Woensdag 28/10/2020

Generatie nu

Jij hebt een Oscarnominatie. Wij gaan daar niet tot ons achtendertigste op wachten

Beeld Stefaan Temmerman

De Morgen duikt in de wereld van de Millennial, en vraagt aan twintigers hoe zij leven, werken, dromen en vrijen. Tien stemmen van Generatie Nu vertellen wat het betekent om nu een twintiger te zijn. Vandaag: Bilall Fallah (28).

Het eerste wat mij opviel toen ik aan mijn filmstudies aan de Sint Lukas Hogeschool begon, was dat de school vooral bevolkt was met blanke, kunstzinnige studenten. Op één uitzondering: Adil El Arbi (26). Het klikte meteen. We begonnen samen te regisseren en beslisten na onze eerste twee kortfilms Coupe Ghoroto en Astaghfiro een duo te worden. We wilden vooral zo snel mogelijk een langspeelfilm maken.

We bleven alle twee in het eerste jaar zitten. Fucking pissed waren we, maar het motiveerde ons om er nog sneller te geraken. We zouden het grote doek bereiken. Het was enkel een kwestie van tijd.
We werden wakker met film en we gingen er mee slapen. We wilden zoveel mogelijk ervaring opdoen en een netwerk opbouwen. We maakten de making-of voor Dossier K van Jan Verheyen en Les Barons van Nabil Ben Yadir. In het tweede jaar leerden we van Michael R. Roskam, leraar fictie, drie dingen. Het belang van ritme in een film, de uitwerking van elk detail van het scenario tot het draaien tot de postproductie en als laatste: het belang van geduld. Dat laatste advies hebben we nooit echt gevolgd. Al zijn Ben Yadir en Roskam wel onze grote broers in de filmwereld geworden.

Toen we voor onze kortfilm Broeder de VAF Wildcard wonnen, een prijs van 60.000 euro, werd er van ons verwacht dat we een nieuwe kortfilm zouden maken. Dit was helaas niet onze ambitie. We wilden er een langspeler mee maken.

Als tiener werd ik vooral beïnvloed door films van Oliver Stone, Spike Lee en Martin Scorsese. Auteurs met een eigenzinnige visie, die niet bang zijn om harde, controversiële en actuele thema's aan te pakken. Tegelijkertijd zijn het ongelooflijk getalenteerde vakmensen die het filmmedium perfect beheersen. Zij maken toegankelijke artistieke films. Films die iets te vertellen hebben, met een eigen stempel, maar toch een breed publiek bereiken.

Onze impuls om de film Image te maken is afkomstig van de beeldvorming over Marokkanen en mensen van allochtone origine in het algemeen in ons land. Adil en ik zijn van Marokkaanse afkomst, we voelen ons uiteraard betrokken. Al van kinds af aan zien we enkel berichtgeving op tv en in kranten over Marokkanen die betrokken zijn bij rellen, criminaliteit en fundamentalisme. Het was hoog tijd.

Roskam noemde tal van redenen om het niet te doen. Je maakt maar één keer een eerste indruk, zei hij. Met meer tijd zouden we waarschijnlijk een veel groter budget bij elkaar sprokkelen. Ik belde Adil, hij zei: "Fuck dat, we maken Image!" Ik was overtuigd om ervoor te gaan. Enkele dagen later belde Adil mij terug: "Ik heb met Roskam gepraat, misschien moeten we toch wachten." Ik antwoordde: "Fuck dat, we maken Image!"

Dat is het goede aan met twee zijn. Je staat dubbel zo sterk in je schoenen. Je bent dubbel zo productief. Hoewel onze grote broer de wijsheid, ervaring en een Oscarnominatie beste buitenlandse film in handen heeft, kon het onze passie en de hoogdringendheid van de film niet tegenhouden. Hij wou uiteraard het beste voor ons maar we zeiden uiteindelijk tegen hem: "Sorry bro, we gaan niet tot ons 38 wachten."

Het was beslist. We zouden op onze bek gaan, zei men. De druk was gigantisch. We wisten dat het letterlijk bloed, zweet en tranen zou kosten.

We gingen aan de slag met A team productions, een jong, ambitieus productiehuis van generatiegenoten Hendrik Verthé en Kobe van Steenberghe, crazy motherfuckers die de guerrillastrijd aangingen om met een minibudget een grootse cinemafilm te maken. Bovendien verandert alles wat zij aanraken in goud. Nadien heeft Peter Bouckaert van Eyeworks zich ook achter ons project gezet. De weg naar de bioscoop leek dichterbij dan ooit.

Iedereen die aan het project meewerkte wist dat het een suicide mission was. Dat, of een droom die uitkwam. Dertig draaidagen, putje winter, in Brusselse quartiers waar nooit eerder gefilmd was. We verdienden er de ballen aan. We deden het allemaal uit liefde voor cinema.

Alles gaat tegenwoordig snel, zegt men. Maar in onze ogen zijn er nog te veel vastgeroeste gewoontes die dringend veranderd moeten worden. Belgische cinema moet al zijn sterktes naar voren brengen. We trachten door middel van onze passie verandering te brengen. We zijn inmiddels bezig aan onze tweede langspeelfilm Black en we zijn een castingbureau begonnen genaamd Hakuna onder leiding van Nabil Mallat, de hoofdrolspeler van Image) en Chafic Amraoui. Zo schuiven we zelf een nieuwe generatie talenten naar voren.

Op 5 november 2014 verschijnt Image op het witte doek, de eerste langspeelfilm die ik samen met mijn collega en broeder Adil El Arbi heb gemaakt. A dream come true. Dat is de eerste stap. De volgende stap wordt Hollywood.

Bilall Fallah (28).

regisseur. scenarist. learning every single day.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234