Maandag 20/01/2020

Johan Boskamp is nog niet aan stoppen toe, integendeel, hij denkt al na over zijn volgende club

'Nog één keer naar Molenbeek'

Wie hem had opgegeven, kijkt hij vandaag met plezier en glimlachend in de ogen. Denderleeuw en zijn FC leven weer in de schaduw van Johan Boskamp (met plastic knie). Maar die schaduw wordt kleiner. 'Ik ga voor 95 kilo' zweert hij, en hij meent het. Net als die degradatiestrijd. 'Het is persoonlijk geworden.'

Door Kristof Windels

Heeft iedereen de jongste maanden de echte Johan Boskamp leren kennen?

Johan Boskamp: "Ja, misschien wel. (leunt achterover) Luister, op een bepaald moment, eind oktober, kon ik niet meer lopen. Ik zat binnen tijdens de trainingen, ik deed niets meer. Zo wilde ik het niet, want ik ben geen profiteur. Ik ging op een dinsdag naar dokter Martens en op donderdag werd ik al geopereerd. Een heel nieuwe knie, plastiek.

"Ik wist dat ik een lange revalidatieperiode moest doormaken, en dat zag ik eigenlijk helemaal niet zitten. Tot ik een brief in mijn bus kreeg dat ik van het ziekenfonds zou trekken. Ik? Van het ziekenfonds? Ik ben nog nooit ziek geweest. Ik vond dat niet kunnen. Van die dag af kon het voor mij niet snel genoeg gaan. Ik wilde meteen op die hometrainer daar beginnen."

Ondertussen zegden ze bij Dender dat je niet meer moest terugkomen. Was dat niet vooral de motivatie?

"Dat was er ook één, ja. Maar ik heb afgesproken met de club dat we niet meer over dat hele gedoe gaan zeiken."

Je assistent en vooral de manager van je club, allebei Patrick Asselman genaamd, zagen het niet meer zitten met je. Dat kan nu toch niet vlot lopen?

"Met Pat (de assistent, KW) werk ik samen zoals dat hoort. Hij doet zijn ding, ik het mijne. Voor een wedstrijd zeg ik wat er moet gebeuren en hij houdt zich bezig met de stilstaande fases, zoals bij elke club.

"Veel mensen maken er iets van dat ik naast de dug-out sta, maar dat heeft niets met ons contact te maken. Ik sta daar gewoon omdat ik geen anderhalf uur kan zitten. Anders verstijft die knie helemaal. Na mijn werk ga ik gewoon naar huis. Het is hetzelfde niet meer. Dat kan ook niet. Meer ga ik daar niet over zeggen.

"En de manager, tja, daar praat ik niet meer tegen. Dat is voor mij gedaan. Alles wat ik voor Dender doe, is voor de voorzitter, Patrick De Doncker. Je kunt je niet voorstellen wat die man allemaal voor zijn club over heeft."

Je wilde eind vorig seizoen wel vertrekken bij Dender.

"Ja, dat geef ik toe. In maart heb ik gezegd dat het voor mij genoeg was. Ik wilde bij Dender met de jeugd gaan werken. Ik mocht dat ook doen, alles op poten zetten. Maar zodra ik bezig was als coach van de eerste ploeg kwam er van de rest niets in huis. Toen had ik er genoeg van.

"Luister, Dender heeft in een korte tijd een infrastructuur uitgebouwd die er mag zijn voor een club met dat budget. Er zijn mogelijkheden, met al die velden rondom het stadion. Maar er wordt niets mee gedaan. Er is geen structuur, zo simpel is het. Dat is nog altijd zo. En ik heb ook een andere visie. In januari zijn er een zestal nieuwe spelers gekomen. Allemaal buitenlanders. Zo zie ik het niet. Ik haal dan liever twee, drie goeie Belgen om er een ploeg rond te bouwen."

Wie heeft die dan gehaald?

"Weet ik niet."

Waarom ben je deze zomer uiteindelijk toch doorgegaan?

"Ik heb een hele tijd zitten ouwehoeren met de voorzitter. Hij heeft me overtuigd."

Maar ondertussen heb je wel al opnieuw gezegd dat je gaat stoppen.

"Ik heb dat in december gezegd, toen het niet meer ging met mijn knie. Ondertussen is er veel veranderd. Voor mij is het simpel: als dat ding het hier houdt, dan doe ik volgend seizoen gewoon mijn contract uit. Zo niet, houdt het op."

Hoe gaat het eigenlijk met die knie?

"Geweldig. Dokter Martens is gewoonweg fantastisch. Je moet weten: ik had alleen nog een knieschijf. De rest was weg. Ik moest mijn been opheffen als ik ergens ging zitten. Vandaag loop ik rond, en zit ik de hele tijd op die hometrainer. Het is gewoon geweldig."

Je bent afgevallen.

"Ik woog 137, ondertussen 120. Ik ga voor de 95!"

Dat lukt niet alleen op een hometrainer.

"'s Ochtends eet ik een paar beschuiten, 's middags een gewone maaltijd, 's avonds nog eens, en na zes uur niets meer. Ik heb mijn frigo leeggehaald. Anders zit ik daar toch de hele tijd in te grabbelen. Als ik dan eens naar de wc ging, had ik altijd iets mee. Nu eet ik fruit."

Dus, het komt in orde, en volgend seizoen ben je nog trainer van Dender. Maar ben je dat ook nog als ze zakken?

"Ik wil het ook in tweede doen, geen probleem. Alles voor die voorzitter."

Wordt volgend seizoen sowieso je laatste jaar?

"(glimlacht) Ik wil nog één keer. Hier in de buurt."

Anderlecht?

"Neen."

FC Brussels?

"Nog één keer Molenbeek. Eén groot jeugdproject. Niet zoals ze nu bezig zijn, dat is te veel versnipperd. Het moet allemaal samen. Ik heb daar met Johan Vermeersch al vaak over gepraat, voor ik naar Dender ben gegaan. Ik voel dat ik daar nog iets moet doen. Molenbeek is waar het voor mij allemaal is begonnen. Het is ook gewoon mijn stadion. Nu ja, het zal sowieso altijd iets met voetbal zijn, wat ik ook doe. Als ik toch niet verderga volgend seizoen - begin april valt de definitieve beslissing - dan doe ik gewoon terug wat ik ervoor deed. Dan ga ik overal voetbal kijken, en goeiendag zeggen bij mijn vrienden in Dubai."

Voor je bij Dender begon, heb je ook je Pro Licensediploma gehaald. Maar dan wel in tweede zit.

"Door dat ding daar, hé. (wijst naar een laptop in de hoek van de kamer, KW) Ik kon daar niet mee werken. Nu ja, ik kan er nog altijd niet mee werken. Maar ik heb me toch geamuseerd op die cursus. Zo heb ik ook kennis gemaakt met Domenec, de Franse bondscoach, een man die denkt zoals ik. 'Die hartslagmeters, die heb je voor niets nodig', zei die. Geweldig. Ik vind dat ook. En een mental coach? Pfff... Denk je dat die spelers een mental coach nodig hebben om hun krabbel te zetten onder een contract voor 700.000 euro per jaar? Mijn vader had ook geen mental coach nodig, en die ging van 's morgens tot 's avonds werken."

Je zei al een paar keer dat Dender zich '100 procent zeker redt'. Waarom?

"Ik zeg dat nog maar de laatste anderhalve week. Omdat ik zie wat ik moet zien. Die jongens gaan er echt voor, zoals het hoort. In de tweede helft tegen KV Mechelen ging het echt goed. Eindelijk nog eens druk naar voren."

Is die degradatiestrijd iets persoonlijks geworden voor jou?

"Ja, absoluut. Voor mij wel. Iedereen zegt nu al een jaar dat we gaan zakken. De enige die daar tegenin gaat, ben ik. De rest luistert, en zegt niets. Als ze mij drie keer een schop voor m'n eikel geven, dan hebben ze er al lang één terug. Die jongens moeten meer klootzak zijn. Ik heb het niet over die fout van Fred vorige week. Dat was erover, en ik heb het hem ook gezegd. Hij heeft het team en de club in de steek gelaten. Nu, we gaan ook niet voor de fairplayprijs. Die is altijd voor één van de ploegen onderin de rangschikking. Waarom, denk je?"

Dat zei je al na de wedstrijd tegen Racing Genk, in de heenronde. Wat een razernij was dat toen voor de tv-camera's. En toen heb je iets heel doms gedaan.

"Inderdaad, ik ben toen ballen gaan trappen. Uit frustratie. Twee dagen aan een stuk heb ik niets anders gedaan. Het resultaat was dat mijn knie helemaal om zeep was, met de bekende gevolgen. Eerst hebben we nog geprobeerd met een spuit, maar dat hielp niets."

Toon je nu extra wie de baas is sinds je terug bent op de club?

"Euh, ja. Absoluut. Ik zit er weer bovenop. Elk detail heb ik gezien. En ik naai weer spelers tegen elkaar op. Ik doe het zolang ze me accepteren."

Die degradatiestrijd is dus ook een erekwestie?

"Absoluut. Ik ga er alles aan doen om Dender in eerste te houden. En lukt me dat niet, dan breng ik ze volgend seizoen terug."

Iedereen zegt al een jaar dat Dender zal zakken. De enige die daar tegenin gaat, ben ik. De rest zegt niets. Maar als ze mij drie keer een schop voor m'n eikel geven, hebben ze er al lang één terug

Denk je dat spelers een mental coach nodig hebben om hun krabbel te zetten onder een contract voor 700.000 euro per jaar? Mijn vader had ook geen mental coach nodig, en die ging van 's morgens tot 's avonds werken

n Zelfs met een kapotte knie blijft Johan Boskamp zijn strijdlustige zelf. 'Als Dender degradeert, dan breng ik ze volgend seizoen gewoon terug naar eerste.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234