Donderdag 09/04/2020

JOHN JOHN & MISSY

En dus zitten jullie, ter wille van de ontwikkeling van de artistieke expressie, op een killige vakantiedag in kleermakerszit aan een laag tafeltje te knutselen. In een zaaltje ver van huis nog wel, tussen tientallen andere kinderen en ouders, allemaal pedagogisch erg verantwoord in de weer met scharen, kleefsticks en fluostiften.

John John heeft een perforator gevonden die hartvormpjes uitdrukt uit felgekleurd papier, en dat wonder der techniek zal hem toch wel zeker vijf minuten in de ban houden. Jij onderzoekt intussen strategieën om de door hem geknipte woldraadjes aan een balletje te laten kleven en niet aan je vingers (en je houdt jezelf kalm met de gedachte aan het glas bier dat je hierna weldra verdiend zult hebben).

Het moet een inktvis worden, jullie gezamenlijk kunstwerk. Een piepschuimen bal met acht woldraadjes aan, een gezichtje erop getekend en een duikbril met een snorkel van een afgeknipt rietje. Mooi, zeg je. En je denkt: oef, klaar! Als je naar de wonderlijke werkstukken rondom kijkt van andere ouders en kinderen, besef je wel dat, als er al een kunstenaar of een ingenieur in je zoon schuilt, hij niet door zijn vader opgeleid of gestimuleerd zal zijn. De duikende inktvis doet je wat denken aan de halfafgewerkte stoomboot die jullie samen voor Sinterklaas in elkaar staken: vagelijk herken je er het concept in, maar je moet wel verduiveld goed kijken. En opletten dat hij niet uit elkaar valt.

Maar zoals de blinde de kreupele stut, zo helpen jullie elkaar met je bouwkundige handicap. Er is weinig wat je zoon en jij, zo intens, zo gefocust en tegelijk zo liefdevol samen doen als torens bouwen met houten plankjes. Dozen vol hebben jullie van die fascinerende, gelijkmatige Kapla-plankjes - speelgoed dat blijkbaar door een Nederlander met Belgische wortels is uitgevonden, maar dat er in zijn blankhouten opvoedkundige correctheid zo Zweeds uitziet dat het zelfs voor Ikea wat te binnenlands lijkt.

Wel geweldig bouwmateriaal, zelfs voor een vader en kind die architecturaal andersvalide zijn. Eerst bouwden jullie alleen rechtop, zo Babels hoog dat je zoon op een krukje moest staan om de hoogste plankjes toe te voegen. Toen kwamen er koterijen bij en ontwikkelde de ruimtelijke planning van jullie verbeelding zich op zijn Belgisch. Nu trekken jullie hele paleizen op, met loopbruggen tussen de torens die je zoon inmiddels zelfstandig bouwt. Het zijn kastelen die alles hebben wat een kinderkasteel moet hebben: bruggen en muren, een eetzaal, een zwembad en een vuurtoren (oké, dat laatste hoort niet écht bij een kasteel, maar elke miniatuurwereldbouwer zal je bevestigen dat het ultieme geluk komt van het lichtje dat je in je constructie kan laten flikkeren).

Ze staan erg wankel, die muren en die torens. Er durft wel eens zo'n bruggetje naar beneden donderen (desnoods met hulp van de over zoveel in haar gezin onvermoede bouwdrift verwonderde Missy). Het blijven wel jullie soort kastelen, immers. Ware Kapla-kenners zullen wijzen op de nog zoveel straffere bouwwerken die je kunt optrekken uit wat plankjes.

Jullie maakt het verder niet uit. Er is geen kasteel waarover het zo gulzig fantaseren is als over jullie schots en scheve burcht. Want noem mij één geprefabriceerd speelgoedkasteel waar een springplank uit de muren komt, een helikopter op het dak landt en vrachtwagens van alle kleuren en groottes op de binnenplaats kunnen parkeren.

Bart Eeckhout is commentator bij De Morgen en papa van John John (5) en Missy (1).
bart.eeckhout@demorgen.be

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234