwicht tussen introspectie en communicativiteit.

Ook Kaat Hellings, die aan het Herman Teirlinck Instituut kleinkunst studeert, moet nog eventjes op haar einddiploma wachten. Haar Béliand en Gadomé is, zoals het gros van het Jong Theater Werk, in het vroegere postgebouw aan de Henri Serruyslaan te zien. Hellings' zelfgeschreven monoloog is een geval apart. Getuigd met een houten zwaard, verhaalt zij de lotgevallen van de middeleeuwse ridder Béliand en zijn paard Gadomé. Op grootmoeders wijze speelt zij niet alleen Béliand en Gadomé, maar ook alle andere personages die de twee tegen het lijf lopen, zoals de onderdanige lakeien en de jonkvrouw die Béliand aan het slot begeert. Met kinderlijk plezier en enthousiasme vermeit Hellings zich in alle mogelijke associaties die de combinatie ridder en paard oproepen. Af en toe maakt ze een gewild anachronistische sprong naar het heden, onder meer door te alluderen op reclametaal en het spelletje Hints. Béliand en Gadomé ontleent zijn spanning aan het feit dat je als toeschouwer in het ongewisse blijft of Hellings meent wat ze vertelt of niet. Voor de prijs van de gezonde gekte op het festival komt zij zeker in aanmerking.

In tegenstelling met Hellings laat Benjamin de Wit, net afgestudeerd aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht, over de ernst van zijn voorstelling geen twijfel bestaan, ook al slaagt hij erin om een zekere lichtheid van spel te bewaren. Voor Geen kritiek, een monoloog die bekroond werd op het Internationaal Theaterschool Festival in Amsterdam, baseerde De Wit zich op gesprekken met zijn eigen moeder. Titus Muizelaar van Toneelgroep Amsterdam stond in voor tekst- en speladvies. In een verlaten gebouw aan de Euphrosine Beernaertstraat, dat binnenkort door de Stad Oostende in gebruik wordt genomen als huis voor senioren, zit De Wit op een stoeltje voor de open haard. De vrouw die hij speelt, is zich bewust van de slepende ziekte, waardoor ze fysiek en geestelijk aftakelt. Verzetten doet ze zich niet. "Ik hoef geen grenzen te stellen," zegt ze, "dat doet Hij", steunend op haar geloof. Gans fatalistisch is ze echter niet ingesteld. Ze probeert ook een verklaring te vinden voor het ongeluk dat haar treft. Die dualiteit geeft de tekst zijn kracht. De Wit speelt hem bovendien met een enorme precisie, wat van Geen kritiek een intens, ontroerend portret maakt.

Met Mouchette van Arne Sierens begeven Wine Dirickx (Toneelacademie Maastricht) en Bert Haelvoet (Studio Herman Teirlinck) zich op vertrouwder tekstterrein. Marijke Pinoy, die al in verschillende ensceneringen van Sierens' stukken speelde, tekent voor de regie. In en om een stacaravan schetsen Dirickx (het voorbije seizoen te zien in Leonce en Lena bij het Nederlands Toneel Gent) en Haelvoet de merkwaardige verhouding tussen de oudere Arsène en de veertienjarige Colette. Hun vlotte, onbevangen vertolking vraagt vooral sympathie voor de twee personages. Beiden leiden een geïsoleerd leventje en snakken naar het menselijke contact dat ze, hoewel slechts vluchtig, bij elkaar vinden. De minder fraaie, egoïstische trekken van het duo komen minder goed tot uiting. Toch is deze Mouchette een aangename voorstelling, waaruit nogmaals de tijdloze kwaliteit van Sierens' tekst blijkt. Het energieke, vitale spel draagt de stempel van Marijke Pinoy en van Theater Zuidpool waaraan zij verbonden is. In Theater Zuidpool zelf wordt deze productie trouwens eind oktober hernomen.

De derde aflevering verschijnt in de krant van maandag. Jong Theater Werk loopt nog tot en met vanavond. Info en reserveringen op tel. 059/70.11.99 of www.theateraanzee.be.

Theater aan Zee

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234