Vrijdag 22/01/2021

Johan en de Alverman herleeft in cultureel centrum van Geel

geel.

eigen berichtgeving

Don Christobal, mag ik je dochter trouwen?... Ieder die ouder is dan vijfendertig begint bij het lezen van deze zin waarschijnlijk spontaan te zingen. En dat hebben de ruim tweehonderd belangstellenden in het Cultureel Centrum De Werf in Geel de drie voorbije dagen ongetwijfeld ook gedaan. In drie sessies kon oud en jong er alle afleveringen van het legendarische woensdagnamiddagse tv-feuilleton Johan en de Alverman nog eens bewonderen. Johan en de Alverman werd voor het eerst uitgezonden halfweg de jaren zestig en kluisterde toen heel jong Vlaanderen aan de toen eigenlijk nog pionierende Vlaamse televisie.

In twee keer vijf en één keer zes afleveringen kon een gemengd publiek in De Werf de avonturen van de eerlijke schavuit Johan (rol van Frank Aendenboom, inmiddels ook al enkele jaartjes verder) opnieuw beleven en hem drie dagen lang zien dingen naar de hand van Don Christobals dochter. Zestien afleveringen aan een stuk mocht het Alvermanneke (wijlen Jef Cassiers) naar hartelust zijn toverfluit bespelen - van welke planeet was hij ook alweer afkomstig? - en sprong Ottorongo talloze keren langs achteren op zijn paard. Johan en de Alverman is voor een hele generatie pure nostalgie. Toch kan de reeks ook nu nog altijd op heel wat bijval rekenen. In De Werf woonden de drie dagen samen bijna tweehonderd mensen de vertoningen bij. "Twee jaar geleden vertoonden we in vierentwintig uur integraal de cultreeks Twin Peaks", zegt François Mylle, de directeur van De Werf, "en vorig jaar haalden we Star Trek binnen. Dit jaar wilden we eens iets anders en kozen we voor een productie uit het BRT-Jeugdarchief. Blijkbaar moet Johan en de Alverman qua succes niet onderdoen voor de Amerikaanse succesreeksen."

Er zaten ook jonge kinderen in de zaal. Johan en de Alverman werd in 1989 integraal heruitgezonden op de toenmalige BRT. De reeks deed het ook toen weer prima en ook nu blijkt ze de tand des tijds moeiteloos te hebben doorstaan. "De kinderen in de zaal waren een en al aandacht, hoewel iedere voorstelling meer dan twee uur duurde," merkt Mylle op. "Echte freaks zaten er niet tussen. Wel was er een oudere man die in Bokrijk werkt. De reeks werd destijds bijna helemaal opgenomen in het openluchtmuseum van die Limburgse gemeente. De man kwam om te vergelijken hoeveel zijn museum veranderd was sedert die tijd."

Wegens het onverhoopte succes wil De Werf nu verder de ingeslagen weg bewandelen. "Ik ben besprekingen begonnen met het jeugdarchief van de VRT en wil ook andere reeksen nog eens van onder het stof te halen," belooft Mylle. Een suggestie?

Wat dacht u van Het zwaard van Ardoewaan, een ridderachtig epos met baardige mannen en veel wapengekletter. Of van Keromar, een reeks waarvoor hoofdrolspeler Mike Verdrengh zich immer zal schamen. Kapitein Zeppos hebben we intussen al wel genoeg teruggezien, al kan het vrolijke muziekje dat het feuilleton begeleidde nog steeds inspireren. De Kat moest maar beter nooit meer worden vertoond. Die reeks haalde niet meer niveau dan Postbus X. (FSt)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234