Woensdag 21/10/2020

JOHN JOHN & MISSY

Hij staat geduldig en geconcentreerd te wachten. Zij staat naast hem, minder geduldig en minder geconcentreerd. Hij klemt de tickets in zijn handen. Zij houdt, met tegenzin, jouw hand vast. Hij weet perfect wat hem straks te doen staat. Zij weet van niks. Dan, als het zover is, stapt hij gedecideerd het vliegtuig in. Zij huppelt wat achter hem aan, en jij helpt haar bij het boarden. Blijven zitten, zeg je tegen hem. Je goed vasthouden, zeg je tegen haar. Dan, als de toeter gaat, wens je hen veel plezier. De muziek hervat, de draaimolen draait.

De kermis in je geboortedorp ziet er, dertig jaar later, nog altijd uit zoals toen. De loterijkraam met de luidruchtige presentator is vervangen door een trampoline met elastische springtouwen waaraan je zoon straks een salto zal uitvoeren; in het lunapark kun je geen videospelletjes meer spelen. Maar de pakken friet met mayonaise zijn nog altijd even groot, jongens met acné verzamelen zich nog altijd rond de schiettent, en aan de rand van de botsauto's staan nog altijd andere jongens met gefronste wenkbrauwen te dromen van een toekomst in de automechaniek.

Ook het molentje waar John John nu ook namens Missy de staart van de in de lucht dansende bal weet te trekken - 1 gratis toertje - lijkt nog altijd hetzelfde, net als het naburige molentje dat nog altijd minder populair is.

Als je zoon, twee rondjes later, zijn kleine zus in de autobus manoeuvreert en zelf plaatneemt op de koersfiets, voel je dat alweer een levensfase ten einde loopt. Hij geniet nog, maar zijn zesjarige lichaam wordt stilaan te groot voor dit kleutervertier. Terwijl zij voor het eerst zelfstandig eendjes aan de haak weet te slaan, moet hij moeite doen om eendjes vissen nog plezant te vinden.

Zijn blik reikt naar elders. "Wil je op de botsauto's, jongen." Hij knikt, woordenloos.

En dus staan jullie even later tussen de van automechaniek dromende jeugd aan de rand van de botsautobaan. Hij, opnieuw geduldig en geconcentreerd. Opnieuw met de jetons in zijn vuist geklemd. Maar dit keer weet hij niet wat hem te wachten staan. De eerste knal komt bij verrassing. Je knie slaat tegen het stuur, hij, met gordel om, probeert de moed erin te houden. Maar dan gaan hij en jij er eens goed voor zitten. Je roept in zijn oor dat hij het stuur naar de andere kant moet rukken als het autootje spint. En dat je eerst snelheid moet halen als je goed wilt knallen. Luke Skywalker en Obi-Wan Kenobi in een elektrisch karretje. Hij is de gretige leerling, jij de oude meester.

Bij het tweede toertje zitten jullie al tegen elkaar op te joelen bij elke botsing. Je vraagt je af vanwaar hij de tekst kent, als je hem hoort meezingen met Black Eyed Peas, maar dan brul je ook zelf van mas que nada. Stiekem vind je het even jammer als hij wanneer de autootjes uiteindelijk stilvallen.

Bij het einde van de kermismiddag mag je zoon nog één laatste attractie kiezen: met zus op het molentje of met papa op de botsauto's?

De keuze is snel gemaakt. Je kunt verjaren zoveel je wilt, een grote jongen ben je pas echt als je je eerste klap met een botsauto uitgedeeld hebt.



Bart Eeckhout is commentator bij De Morgen en papa van John John (6) en Missy (2). bart.eeckhout@demorgen.be

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234